Ήταν δυο φίδια και προχωρούσαν προς το σπίτι τους. Τον ένα τον έλεγαν Μήτσο και τον άλλο Θανάση. Λέει ο Μήτσος: - Θανάθη, Θανάθη να θου πω κάτι;- Όχι τώρα, όταν φτάσουμε σπίτι. Μετά από λίγο...-Θανάθη, Θανάθη να θου πω κάτι;- Όχι τώρα, όταν φτάσουμε σπίτι. Μετα απο λιγο...- Θανάθη, Θανάθη να θου πω κάτι;- Όχι τώρα, όταν φτάσουμε σπίτι. Φτάνουν σπίτι και ρωτάει ο Μήτσος: - Θανάθη, Θανάθη τώρα να θου πω κάτι;- Αντε ρώτα, με έπρηξες τόση ώρα.- Είμαθτε δηλητηριώδη φίδια;- Ναι, γιατί ρωτάς;- Γιατί δάγκωθα την γλώθθα μου...
Ήταν δυο φίδια και προχωρούσαν προς το σπίτι τους. Τον ένα τον έλεγαν Μήτσο και τον άλλο Θανάση. Λέει ο Μήτσος:
- Θανάθη, Θανάθη να θου πω κάτι;- Όχι τώρα, όταν φτάσουμε σπίτι. Μετά από λίγο...-Θανάθη, Θανάθη να θου πω κάτι;- Όχι τώρα, όταν φτάσουμε σπίτι. Μετα απο λιγο...- Θανάθη, Θανάθη να θου πω κάτι;- Όχι τώρα, όταν φτάσουμε σπίτι. Φτάνουν σπίτι και ρωτάει ο Μήτσος:
- Θανάθη, Θανάθη τώρα να θου πω κάτι;- Αντε ρώτα, με έπρηξες τόση ώρα.- Είμαθτε δηλητηριώδη φίδια;- Ναι, γιατί ρωτάς;- Γιατί δάγκωθα την γλώθθα μου...