Ήταν κάποτε ο Γιωρίκας και περπατούσε στον δρόμο. Ξαφνικά βλέπει μπροστά του ένα καθηγητή που είχε στον λύκειο...
- Ω, κύριε καθηγητά, τι κάνετε; λέει ο Γιωρίκας.
- Καλά είμαι, Γιωρίκα παιδί μου. Εσύ τι κανεις;
- Α, εγώ κύριε καθηγητά έχω γίνει πάρα πολύ πλούσιος. Έχω λεφτά με ουρά. Δεν ξέρω τι να τα κάνω. Βίλες, ακριβά αυτοκίνητα, τα πάντα. Εσείς πως είστε;
- Εγώ, Γιωρίκα, παιδί μου, έγινα καθηγητής στο πανεπιστήμιο και τώρα γράφω ένα σύγγραμμα για την λογική των συνειρμών.
- Για την λογική των συνειρμών; ρωτάει ο Γιωρίκας. Τι είναι αυτό;
- Πως να στο εξηγήσω τώρα; λέει ο καθηγητής. Έχεις ενυδρείο;
- Ε, αφού σας είπα, λέει ο Γιωρίκας, λεφτά με ουρά έχω, ενυδρείο δεν θα έχω; Φυσικά και έχω.
- Όταν βλέπεις το ενυδρείο τι σκέφτεσαι;
- Ψάρια.
- Και όταν βλέπεις τα ψάρια τι σκέφτεσαι;
- Θάλασσα.
- Και όταν σκεφτεσαι την θάλασσα τι σου έρχεται στο μυαλό;
- Παραλία.
- Και όταν σκέφτεσαι παραλία τι σου έρχεται στο μυαλό;
- Γυναίκες, λέει ο Γιωρίκας.
- Αρα, αφού σκέφτεσαι γυναίκες δεν είσαι πούστης, του λέει ο καθηγητής. Αυτό είναι η λογική των Συνειρμών. Από το αν έχεις ενυδρείο καταλήξαμε στο ότι δεν είσαι πούστης.
Ο Γιωρίκας εντυπωσιάστηκε απο όλα αυτά και αγόρασε το βιβλίο και άρχισε να το διαβάζει. Είχε να πάει στο καφενείο 15 ημέρες και έτσι ο Κωστίκας ανησύχησε και πήγε σπίτι του να δει τι κάνει.
Χτυπάει το κουδούνι και του ανοίγει ο Γιωρίκας.
- Έλα ρε Γιωρίκα που χάθηκες τόσες μέρες; του λέει ο Κωστίκας.
- Διαβάζω ένα βιβλίο, λέει ο Γιωρίκας, για την λογική των συνειρμών.
- Τι είναι αυτό, ρε; ρωτάει ο Κωστίκας.
- Πως να στο εξηγήσω τωρα; λέει ο Γιωρίκας. Έχεις ενυδρείο;
- Όχι.
- Ε, τότε είσαι πούστης!
Ήταν ένα ζευγάρι το οποίο μετά από πολλά χρόνια έγγαμου βίου αποφάσισαν να... κάνουν ταμείο και μεταξύ άλλων να αποκαλύψουν με ειλικρίνεια ο ένας στον άλλο πόσες φορές τον έχει κερατώσει όλα αυτά τα χρόνια.
Ξεκινάει λοιπόν ο άντρας και λέει:
- Εγώ γυναίκα όλα αυτά τα χρόνια σε απάτησα τρεις φορές. Θυμάσαι που είχες πάει ταξίδι στο εξωτερικό;Ε, τότε σε απάτησα με την κουμπάρα. Τη δεύτερη φορά όταν ήσουν στο νοσοκομείο για να γεννήσεις το γιο μας πήγα με την καλύτερή σου φίλη. Ε και την τρίτη ένα βράδυ που γλεντούσαμε οικογενειακώς κι εσύ έπεσες για ύπνο μεθυσμένη κοιμήθηκα με την αδερφή σου. Εσυ;
Λέει η γυναίκα:
- Κι εγώ άντρα τρεις φορές σε απάτησα.
- Ααα, ωραία λέει ο άντρας είμαστε πάτσι λοιπόν. Πότε έγιναν αυτά ρε γυναίκα;
- Ε να, θυμάσαι που είχες κολλήσει στο πανεπιστήμιο και δε μπορούσες να πάρεις πτυχίο γιατί κοβόσουν συνέχεια σε ένα μάθημα;Ε το κανόνισα εγώ, πήγα με τον καθηγητή σου. Θυμάσαι που δε μπορούσες να απολυθείς από το στρατό γιατί ο λοχαγός σου σου έριχνε συνέχεια φυλακή;Αυτή ήταν η δεύτερη φορα.
- Κι η τρίτη;
Θυμάσαι που σου έλειπαν 159 ψήφοι για να πάρεις τη δημαρχία;
Μια κοπέλα φέρνει σπίτι το φίλο της να τον γνωρίσει στους γονείς της , μια που αποφάσισαν να παντρευτούν .
- Ποια είναι λοιπόν τα σχέδιά σου ; ρώτησε ο πατέρας της κοπέλας .
- Έχω πάρει υποτροφία για το Πανεπιστήμιο , απάντησε ο νεαρός .
- Υποτροφία ... μμμμμ ... Αξιοθαύμαστο , αλλά πως θα μπορέσεις να παράσχεις στην κόρη μου ένα σπίτι για να ζήσει όπως έχει συνηθίσει ;
- Θα μελετήσω σκληρά κι έχει ο Θεός .
- Και τι θα κάνεις για να προσφέρεις στην κόρη μου το δαχτυλίδι αρραβώνων που της αξίζει ;
- Θα αφοσιωθώ στις σπουδές μου κι έχει ο Θεός .
- Και παιδιά ; Πως θα μπορέσεις να συντηρήσεις παιδιά ;
- Μην ανησυχείτε κύριε , έχει ο Θεός .
Η όλη συζήτηση συνεχίστηκε έτσι και κάθε φορά που ο πατέρας της κοπέλας ρωτούσε κάτι , ο ιδεαλιστής γαμπρός επέμενε ότι έχει ο Θεός .
Αργότερα η μητέρα της κοπέλας ρώτησε τον άντρα της :
- Πως πήγε η κουβέντα σας ;
- Δεν έχει δουλειά , δεν έχει σχέδια για το μέλλον αλλά τουλάχιστον πιστεύει ότι είμαι Θεός .
Σε εξετάσεις Φυσικής σε κάποιο πανεπιστήμιο ο καθηγητής εξέταζε τους φοιτητές του προφορικά και έναν έναν.
Περνάει ο πρώτος, του λέει ο καθηγητής:
- Eίσαι σε ένα τρένο που κινείται με σταθερή ταχύτητα 80 km/h και κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο. Ξαφνικά ζεσταίνεσαι. Τι κάνεις τότε;
Ο φοιτητής απαντάει:
- Ανοίγω το παράθυρο.
Οπότε του λέει ο καθηγητής:
- Ποια η αντίσταση του αέρα που αναπτύσσεται μετά το άνοιγμα του παραθύρου, ποια η μεταβολή της τριβής μεταξύ τρένου και γραμμών και τέλος ποια η νέα ταχύτητα του τρένου;
O κακόμοιρος ο φοιτητής μην ξέροντας να απαντήσει κόβεται.
Αυτό συνεχίζεται με όλους τους φοιτητές ώσπου μπαίνει ο τελευταίος, ο οποίος είναι στο τελευταίο έτος.
Του λέει ο καθηγητής:
- Είσαι σε ένα τρένο που κινείται με σταθερή ταχύτητα 80 km/h και κάθεσαι δίπλα στο παράθυρο. Ξαφνικά ζεσταίνεσαι. Τι κάνεις τότε;
- Βγάζω το σακάκι μου, λέει ο φοιτητής.
Ο καθηγητής του λέει:
- Ζεσταίνεσαι πολύ!
- Ε τότε βγάζω και τη μπλούζα μου.
- Ζεσταίνεσαι πάρα πολύ!
- Ε, βγάζω και το παντελόνι μου αν ζεσταίνομαι τόσο πολύ.
- Μα μιλάμε καίγεσαι!
- Ε, τότε βγάζω και το σώβρακό μου, τι να κάνουμε.
- Ωραία... Είναι κι ένας αράπης εκεί και αν το βγάλεις θα σε γαμ**σει... Ακόμα θες να γδυθείς;
- Κοιτάξτε κύριε καθηγητά εγώ προσπαθώ να πάρω πτυχίο εδώ και πόσα χρόνια και συνέχεια με κόβετε. Και ΟΛΟ το τρένο να με γαμ**σει, εγώ το παράθυρο ΔΕΝ το ανοίγω!
Τρία ροζ μπαλάκια...
Ήταν ένα άτεκνο ζευγάρι και προσπαθούσε να κάνει παιδί. Μετά από πολλές προσπάθειες το κατάφεραν. Γεννιέται το παιδί και το βαφτίζουν Γιάννη. Στα γενέθλια του του έπαιρναν διάφορα παιχνιδάκια για μωρά. Όταν πήγε ο Γιαννάκης 3 χρονών και άρχισε να μιλάει, τον ρωτάει η μάνα του τι δώρο θέλει για τα γενέθλια του και ο Γιαννάκης απαντάει:
- Τρία ροζ μπαλάκια!
- Καλά του λέει η μάνα του.
Πάει 4 χρονών και τον ρωτάει ο πατέρας του τι δώρο θέλει για τα γενέθλια του.
- Τρία ροζ μπαλάκια λέει πάλι ο Γιάννης.
- Μα γιε μου, του λέει ο πατέρας, σου πήραμε τα μπαλάκια πέρσι...
- Δεν με νοιάζει λέει ο μικρός, εγώ θέλω 3 ροζ μπαλάκια... και αρχίζει να κλαίει.
Με τα πολλά, του πήρε τα μπαλάκια. Περνούσαν τα χρόνια, και κάθε φορά ο Γιάννης ήθελε 3 ροζ μπαλάκια για τα του.
Πήγε στο δημοτικό και είχε τους καλύτερους βαθμούς. Του λέει η μάνα του:
- Γιε μου τι θέλεις να σου πάρω;
- 3 ροζ μπαλάκια!
- Μα γιε μου, μεγάλωσες τώρα, δε θες να σου πάρω ένα PC καλύτερα;
- Όχι! Θέλω 3 ροζ μπαλάκια!
Τι να κάνει η μάνα του, του τα παίρνει. Τελείωσε το δημοτικό, τελείωσε και το γυμνάσιο, κάθε χρόνο ο Γιάννης ζητούσε το ίδιο πράγμα. Τρία ροζ μπαλάκια!
Τελειώνει το λύκειο, τελειώνει το πανεπιστήμιο, ανοίγει ιατρείο και πάντα, κάθε χρόνο ζητάει τα τρία ροζ μπαλάκια.
Μετά από δέκα χρόνια τραυματίζεται θανάσιμα σε ένα τροχαίο. Πριν πεθάνει του λέει ο πατέρας του:
- Γιε μου έχω μια απορία, τόσα χρόνια από τότε που γεννήθηκες, κάθε χρόνο μας ζητάς το ίδιο πράγμα: Τρία ροζ μπαλάκια. Πες μου σε παρακαλώ τι τα ήθελες αυτά τα ροζ μπαλάκια;
- Πατέρα θα σου πω... είναι πολύ απλό. Τα μπαλάκια τα ήθελα για... και πέθανε χωρίς να προλάβει να τελειώσει τη φράση του!
Ήταν που λέτε ένας χωριάτης που ζούσε στο βουνό. Μια μέρα άκουσε ότι έρχεται ενα τσίρκο στην κοντινή πόλη. Αποφασίζει να πάει με έναν φίλο να δούνε το θέαμα.
Πηγαίνουν εκεί, οπότε σε κάποια φάση ακούνε τον παρουσιαστή να κάνει την εξής ανακοίνωση:
- Σήμερα είναι μία πολύ σημαντική βραδιά για όλους μας. Απόψε είμαστε όλοι πολύ χαρούμενοι που έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στο τσίρκο τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ!
Και ταυτόχρονα καρφώνονται όλοι οι προβολείς στον τύπο. Και φυσικά όλοι γυρνάν και τον κοιτάζουν.
- Μπα, σκέφτεται αυτός, σύμπτωση θα ήταν. Δεν θα εννοούν εμένα. Κάθε βράδυ θα το κάνουν αυτό σε καινούργιο θύμα...
Πάει την επόμενη ξανά στο τσίρκο, πάλι τα ίδια. Καρφώνονται οι προβολείς επάνω του και ο παρουσιαστής φωνάζει:
- Έίμαστε πολύ χαρούμενοι που φιλοξενούμε και πάλι στο τσίρκο μας τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ!
Εκνευρίζεται ο φίλος μας, και αναλογίζεται ότι δεν είναι δυνατόν να εννοούν αυτόν.
Πάει και τρίτο βράδυ, πάλι τα ίδια!
- Έχουμε την τιμή να έχουμε μαζί μας τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ!
Στεναχωριέται ο φίλος μας και σκέφτεται ότι κάτι πρέπει να κάνει. Του προτείνει ο φίλος του να πάει να γραφτεί σε ένα πανεπιστήμιο στην Αγγλία, για να μορφωθεί και να ξέρει τι να απαντήσει στον παρουσιαστή.
Πάει αυτός στην Αγγλία και σπουδάζει Φιλοσοφία, Ιστορία, Νομική, Ιατρική, Φιλολογία. Για πολλά χρόνια συναναστρέφεται μόνο με μορφωμένους και συσσωρεύει γνώσεις!
Στην συνέχεια πάει στο Θιβέτ και ασκείται. Φτάνει στο επίπεδο να μπορεί να μείνει νηστικός για 100 μέρες, να μπορεί να κρατήσει την αναπνοή του για 2 ώρες, και να μπορεί να πετάξει!
Μετά από καμιά εικοσαριά χρόνια επιστρέφει στο χωριό του, και μαθαίνει ότι θα ξανάρθει το τσίρκο στην πόλη.
Με όλη την γνώση και την σοφία που έχει αποκτήσει, αποφασίζει να πάρει τον φίλο του και να πάνε, για να τους δείξει ότι δεν είναι μεγάλος μαλάκας, και ότι έκαναν λάθος.
Μόλις κάθεται στην θέση του ακούει τον, γερασμένο πια, παρουσιαστή να λέει:
- Κυρίες και κύριοι! Δεν μπορώ να κρύψω την συγκίνησή μου! Έχουμε και πάλι μαζί μας, μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια, ανάμεσά μας τον ΜΕΓΑΛΟ ΜΑ*ΑΚΑ.
Συγχρόνως οι προβολείς πέφτουν πάνω στον φίλο μας, οπότε αυτός, με όλη την τεράστια σοφία που έχει αποκτήσει, σηκώνεται και λέει:
- Μα*άκας είσαι και φαίνεσαι, ρε πο*στη!
Ένας καθηγητής της ψυχολογίας έκανε την καθιερωμένη Πρωινή επίσκεψη στα δωμάτια Των ασθενών όταν Μπήκε στο δωμάτιο ενός ασθενή και βρήκε έναν ασθενή (τρόφιμο) στο πάτωμα προσποιούμενο Ότι έκοβε ένα ξύλο με ένα φανταστικό πριόνι, Ένα δεύτερο ασθενή Κρεμασμένο με τα πόδια από το ταβάνι .
Ο καθηγητής ρώτησε τον ασθενή που έκοβε το ξύλο «τι κάνεις εκεί ?» Και ο ασθενής είπε «δεν βλέπεις Κόβω αυτό το κομμάτι ξύλου στα δυο» τον ξαναρώτησε τι κάνει αυτός ο κρεμασμένος από το Ταβάνι.
- «αυτός είναι φίλος μου αλλά είναι λίγο τρελός , προσποιείται ότι είναι λάμπα» Ο καθηγητής κοιτάει επάνω και πρόσεξε ότι το πρόσωπο του ασθενή είναι κόκκινο Και λέει «αν είναι φίλος σου καλύτερα να τον κατεβάσεις πριν πάθει κανένα ατύχημα» Και ο ασθενής « Τι ? , Και θα δουλέψω στα σκοτεινά ?»