Трпе се враќа од двегодишна служба во армијата. Трпана веднаш го легнува на спалната, но тој ја запира со решителен глас:
– Да излеземе да се прошетаме малку!
Излегуваат на ливадата:
– Го гледаш ли тоа прекрасно небо? – прашува Трпе.
– Го гледам. – одговара Трпана.
– Ги гледаш ли тие прекрасни борови?
– Ги гледам, ајде побрзо да одиме дома…
– Ги гледаш ли овие убави дабови?
– Добро ги гледам, и?
– Епа гледај ги внимателно и запомни ги, зошто наредните три месеци ќе го гледаш само таванот!