Δημοφιλή ανέκδοτα

Πάει να πιάσει μια δουλειά σαν διευθυντής πωλήσεων σε μία πολυεθνική εταιρία και εκεί ο γενικός διευθυντής του έκανε πρώτα ένα interview για να δει αν ήταν καλός για τη δουλειά. Μετά από ένα ικανοποητικό interview του λέει:
- Ξέρετε κύριε Παπαδόπουλε, αν και έχετε όλα τα προσόντα για το πόστο, δεν μπορώ να σας βάλω διευθυντή πωλήσεων γιατί αυτή η θέση έχει να κάνει με πολύ κόσμο που θα σας βλέπει και αυτό το τικ στο μάτι σας είναι πολύ ενοχλητικό και κάποιοι μπορεί να προσβληθούν κιόλας.
- Α αυτό δεν είναι πρόβλημα, με δύο ασπιρίνες σταματάει. Μισό λεπτό να σας δείξω.
Αρχίζει λοιπόν να ψάχνει στις τσέπες του για το κουτάκι με τις ασπιρίνες.
Αρχίζει και αδειάζει τις τσέπες του, όλες γεμάτες με προφυλακτικά:
Έγχρωμα,με ραβδώσεις, με γεύσεις, με περίεργα σχήματα κλπ.
Ο διευθυντής εξαγριώνεται:
- ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ! Τι αίσχη είναι αυτά; Δεν μπορώ να δώσω μια τέτοια θέση σε κάποιον που είναι τόσο εξαρτημένος από τις γυναίκες.
- Εξαρτημένος από τις γυναίκες; Μα τι λέτε; Εγώ είμαι οικογενειάρχης άνθρωπος!
- Τότε τι είναι όλα αυτά τα προφυλακτικά;
- Έχετε πάει ποτέ σε φαρμακείο για να πάρετε ασπιρίνες και να κλείνετε συνεχώς το μάτι σας στο φαρμακοποιό;
Κάποιος είχε χρόνια να πάει στην εκκλησία. Ήταν Μ. Παρασκευή και του λέει η γυναίκα του:
- Δεν πας στην εκκλησία, χρόνια έχεις να πας.
- Να πάω, της λέει αυτός, αλλά δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω.
- Ότι κάνουν οι άλλοι, του λέει αυτή.
Πηγαίνει αυτός στην εκκλησία, βλέπει κάποιον να παίρνει κερί, παίρνει και αυτός. Το ανάβει ο άλλος, το ανάβει και αυτός. Κάνει τον σταυρό του, τον κάνει και αυτός.
Κάθεται κάπου, και μετά από λίγη ώρα ετοιμάζονται για την περιφορά του επιτάφιου. Αλλοι παίρνουν τα εξαπτέρυγα, άλλοι τον επιτάφιο, κοιτά και αυτός γύρω του να πάρει κάτι, βλέπει την κολυμπήθρα, την βάζει στον ώμο και ξεκινά με τους άλλους.
Όταν τελειώνει η περιφορά, πεθαμένος στην κούραση, επιστρέφει στην εκκλησία, αφήνει την κολυμπήθρα και γυρίζει στο σπίτι.
- Πως τα πέρασες; τον ρωτά η γυναίκα του.
- Καλά ήταν γυναίκα, αλλά εάν δεν έπεφτα σε μετακόμιση, θα ήταν ακόμη καλύτερα.
Τα πουλιά.
Ένας δρυοκολάπτης από την Μακεδονία και ένας δρυοκολάπτης από την Ήπειρο διαφωνούσαν για το ποιό μέρος έχει τα σκληρότερα δέντρα για τρύπημα.
Ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία του έδειξε ένα δέντρο, στην Μακεδονία, που κανείς εκεί πέρα δεν μπορούσε να τρυπήσει, αλλά ο δρυοκολάπτης από την Ήπειρο το τρύπησε εύκολα. Ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία μένει άναυδος.
Ο δρυοκολάπτης από την Ήπειρο προσκάλεσε τον δρυοκολάπτη από την Μακεδονία να τρυπήσει κι αυτός ένα δέντρο που κανείς στην Ήπειρο δεν μπορούσε να τρυπήσει.
Πράγματι ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία τα κατάφερε κι αυτός εκεί πέρα.
Οι δύο δρυοκολάπτες είχαν προβληματιστεί σοβαρά γιατί ο δρυοκολάπτης από την Ήπειρο τρύπησε εύκολα το Μακεδονικό δέντρο και ο δρυοκολάπτης από την Μακεδονία τρύπησε εύκολα το Ηπειρώτικο δέντρο, και μάλιστα ενώ στην πατρίδα τους οι ίδιοι δεν μπορούσαν. Αφού το σκέφτηκαν καλά-καλά κατέληξαν και οι δύο στο ίδιο συμπέρασμα:
"Το πουλί είναι πιο σκληρό, όταν είναι μακριά από το σπίτι του".
Καλημέρα πέρα ως πέρα!
Ένας Ιταλός, ένας Εβραίος και ένας Τούρκος είναι στον παράδεισο και θέλουν να κατέβουν στη γη. Μετά από πολλά παρακάλια του Αγ. Πέτρου και, για να τους ξεφορτωθεί, τους λέει:
- Θα πάτε στη γη, αλλά με τους εξής όρους: Ο Ιταλός δε θα φάει πίτσα, ο Εβραίος δε θα πιάσει λεφτά στα χέρια του κι ο Τούρκος δε θα το κάνει...
Οθωμανικά. Αν κάποιος παρεκτραπεί, θα τον πάρω πίσω αμέσως. Κατέβηκαν στη γη λοιπόν και άρχισαν τις βόλτες. Κάποια στιγμή όμως πέρασαν από μια πιτσαρία κι ο Ιταλός δεν άντεξε. Μπαίνει μέσα, παραγγέλνει πίτσα και μόλις βάζει την πρώτη μπουκιά στο στόμα του, τσουπ, εξαφανίζεται.
Ο Εβραίος κι ο Τούρκος τρομοκρατήθηκαν, αλλά εκεί που περπατούσαν, το μάτι του Εβραίου βλέπει μια χρυσή λίρα στο δρόμο. Δεν κρατήθηκε. Σκύβει να την πάρει και, τσουπ, εξαφανίστηκε ο Τούρκος.