Δημοφιλή ανέκδοτα

Ήταν ένας τύπος που είχε 2 άλογα και δεν ήξερε πως να τα ξεχωρίζει καθώς ήταν και τα 2 του ίδιου ύψους. τελικά, αποφασίζει να κόψει την ουρά απο το ένα για να μπορεί να τα ξεχωρίζει. Την κόβει λοιπόν, όλα καλά κι ωραία, τα ξεχώριζε, ώσπου μια εβδομάδα μετά έγινε ένα ατύχημα και κόπηκε και η ουρά απο το άλλο ακριβώς στο ίδιο σημείο...
Τι να κάνει, τι να κάνει; πάλι δεν τα ξεχώριζε... Κάθεται και σκέπτεται... Θα κόψω το πόδι απο το ένα για να τα ξεχωρίζω... Το κόβει λοιπόν, όλα καλά κι όλα άγια, τα ξεχώριζε ώσπου πάλι μετά απο λίγο καιρό γίνεται ένα ατύχημα και κόβεται και το πόδι απο το άλλο άλογο... Και πάλι δεν μπορούσε να τα ξεχωρίσει...
Τι να κάνει τώρα λοιπόν, σου λέει να κόψω και το άλλο πόδι να τα ξεχωρίζω... Οπερ και εγενετο... Μπλα μπλα μετά απο λίγο καιρό πάλι ατύχημα και του άλλου το πόδι κόπηκε άντε να τα ξεχωρίσουμε τώρα...
Για να μην τα πολυλογούμε, και αφού έκοβε αυτιά, τρίχες, χαίτη, και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να κόψει το ίδιο γινόταν και στο άλλο και δεν μπορούσε να τα ξεχωρίσει...
Εε τελικά κάποια μέρα... Αποφάσισε να τα ξεχωρίζει απο το χρώμα τους... Το ένα μαύρο, το άλλο άσπρο..
Μπεεεεεε
Coucou!
- Γιατί η Αννούλα σκότωσε τους γονείς της;
- Για να πάει εκδρομή με το ορφανοτροφείο.
- Γιατί σκότωσε και το θειο και τη θεια της;
- Για να πάρει και τα ξαδέρφια της μαζί.
- Γιατί λυπήθηκε και άρχισε να κλαίει;
- Γιατί η εκδρομή τελικά αναβλήθηκε.
- Τι είπε στους δικαστές;
- Λυπηθείτε με, είμαι ορφανή.
- Τι κάνει η μαμά της Αννούλας για την Αννούλας που δεν κάνουν οι υπόλοιπες μητέρες για τα παιδιά τους;
- Μνημόσυνο.
- Τι κάνει η Αννούλα που δεν κάνουν τα αλλά παιδιά;
- Χημειοθεραπεία.
- Γιατί η μικρή Αννούλα δεν μπορεί να χτενιστεί;
- Γιατί της έπεσαν όλα της τα μαλλιά από τη χημειοθεραπεία.
- Γιατί η μικρή Αννούλα γελάει;
- Γιατί τη γαργαλάνε τα σκουλήκια.
- Γιατί η μικρή Αννούλα νιώθει μοναξιά;
- Γιατί τα σκουλήκια πήγαν στον τάφο του Κωστάκη.
- Γιατί η μικρή Αννούλα δεν μπορεί να δει τον ουρανό;
- Γιατί την έχουνε θάψει μπρούμυτα.
- Γιατί ο θόλος του τάφου δεν είναι γυάλινος.
- Γιατί η μικρή Αννούλα δεν μπορεί να πάρει τα παιχνίδια της μαζί;
- Γιατί δεν χωράνε όλα στο φέρετρο.
- Γιατί η μικρή Αννούλα κλαίει;
- Γιατί έχουνε φυτρώσει κρεμμύδια γύρω από τον τάφο της.
Ένα απόγευμα κάθεται ο Θανάσης ήσυχος στην τηλεόραση του και παρακολουθεί το αγαπημένο του πρόγραμμα. Ξαφνικά βλέπει μπροστά του να τον πλησιάζει ένα ποντικάκι!
Ποντικάκι:
- Γεια σου Θανάση! Έχεις τυράκι;
Ο Θανάσης μένοντας κάγκελο του απαντάει:
- Όχι, ρε φίλε,που να το βρω;
Ποντικάκι:
- Α! Καλά γεια...
Και κάνει μια φφφφσσσσστ και φεύγει!
Την επόμενη μέρα πάει ο Θανάσης στο καλύτερο μπακάλικο, αγοράζει 10 ειδών διαφορετικά τυριά και πάει σπίτι του περιμένοντας πάλι το ποντικάκι. Κατά το απόγευμα ξανάρχεται...
Ποντικάκι:
- Γεια σου Θανάση! Έχεις τυράκι;
Ο Θανάσης καταχαρούμενος του απαντάει...
- Έχω, φίλε, έχω! Κάτσε να σε κεράσω!
Ποντικάκι:
- Έχεις σαλαμάκι;
- Όχι, ρε γαμώτο! Σαλαμάκι δεν έχω!
Ποντικάκι:
- Α! Καλά γεια...
Και κάνει μια φσσσσστ και φεύγει!
Την επόμενη μέρα πάει ο Θανάσης στο μπακάλικο και αγοράζει τα καλύτερα σαλάμια και γυρνάει γρήγορα σπίτι του περιμένοντας το ποντικάκι. Κατά την ίδια ώρα πάλι να σου και το ποντικάκι...
Ποντικάκι:
- Γεια σου! Έχεις τυράκι;
- Έχω,φιλε μου,ελα!
Ποντικάκι:
- Έχεις σαλαμάκι;
- Έχω! Σου λέω φοβερή οργάνωση σήμερα! Έλα κάτσε να την κάνουμε ταράτσα!
Ποντικάκι:
- Έχεις χασισάκι;
- Τι? Τι λες,ρε φίλε; Που να το βρω το χασισάκι;
Ποντικάκι:
- Α! Κάλα γεια...
Και κάνει μια Φσσσσστ και φεύγει!
Πάει την επόμενη μέρα, ο καημένος ο Θανάσης, βρίσκει κάτι άκρες, αγοράζει χασίσι και ξαναγυρνάει σπίτι του περιμένοντας και πάλι το ποντικάκι! Κατά το απογευματάκι... τσουουουουπππ... να σου το!
Ποντικάκι:
- Γεια σου! Έχεις τυράκι;
Ο Θανάσης με υπερηφάνεια για την οργάνωση του αυτή τη φορά απαντάει:
- Εχω! Για τάξε μου;
Ποντικάκι:
- Έχεις σαλαμάκι;
- Βρε έχω κι από αυτό! Για τάξε μου;
Ποντικάκι:
- Έχεις χασισάκι;
- Εχω... έχω... από όλα... έχω! Κάτσε να το κάψουμε σήμερα!
Ποντικάκι:
- ΧιΧιΧιΧιΧιΧιΧΧαΧαΧαΧα... Αστυνομία! Ψηλά τα χέρια!
Ένας Λαγός είχε την παράξενη συνήθεια να ρεμβάζει πάνω σ ένα δένδρο. Η συμπεριφορά του παραξένευε τα άλλα ζώα που τον ρωτούσαν τι κάνει εκεί πάνω.
Πέρναγε η αρκούδα;
- Τι κάνεις Λαγέ εκεί πάνω;
- Ε! ... Τι να κάνω αρκούδα μου; Τρώω το χορταράκι μου, πίνω το γάργαρο νεράκι μου κι άμα μου κάνει κέφι, "π***ω" και το Λιοντάρι!...
Η Αρκούδα φρίκαρε, αλλά δεν είπε τίποτα...
Ο Λαγός όμως το χαβά του : Όποιο ζώο πέρναγε και τον ρωτούσε , έλεγε το ποίημα του..."Τρώω το χορταράκι μου , πίνω το γάργαρο νεράκι μου, έ!.. κι άμα μερακλωθώ, "π***ω" και το Λιοντάρι!..."
Βεβαίως ο απόηχος αυτής της αήθους συμπεριφορά δεν άργησε να φθάσει και στα αυτιά του Βασιλιά της ζούγκλας!... Μια και δύο λοιπόν πάει και βρίσκει το Λαγό...
- Τι κάνεις Λαγέ εκεί πάνω;
- Τι να κάνω Βασιλιά μου; Τρώω το χορταράκι μου, πίνω το γάργαρο νεράκι μου, έ!... Λέμε και καμιά μ****α να περάσει η ώρα!...