Ο πιτσιρικάς ήταν σκράπα στα μαθηματικά. Δεν τα έπαιρνε με τίποτε. Οι γονείς του, στην απελπισία τους και παρ όλο που ήταν άθεοι, αποφάσισαν να τον γράψουν σε ένα ιδιωτικό σχολείο που διοικούνταν από καλόγριες και που είχε πολύ καλή φήμη.
Ένα μήνα μετά, ο γιος τους άρχισε να φέρνει συνεχώς δεκάρια στα μαθηματικά. Οι έρμοι γονείς έπαθαν πλάκα.
- Πώς έγινε αυτό το καλό; έχουν καλύτερους δασκάλους στο νέο σου σχολείο;
- Μπα, το ίδιο είναι.
- Έχουν καλύτερα βιβλία;
- Μπα, τα ίδια έχουν.
- Ε, τότε;
- Κατάλαβα από την πρώτη μέρα, πως εκεί παίρνουν τα μαθηματικά πολύ στα σοβαρά και πως αν δεν τα κατάφερνα, την είχα βαμμένη!
- Και πως το κατάλαβες αυτό;
- Μόλις μπήκα στην τάξη, είδα στον τοίχο το αγαλματάκι ενός τύπου που ήταν καρφωμένος πάνω στο σύμβολο του συν!
Πάνω σε μία βάρκα ήταν ένας μαθηματικός, ένας φυσικός και ένας γιατρός και αρχίζουν να κάνουν ερωτήσεις στον βαρκάρη.
Μαθηματικός:
- Ξέρεις καθόλου Μαθηματικά;
Βαρκάρης:
- Όχι, κύριε.
Μαθηματικός:
- Κρίμα φίλε μου, χάνεις ένα πολύ ενδιαφέρον μέρος της ζωής σου. Είναι σαν να χάνεις το 1/6 της ζωής σου!
Φυσικός:
- Ξέρεις καθόλου Φυσική;
Βαρκάρης:
- Όχι, κύριε.
Φυσικός:
- Κρίμα φίλε μου, χάνεις ένα πολύ ενδιαφέρον μέρος της ζωής σου. Είναι σαν να χάνεις το 1/4 της ζωής σου!
Γιατρός:
- Ξέρεις καθόλου Ιατρική;
Βαρκάρης:
- Όχι, κύριε.
Γιατρός:
- Κρίμα φίλε μου, χάνεις ένα πολύ ενδιαφέρον μέρος της ζωής σου. Είναι σαν να χάνεις το 1/2 της ζωής σου!
Κάποια στιγμή μέσα στην κουβέντα, η βάρκα αναποδογυρίζει.
Βαρκάρης:
- Ξέρετε καθόλου μπάνιο;
Και οι τρεις μαζί:
- Όχι!
Βαρκάρης:
- Κρίμα φίλοι μου, χάνετε ολόκληρη την ζωή σας!
Ο φίλοι κάνουν ένα ταξίδι με αερόστατο. Κάποια στιγμή αρχίζει να βρέχει. Σε πολύ λίγο η βροχή γίνεται καταιγίδα και το αερόστατο κομμάτια. Πυξίδες και χάρτες χάνονται. Οι δύο φίλοι κρατιούνται από κάτι σκοινιά και καταφέρνουν να προσγειωθούν σώοι και αβλαβείς σε ένα λιβάδι. Η καταιγίδα έχει πια σταματήσει και περίπου στο κέντρο του λιβαδιού μπορούν να διακρίνουν έναν άντρα να διαβάζει. Πάνε λοιπόν προς το μέρος του και τον ρωτάνε: – «Συγνώμη, μήπως ξέρετε που βρισκόμαστε;» Ο άντρας κοιτάει για λίγο γύρω του, σκέφτεται και λέει:
– «Βρίσκεστε στη μέση ενός λιβαδιού.» Οι φίλοι τον ευχαριστούν και φεύγουν. Όταν απομακρύνονται κάπως λέει ο ένας στον άλλο:
– «Αυτός ήταν μαθηματικός!».
– «Πού το κατάλαβες;» ρωτάει ο άλλος.
– «Πρώτον σκέφτηκε πριν απαντήσει και δεύτερον έδωσε μια σωστή απάντηση με ακίβεια, που όμως δε μας χρησιμεύει σε τίποτa!