Ήταν ένας τύπος με μία φερράρι και ήθελε να βγει στην εθνική. Σταματάει λοιπόν δίπλα σε έναν ποδηλάτη, ανοίγει το παράθυρο, τον ρωτάει πού να πάει, το ξανακλείνει και φεύγει. Μόλις βγαίνει στην εθνική τρέχει με 100. Ξαφνικά ο ποδηλάτης τον προσπερνάει και του φωνάζει: "... Άντεεεςςς...!" Τα ψιλοπαίρνει αυτός και πιάνει τα 150. Προσπερνάει τον ποδηλάτη, αλλά σε λίγο τον ξαναπροσπαρνάει αυτός φωνάζοντάς του: άντες! Τρέχει με 200 τώρα. Τον προσπερνάει αλλά πάλι το ίδιο. Τελικά σταματάει δίπλα στον ποδηλάτη και τον ρωτάει: - Ρε φίλε, τρέχω με 200 και με προσπερνάς; Πώς γίνεται; - Τόση ώρα σου φωνάζω, έχουν πιαστει οι τιράντες μου στο παράθυρό σου!
Ήταν ένας τύπος με μία φερράρι και ήθελε να βγει στην εθνική.
Σταματάει λοιπόν δίπλα σε έναν ποδηλάτη, ανοίγει το παράθυρο, τον ρωτάει πού να πάει, το ξανακλείνει και φεύγει. Μόλις βγαίνει στην εθνική τρέχει με 100. Ξαφνικά ο ποδηλάτης τον προσπερνάει και του φωνάζει:
"... Άντεεεςςς...!"
Τα ψιλοπαίρνει αυτός και πιάνει τα 150. Προσπερνάει τον ποδηλάτη, αλλά σε λίγο τον ξαναπροσπαρνάει αυτός φωνάζοντάς του: άντες! Τρέχει με 200 τώρα. Τον προσπερνάει αλλά πάλι το ίδιο. Τελικά σταματάει δίπλα στον ποδηλάτη και τον ρωτάει:
- Ρε φίλε, τρέχω με 200 και με προσπερνάς; Πώς γίνεται;
- Τόση ώρα σου φωνάζω, έχουν πιαστει οι τιράντες μου στο παράθυρό σου!