Ήταν μια ξανθιά σε έναν ουρανοξύστη και κοίταζε κάτω.
Βλέπει έναν άνθρωπο καθισμένο σε ένα παγκάκι και φυσικά τον βλέπει μικρό λόγω της απόστασης.
Κατεβαίνει μερικούς ορόφους, ο άνθρωπος φαίνεται πιο μεγάλος.
Κατεβαίνει και άλλο, τον βλέπει ακόμα μεγαλύτερο.
Κατεβαίνει κι άλλο, βγαίνει από τον ουρανοξύστη και πάει και τον αγκαλιάζει.
Αυτός την ρωτά έκπληκτος:
- Συγνώμη, με ξέρετε;
- Πώς, από τόσο δα μικρούλη!