Кумановац се преправи дека умреја, чисто да види колко га сакав ќерке и зетови и еве ти ги ќерке у исти момент, почнев да спремав сахрану
Дојде прва ќерка, и вика на мужа:
- Дај да купимо одело, тато беше господин, нека иде на он'ј свет како што доликује.
Ја, како да не бе, одело скупо вика муж ву, дај да га облечемо у трењерке, и облечев га.
Доваѓа друга ќерка и вика на мужа:
- Дај да му обујемо ципеле, нема смисла да га праќамо у чарапе...
Ја, како да не, вика муж ву... Дајте патике уместо ципеле, јер на трењерке само тој иде
Доваѓа треќа ќерка, гледа трењерке и патике и вика:
- Слушај, дај барем шешир да му ставимо, јер стварно не иде без шешир.
Ја, како да не бе, вика муж ву. На трењерке и на патике не иде шешир, да му купимо качкет
И облечев га они у трењерке, патике и качкет и ајде да седнев да га редив татка како што е ред...
И почнев:
- Лелеееее, татооооо.... Куде ќе идеееееш?
Татко отвара очи од ед'н пут и вика:
НА ОЛИМПИСКИ ИГРЕ, МАМЕ ВИ ГА ебу!
Поздрав до сестра ми која е инвалид со песната “Стани моме да заиграш" (Народна песна).
- Поздрав до дедо ми кој инаку е глув со песната “Слушам кај шумат шумите” (Народна песна).
- Поздрав до комшијата и неговиот новороден син со песната “Сине мој” (Мухарем Сербезовски).
- Поздрав до сите пожарникари со песната “Запаличу пола града” (Драган Којич Кеба).
- Поздрав до мојот сосед кој има 70 години и е неженет со песната “Кад права љубов закасни” (Саша Матич).
- Ги поздравувам свекор ми и свекрва ми кои се дојдени кај мене на вечера со песната “Од каде дојдовте да не дојдевте” (Орце Стевковски Царот).
- Ја поздравувам мојата золва од Австралија која сега иди со авион наваму со песната “Црна се чума зададе” (Народна песна).
- Ги поздравувам сите слепи со песната “Ако ме погледнеш во очи” ( Тоше Проески).
Сме се собрале Рамче, еве како што гледаш, соберинела на сите твои роми пред твојата дупка.
Не памтиш ти Рамче, кога беше жив, беше бре сила, беше ауторитет за нас ромите.
Ма ти Рамче беше паша кај нас у Шутка – најлав беше од сите.
Ти текнуе ли бе Рамче кога правевме тепачка ја со Реџо, Реџо со Нусрет, Нусрет со Рамбо, а Рамбо со Ранду и после ти си доваѓал и си терал се у пичку материну.
Ооо Рамче, ти беше херој, само ти смееше да прднеш пред оној џандарон Лале без страв.
Ти беше прва виолина у наша циганска капела, свиреше бре Рамче како Штрафус, у уста да те ебам!
Ех друже Рамче, ти беше јуначинела на виолина.
А бре цигани, памтите ли како свиреше Рамче, да му ебам ја мајката циганска…
Па кога ќе фатеше она високо Це, па кога ќе ја засфиреше Ѓељам Даде, па цела публика му пее со него…
Леле, курафте била судбинава бе Рамче, еве те гледам бре лежиш ко труп на тоа мртовечкото, ма ми се иде и ја да идам у пичку матер.
Доста е бре Рамче, од жал ќе ми го напукне срце, пизда ли ти матер што мораше да умреш така млад и зелен.
Отиде ти на оној другиот свет, жими кур што ќе се вратиш на овој.
Нека ти е лесна ромска земја.
Ајде Рамче, да си жив и здрав!