- Πόσοι δικηγόροι χρειάζονται για να αλλάξουν μια καμμένη λάμπα;
- Το πρώτο συμβαλλόμενο μέρος, επίσης γνωστό ως "Δικηγόρος", και το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος, επίσης γνωστό ως "λάμπα", άμεσα και δια τούτου, συμφωνούν σε μια διεξαγωγή εν τη οποία το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος θα αφαιρεθεί από την παρούσα του θέση ως αποτέλεσμα της αποτυχίας να λειτουργήσει σύμφωνα με προηγουμένως συμφωνηθέντα καθήκοντα, π. Χ. φωτισμό, διασαφήνιση και με άλλους τρόπους φωταψίας του περιοχής που εκτείνεται από την μπροστινή (βόρεια) πόρτα, διαμέσου της εισόδου, τερματιζομένης σε μια περιοχή ακριβώς μέσα στην κύρια περιοχή κατοικίας, που ορίζεται από την αρχή του τάπητος, και όποιος πλεονάζων φωτισμός αποτελεί επιλογή του δεύτερου συμβαλλόμενου μέρους και δεν αποτελεί απαίτηση της προαναφερθείσας συμφωνίας ανάμεσα στα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Η προαναφερθείσα διεξαγωγή αφαίρεσης θα συμπεριλάβει, χωρίς να περιοριστεί, τα ακόλουθα. Το πρώτο συμβαλλόμενο μέρος θα, με ή χωρίς ανύψωση κατά επιλογή του, με τη χρήση μέσων όπως μια καρέκλα, μια σκάλα, ενός σκαμνιού ή οποιουδήποτε άλλου μέσου ανύψωσης, πιάσει το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος και θα το περιστρέψει με φορά αντίθετη των δεικτών του ρολογιού, και αυτό το σημείο προσφέρεται χωρίς διαπραγματεύσεις. Από την στιγμή που το δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος θα είναι πλήρως αποσπασμένο από τη θήκη, το πρώτο συμβαλλόμενο μέρος έχει την επιλογή να κάνει έξωση στο δεύτερο συμβαλλόμενο μέρος κατά τρόπο σύμφωνο με όλους τους σχετικούς τοπικούς, εθνικούς και διεθνείς νόμους. Μόλις ο διαχωρισμός και η έξωση έχουν επιτευχθεί, το πρώτο συμβαλλόμενο μέρος έχει την δυνατότητα να ξεκινήσει την εγκατάσταση. Η εγκατάσταση που προηγουμένως ειπώθηκε, θα λάβει χώρα κατά τρόπο σύμφωνο με την αντιστροφή των διαδικασιών που είχαν περιγραφεί στο πρώτο βήμα αυτού του ίδιου κειμένου, επιστώντας την προσοχή στο σημείο ότι η περιστροφή θα πρέπει να διεξαχθεί κατά την φορά των δεικτών του ρολογιού, σημείο που επίσης δεν τελεί υπό διαπραγμάτευση. Τα παραπάνω βήματα μπορούν να πραγματοποιηθούν, κατά επιλογή του πρώτου συμβαλλόμενου μέρους, από όποιο ή όλους τους εξουσιοδοτημένους από αυτό, με αντικειμενικό σκοπό την μεγαλύτερη δυνατή πρόσοδο της Σύμβασης.
Η γιαγιούλα η καημένη πλησίαζε τα 80 και για να έχει ήσυχο το κεφάλι της κάλεσε μια μέρα ένα δικηγόρο στο σπίτι της για να του υπαγορεύσει τη διαθήκη της.
Ερχεται λοιπόν ένας νεαρός γύρω στα τριάντα και βγάζοντας ένα μπλοκ και στυλό, κάθεται απέναντί της στο καναπέ του σαλονιού και αρχίζει να γράφει ότι του έλεγε η γιαγιά.
Ρίχνοντας μια ματιά στο τραπέζι μπροστά του βλέπει ένα μεγάλο μπωλ με αμύγδαλα.
- Μπορώ να πάρω κανένα; ρωτάει με ευγένεια την ηλικιωμένη γυναίκα.
- Και το ρωτάς αγόρι μου; Οσα θέλεις να πάρεις, του απαντάει εκείνη χαμογελαστά.
Αρχίζει λοιπόν κι ο φίλος μας να τρώει τα αμυγδαλάκια το ένα μετά το άλλο. Πέρασε καμμιά ώρα με την υπαγόρευση και συνειδητοποίησε με έκπληξη ότι τα είχε φάει τελικά όλα.
- Χίλια συγγνώμη που σας τα έφαγα όλα τα αμύγδαλα, της είπε με απολογητικό ύφος ο δικηγόρος. Ξέρετε είχα σκοπό να φάω μόνο ένα δύο, αλλά παρασύρθηκα.
- Μη το σκέφτεσαι καθόλου αγόρι μου, του απάντησε γλυκά η γιαγιούλα. Αλλωστε από τότε που έβαλα μασέλα, δεν μπορώ εγώ να τα φάω. Μόνο τη σοκολάτα απέξω γλείφω και τα ξαναβάζω στο μπωλ.
Ένα ζευγάρι αιωνόβιοι πηγαίνουν στο δικηγόρο και του ζητούν να βγάλουν διαζύγιο...
- Ροχαλίζει, είναι ακατάστατος, τριγυρνάει στα μπάρ όλη νύχτα, μου λερώνει το σπίτι με τους φίλους του, με βρίζει, με δέρνει, λέει η σύζυγος, που είναι 104 χρόνων.
- Είναι κακή νοικοκυρά, γκρινιάζει συνέχεια, δεν μου μαγειρεύει, δεν φροντίζει τα ρούχα μου, βρίζει τους φίλους μου, κρύβει τα γυαλιά μου, με βασανίζει, παραπονιέται ο σύζυγος, που είναι 108 χρόνων.
Έκπληκτος ο δικηγόρος, τους ρωτά πόσα χρόνια είναι παντρεμένοι και του λένε πως είναι μαζί εδώ και 85 χρόνια. Η έκπληξη του δικηγόρου μεγαλώνει...
- Και πόσα χρόνια έχετε αυτά τα παράπονα ο ένας για τον άλλο;
- Πάνω από 70 χρόνια, απαντά ο σύζυγος.
- Και καλά, ξαναρωτά με ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη ο δικηγόρος, γιατί δεν χωρίζατε τόσα χρόνια;
- Να σας πω, λέει η σύζυγος. Περιμέναμε να πεθάνουν τα παιδιά...
Eνα τυφλό λαγουδάκι και ένα τυφλό φίδι γεννήθηκαν σε αυτόν τον κόσμο.
Ηταν η μοίρα τους να συναντηθούν κάποτε μέσα σε έναν λαχανόκηπο.- Ξέρεις κάτι, λέει το φίδι. Είμαι τυφλός και σε όλη μου την ζωή αναρωτιόμουν τι ακριβώς είμαι.
- Και εγώ το ίδιο, λέει το λαγουδάκι. Εχω και εγώ την ίδια απορία. Ισως μαζί μπορέσουμε να λύσουμε το μυστήριο.
- Εντάξει, είπε το φίδι και άρχισε να τυλίγεται γύρω από το λαγουδάκι. Το μύρισε, το άγγιξε και στο τέλος, είπε:
- Χμμμ, είσαι μικρό, μαλακό και ζεστό και έχεις και γούνα. Επίσης τα αυτιά σου είναι μεγάλα, και έχεις και μια φουντωτή ουρίτσα, προσθεσε το φίδι.
Σταμάτησε για λίγα λεπτά να σκεφτεί και είπε:
- Ξέρω τι είσαι... Είσαι ένα λαγουδάκι...
- Ωωωω, σε ευχαριστώ πολύ, είπε το λαγουδάκι. Τώρα είναι η σειρά μου να σε βοηθήσω. Αρχισε να μυρίζει το φίδι, το πατούσε ελαφρά με τις πατούσες του, το άγγιξε με την μουσούδα του και είπε:
- Για να δούμε... Είσαι μακρύ και κρύο και γλυστερό και έχεις διχαλωτή γλώσσα. Εχεις και φολίδες στο σώμα σου.. Ξέρω.. Πρέπει να είσαι δικηγόρος... !
Ο Παπαδόπουλος ήταν ένας πολύ άτυχος στρατιώτης, αφού εν μέσω της θητείας του, του ήλθε η απρόσμενη είδηση του θανάτου του αδελφού του.
Ο Λοχαγός αναθέτει το σκληρό καθήκον της αναγγελίας του θανάτου στον Λοχία...
Ο Λοχίας μια και δυο, παίρνει τα μικρόφωνα του στρατοπέδου και ανακοινώνει:
- Καλείται ο στρατιώτης Παπαδόπλος, να παρουσιασθεί στον Λόχο του, διότι πέθανε ο αδελφός του!...
Περιττό να πούμε ότι από το σοκ της αναγγελίας ο Παπαδόπουλος λιποθύμησε και χρειάσθηκε να μεταφερθεί στο αναρρωτήριο για τις πρώτες βοήθειες ... Ο Λοχαγός αγρίεψε τον Λοχία για τον απότομο τρόπο που το είπε, αλλά το κακό είχε γίνει...
Μετά από ένα μήνα, πεθαίνει και η αδελφή του Παπαδόπουλου, ο Λοχαγός αναθέτει το άγγελμα του θανάτου πάλι στον Λοχία, ο οποίος πρωί-πρωί, μετά το "ημιανάσ"και "προϊσοχίου" καταλήγει:
- Α! ... και να μην το ξεχάσω Παπαδόπλε, πέθανε η αδελφή σου!...
Πάλι λιποθυμίες ο Παπαδόπουλος και πάλι παρατηρήσεις ο Λοχαγός, αλλά βεβαίως το κακό είχε γίνει και ο Λοχαγός έριξε νερό στο κρασί του και δεν τιμώρησε τον Λοχία...
Μετά από ένα μήνα το κακό τριτώνει και πεθαίνει και η μητέρα του στρατιώτη Παπαδόπουλου. Και αυτή τη φορά ο Λοχίας αναλαμβάνει το πικρό καθήκον, αφού όμως έχει δεχθεί και τις νουθεσίες του Λοχαγού.
Αυτή τη φορά βγάζει αναφορά τον Παπαδόπουλο για να πάρει άδεια. Σαλταρισμένος ο Παπαδόπουλος από τα χτυπήματα της μοίρας, βλέπει ως βάλσαμο στον πόνο του τις μέρες άδειας που κανόνισε ο Λοχίας, αλλά, μετά τα καθιερωμένα "Στρατιώτης Παπαδόπουλος, λαμβάνω την τιμή να σας αναφέρω ότι αιτούμαι πενθημέρου αδείας", ο Λοχαγός αυτή τη φορά του λέει:
- Και έπρεπε να βγείς στην αναφορά παιδί μου Παπαδόπουλε για να πας στην κηδεία της αδελφής σου;...
Ξερός ο Παπαδόπουλος και αυτή τη φορά, ενώ ο Λοχαγός από την τσαντίλα του που τον εξέθεσε ο Λοχίας, ρίχνει και του Λοχία πέντε μέρες φυλακή! ...
Φαίνεται ότι ο νόμος του Μέρφυ είχε προσβάλει τον Παπαδόπουλο, αφού μετά από ένα μήνα και ο Πατέρας του Παπαδόπουλου, εκπνέει...
Το συνταρακτικό νέο το μαθαίνει πρώτος ο Λοχαγός, αισθάνεται απαίσια και καλεί τον Λοχία να του αναθέσει το θλιβερό καθήκον ...
- Αυτή τη φορά Λοχία δεν θέλω κανένα λάθος, γιατί θα σε χώσω στο κρατητήριο για όλη την θητεία σου!...
- Μη φοβάστε κ. Λοχαγέ και το έχω μάθει το μάθημά μου! ... Τον διαβεβαιώνει ο Λοχίας, και πράγματι καλεί συγκέντρωση Λόχου:
Αφού όλος ο Λόχος συντάσσεται, ο Λοχίας τους λέει:
- Προσέξτε τι θα σας πω μην κάνετε λάθος! ... Όσοι έχετε Πατέρα, να κάνετε ένα βήμα μπροστά!...
Πράγματι όλοι οι στρατιώτες κάνουν μπροστά ένα βήμα, οπότε ο Λοχίας μπήζει μια φωνή:
- Που πα ρε Παπαδόπουλεεεε!...