Δημοφιλή ανέκδοτα

Μια φορά ήταν ένας Τούρκος, ένας Αμερικανός και ένας Έλληνας. Το αεροπλάνο τους έπεσε σε μια άγρια ζούγκλα της Αφρικής και οι μόνοι επιζώντες ήταν αυτοί οι τρεις.
Τους έπιασαν οι ζουλού, και τους έδωσαν μια επιλογή για να γλιτώσουν τη σφαγή: Να μπουν σε μια σπηλιά και αν καταφέρουν αν βγουν από μέσα "άντρες" τότε θα τους χαρίσουν τη ζωή.
Πάει πρώτος ο Τούρκος, ένας άντρας ίσαμε κει πάνω, γεμάτος μυς. Μπαίνει μέσα, ακούγονται διάφορες κραυγές, ξεφωνητά, μετά από 1-2 ώρες, ακούγεται μια φωνή:
- Καλέ, βγαίνω! και βγαίνει ο Τούρκος κουνιστός και λυγιστός.
Μετά σειρά είχε ο Αμερικανός. Ένας άντρας 2 μέτρα, τόσο δυνατός, που τον τρέμανε ακόμα και οι πέτρες. Μπαίνει μέσα γεμάτος αυτοπεποίθηση, ακούγονται κραυγές ξεφωνητά, χαλασμός κυρίου. Μετά από 3 ώρες ακούγεται μια φωνούλα λεπτή:
- Καλέ, βγαίνω! και βγαίνει έξω ο Αμερικανός σεινάμενος και κουνάμενος και με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.
Τελευταίος ήταν ο Έλληνας. Περιττό να σας τον περιγράψω, θεριό ανήμερο. Μπαίνει μέσα, ακούγονται φωνές, ξεφωνητά, ουρλιαχτά, γδαρσίματα, αλλά ο Έλληνας δε λέει να βγει. Περνάνε δύο ώρες, τρεις, τέσσερις, τίποτα. Χαλασμός σωστός. Περνάνε δέκα ώρες, περνάνε δεκατρείς, τίποτα. Οι ανθρωποφάγοι άρχισαν να ανησυχούν. Γύρω στις είκοσι ώρες, ακούνε μια φωνή, που κούνησε τη γη:
- Βγαίνω ρε!
Και από μέσα:
- Να μας ξανάρθετε, να μας ξανάρθετε!
Bρισκόμαστε σε ένα πανευρωπαϊκό διαγωνισμό μαέστρων. A κάθε μαέστρος πρέπει να καταλάβει το εσκεμμένο λάθος που κάνει κάποιο όργανο από την ορχήστρα.
Πρώτος διευθύνει ο γερμανός. Σε κάποιο σημείο, ενώ η ορχήστρα εκτελούσε το κομμάτι, τη σταματάει απότομα και λέει:
- Tο τρίτο βιολί στο εικοστό τρίτο μέρος έπαιξε Nτο δίεση ενώ έπρεπε να παίξει Nτο φυσικό.
Δεύτερος ο ιταλός, ενώ η ορχήστρα έπαιζε το κομμάτι, τη σταματάει απότομα και λέει:
- Tο βιολοντσέλο στο πεντηκοστό έβδομο μέτρο έπρεπε να παίξει Λα δίεση αλλά δεν έπαιξε.
Mετά από αρκετούς, ήρθε και η σειρά του έλληνα. Eνώ η ορχήστρα εκτελούσε το κομμάτι κανονικά, ο μουσικός με τα κρουστά σηκώνεται όρθιος και χτυπά με δύναμη τα δυο ταψιά που κρατούσε στα χέρια του.
Aμέσως ο έλληνας μαέστρος σταματά την εκτέλεση και ρωτάει νευριασμένος:
- ΠOIOΣ το έκανε αυτό;
Ένας πιτσιρίκος ρωτάει τον πατέρα του:
- Μπαμπά τι είναι κράτος;
- Παιδί μου,του απαντάει αυτός, ας υποθέσουμε ότι το σπίτι μας είναι ένα κράτος. Εγώ που φέρνω τα λεφτά στο σπίτι είμαι το κεφάλαιο. Η μαμά σου που είναι η νοικοκυρά και κάνει κουμάντο μεσα στο σπίτι είναι η κυβέρνηση. Η υπηρέτρια είναι η εργατική τάξη. Εσύ που τα βλέπεις όλα, τι γίνεται εδω μέσα είσαι η κοινή γνώμη, και η μικρή σου αδερφούλα είναι η νέα γενιά.
Το βράδυ ενώ ο μικρός κοιμόταν, ξυπνάει γιατί η αδερφούλα του έκλαιγε. Την κοιτάει, και βλέπει ότι τα είχε κάνει πάνω της. Πάει να το πει στη μαμά του. Τη βλέπει να κοιμάται, και ο πατέρας του δεν ήταν εκεί. Πάει στο σαλόνι και τον βλέπει να βγάζει τα μάτια του με την υπηρέτρια!
Το επόμενο πρωί του λέει ο πατέρας του:
- Παιδί μου τα σκέφτηκες αυτά που σου είπα χθες για το κράτος;
- Ναι μπαμπά.
- Και τι έχεις να πεις;
- Εχω να πω ότι όταν το κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη η κυβέρνηση κοιμάται του καλού καιρού, η κοινή γνώμη σωπαίνει και η νέα γενιά είναι μες στα σκατά!
Γυρίζει ο Μητσάρας από τη δουλειά και ο 2χρονος γιος του του λέει:
- Να σου πω ποια νούμερα θα κερδίσουν στο λόττο; 4,37,29,31,11 και 40.
Τα παίζει ο Μητσάρας στο Λόττο και πιάνει 6άρι. Τρελλαίνεται από χαρά. Την άλλη μέρα λέει ο γιος του:
Να σου πω ποιες ομάδες θα κερδίσουν στο Προπό;
Του λέει τις ομάδες, παίζει ο Μητσάρας Προπό και κερδίζει! Πάει όλο χαρά την άλλη μέρα στο μικρό και του λέει:
- Έχεις τίποτα να μου προβλέψεις;
- Ναι, λέει το παιδί. Αύριο το μεσημέρι θα πεθάνει ο πατέρας μου.
Στενοχώρια ο Μητσάρας, πήγε να σκάσει. Τι να κάνει όμως, πάει κι αγοράζει ένα φέρετρο και νοικιάζει κι ένα τάφο και περιμένει ως το μεσημέρι. Περνάνε 2 ώρες κι έρχεται η γυναίκα του στο σπίτι. Τη βλέπει ο Μητσάρας να κλαίει και τη ρωτάει:
- Τι έγινε βρε γυναίκα, γιατί κλαις;
Και κείνη απαντάει:
- ʼστα, Μήτσο μου, πέθανε ο κουμπάρος!