Ανέκδοτα ερωτήσεων-απαντήσεων

Τα νεότερα ανέκδοτα σε αυτήν την κατηγορία
Μια μέρα κάποιος που είχε αποκλεισθεί σε ένα ερημονήσι, μετά το ναυάγιο και ήταν εκεί για δέκα χρόνια, βλέπει μια άσπρη κουκίδα στον ορίζοντα.
- «Σίγουρα δεν είναι πρόβατο» σκέφτεται φωναχτά.
Καθώς η κουκίδα πλησιάζοντας πλησιάζει, απορρίπτει την εκδοχή να είναι καραβάκι, ακόμη ούτε βάρκα.
Όταν πλησίασε πολύ κοντά, μια όμορφη ξανθιά με στολή καταδυτών βγαίνει από τον ωκεανό. Πλησιάζει τον ναυαγό ανοίγει μια τσέπη στη στολή της και βγάζει ένα πακέτο τσιγάρα, του προσφέρει ένα και ρωτάει «πόσο καιρό έχεις να καπνίσεις» Ο ναυαγός λέει «δέκα χρόνια, όσο καιρό είμαι εδώ» καθώς άναψε το τσιγάρο και ήπιε μια καλή ρουφηξιά ,λέγοντας «ο κύριε τι απολαυστική μυρωδιά!» Η ξανθιά τον ρωτάει «πόσο καιρό έχεις να πιεις ουίσκι» Τρέμοντας ο ναυαγός τραυλίζει «Δε -δε -κα . . Δέκα χρόνια» Αυτή ανοίγει μια άλλη τσέπη και βγάζει ένα μπουκάλι και του το προσφέρει.
Βάζει το μπουκάλι στο στόμα ο ναυαγός ρουφάει μια μεγάλη ρουφηξιά, και λέει, «ΥΟΑΑΟΥΟΥΟΥ. . . είναι φανταστικό» Έπειτα η ξανθιά ανοίγει το μεγάλο μπροστινό φερμουάρ, που κατεβαίνει λίγο πιο κάτω από τη μέση, κοιτάζοντας τον ναυαγό παιχνιδιάρικα ρωτάει, «και πόσο καιρό έχεις να παίξεις στη γύρα?» ο άνδρας ανοίγει καλά τα μάτια του, και απαντάει, «Ο θεέ μου!» «Μη μου πεις ότι έχεις μπαστουνάκια του γκολφ εκεί μέσα?»
Κάποτε το λιοντάρι πάτησε ένα αγκάθι. Τότε φωνάζει:
- Αχ, πονάω...
Τότε περνούσε ένας λαγός και ακούει το λιοντάρι και του λέει:
- Τι μου δίνεις αν σε βοηθήσω;
- Το βασίλειο μου για μια μέρα!
Ο λαγός του βγάζει το αγκάθι και γίνεται βασιλιάς για μια μέρα. Μετά από λίγο σαλπάνε οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
- Παφ, παφ, του δίνει πέντε σφαλιάρες.
Μετά από λίγο ξανά οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
Παφ, παφ, του δίνει πέντε σφαλιάρες.
Μετά από λίγο ξανά οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
Παφ, παφ, του δίνει πέντε σφαλιάρες.
Τέλος πάντων ο λύκος καταματωμένος πάει στο λιοντάρι.
- Βρε, γιατί έδωσες αυτού του τρελού το βασίλειο και μας έχει ταράξει στις σφαλιάρες;! Μίλησε του.
Πάει το λιοντάρι στο λαγό και του λέει.
- Εντάξει, είσαι ο βασιλιάς, αλλά χρειάζεται λίγη διπλωματία. Την επόμενη φορά ζήτα του λύκου τσιγάρα. Αν σου φέρει μαλακά πέστου "γιατί μου έφερες μαλακά;" σφαλιάρισε τον. Αν σου φέρει σκληρά πες του "γιατί μου έφερες σκληρά;" και μετά σφαλιάρισε τον πάλι.
Εντάξει λέει ο λαγός.
Μετά από λίγο σαλπάνε ξανά οι σάλπιγγες:
- Τα, τα, τα!
Μαζεύονται όλα τα ζώα. Ο λαγός λέει:
- Ανάπαυση, προσοχή. Λύκος, ένα βήμα μπροστά.
- Πήγαινε να μου φέρεις τσιγάρα!
- Μαλακά ή σκληρά, λέει ο λύκος;
- Γιατί δεν φοράς κράνος;
Παφ, παφ του δίνει πέντε σφαλιάρες!
Μια κυρία της αριστοκρατίας παραγγέλνει σε ένα επιπλοποιό ένα ερμάρι για το δωμάτιο της. 2 μέρες αφού το είχε παραλάβει τηλεφωνεί αγανακτισμένη στον επιπλοποιό:
- Το ερμάρι που μου έφερες πρέπει να έρθεις να το φτιάξεις γιατί κάθε φορά που περνά το τρόλεϊ από κάτω, αυτό κάνει ένα πολύ παράξενο θόρυβο και μου σπάει τα νεύρα.
Ο επιπλοποιός παίρνει τα εργαλεία του και πάει στο σπίτι της κυρίας. Πράγματι μετά από λίγο περνά από κάτω το τρόλεϊ και το ερμάρι κάνει ένα παράξενο τρίξιμο που ούτε και αυτός μπόρεσε να προσδιορίσει από ποιο σημείο ερχόταν ο θόρυβος. Έτσι λέει στην κύρια:
- Θα μπω μέσα στο ερμάρι έτσι ώστε όταν περάσει το τρόλεϊ από κάτω να βρω το πρόβλημα και να το φτιάξω. Για κακή του τύχη όμως εκείνη την στιγμή έρχεται σπίτι ο σύζυγος και ανοίγοντας το ερμάρι για να κρεμάσει το σακάκι του βρίσκει μέσα τον επιπλοποιό.
- Τι κανείς εδώ μέσα εσύ ρε; του λέει.
- Καλά άμα σου πω τώρα ότι περιμένω να περάσει το τρόλεϊ θα με πιστέψεις;
Παραμονές Χριστουγέννων, χτυπάει ο σκουπιδιάρης τη πόρτα και του ανοίγει η κυρία. Αυτός της δείχνει τη κάρτα του κι αναμένει το καθιερωμένο ετήσιο φιλοδώρημα (έτσι δε το λένε ελληνικά.
- Είστε μήπως ο οδηγός; τον ρώτησε η γυναίκα -Όχι! της απάντησε Αμέσως η κυρία τον οδήγησε στο υπνοδωμάτιο όπου και τον "περιποιήθηκε"
Ανάλογα... Ο τύπος μετά από αυτό έφυγε ευχαριστημένος αν και χωρίς λεφτά...
Την επομένη ήρθε ο συνάδελφος του πάλι για το φιλοδώρημα... Τον ρώτησε κι αυτόν αν ήτανε ο οδηγός και πάλι αυτός της απάντησε όχι και πάλι τον οδήγησε στο υπνοδωμάτιο και τον "φιλοδώρησε" με τον ίδιο τρόπο.
Τη τρίτη ημέρα πήγε ο οδηγός για φιλοδώρημα. Όταν του άνοιξε τη πόρτα η κυρία της έδειξε τη κάρτα του και της είπε:
- Εγώ είμαι ο οδηγός... Ξέρετε... Συνάδελφος των άλλων δύο...
- Περίμενε δυο λεπτά του λέει η κυρία κι αφού ανοίγει τη τσάντα της παίρνει από το πορτοφόλι της ένα πεντοχίλιαρο και του το δίνει.
- Μα...-λέει έκπληκτος ο τύπος- Ε όχι γιατί; Τους άλλους τους οδήγησες στο υπνοδωμάτιο σου... Ενώ εμένα μου δίνεις μόνο ένα πεντοχίλιαρο;
Δεν είναι δίκαιο αυτό! Γιατί;
Και η κυρία:
- Α! Εγώ δε φταίω σε τίποτα. Κάνω ακριβώς ότι μου είπε ο άντρας μου.
Μου είπε "Όταν έρθουν οι σκουπιδιάρηδες θα δώσεις μόνο στον οδηγό πέντε χιλιάδες. Αν έρθουν κι άλλοι εκτός από αυτόν γάμα τους...
Ο Γιάννης έφτασε στην πόλη ξαφνικά, επισκέφτηκε ένα φίλο του και ανακοίνωσε ότι θα
Έμενε εκεί τη νύχτα. Ο φίλος του στενοχωρήθηκε που δεν είχε μέρος να τον βολέψει και
Του πρότεινε να κοιμηθεί ή στο πάτωμα στο σαλόνι, είτε στο δωμάτιο του μωρού. Ο
Γιάννης είπε ότι θα κοιμότανε στο πάτωμα του σαλονιού.
Το πρωί σηκώνεται να πάει στο μπάνιο και βλέπει εκεί μια υπέροχη ξανθιά.
- Καλά, εσύ ποια είσαι; τη ρωτάει έκπληκτος.
- Εγώ είμαι το «Μωρό», λέει αυτή. Κι εσύ;
- Εγώ είμαι ο ηλίθιος! λέει ο Γιάννης.
Κάποτε έγινε γενική επιστράτευση όλων των ζώων. Συζητούν ένας λαγός μια αρσενική αλεπού και ένας αρκούδος για το πώς θα αποφύγουν την στράτευσή τους. Αποφασίζουν ο μεν λαγός να κόψει τα αφτιά του, η αλεπού την ουρά της και ο αρκούδος (μια και δεν είχε τίποτα που να είναι χαρακτηριστικό για να κόψει) έκοψε τα γεννητικά του όργανα.
Παρουσιάζονται έξω από το στρατόπεδο και μπαίνει πρώτος ο λαγός. Τον βλέπουν με κομμένα τα αυτιά και τον ξαποστέλνουν. Λαγός-φαντάρος χωρίς αυτιά δεν γίνεται. Μπαίνει η αλεπού το ίδιο.
Χωρίς ουρά αλεπού-φαντάρος γίνεται;
Την ώρα που πάει να μπει και ο αρκούδος ακούγεται μια φωνή:
Πού πας ρε βλάκα με τέτοια πλατυποδία; Έχεις την εντύπωση ότι θα σε πάρουμε φαντάρο;
Μια νεκροφόρα μετέφερε μόνη της ένα φέρετρο στο νεκροταφείο. Καθώς ήταν σε μια ανηφόρα, ήταν και χωματόδρομος, ανοίγει απο τα πολλά τραντάγματα η πόρτα χωρίς να καταλάβει τίποτα ο οδηγός (ήταν μεθυσμένος βλέπετε).
Το φέρετρο βγαίνει έξω και αρχίζει να κυλάει στην κατηφόρα. Καθώς κύλαγε, σε μια στιγμή σπάει και αρχίζει να κυλάει ο νεκρός από μόνος του. Καθώς κυλούσε χτυπά και σταματά πάνω σε έναν θάμνο.
Βλέπει ένας κυνηγός το θάμνο να κουνιέται, το περνά για λαγό και το γαζώνει στις σφαίρες. Βλέπει ότι είναι άνθρωπος και πανικοβάλλεται. Μην ξέροντας τι να κάνει το πετάει στην μέση της εθνικής οδού.
Μετά από λίγο το βλέπει ένας οδηγός, πατάει τελευταία στιγμή το φρένο αλλά έτρεχε πολύ, δεν προλαβαίνει να σταματήσει και το πατάει.
Πανικόβλητος το παίρνει και το πετάει στην θάλασσα. Το κύμα το πηγαίνει στα ανοιχτά, περνάει ένα σκάφος και το κόβει στα δύο. Πιο ψύχραιμος ο οδηγός του σκάφους παίρνει τα δύο κομμάτια και τα πηγαίνει σ ένα νοσοκομείο.
Τα κομμάτια τα παίρνει ένας ειδικός για αυτές τις περιπτώσεις χειρούργος και το βάζει κατευθείαν για εγχείρηση. Ο οδηγός του σκάφους κάθεται και περιμένει απ έξω γεμάτος αγωνία.
Μετά από πέντε ώρες συνεχούς εγχείρησης βγαίνει ο χειρούργος και του λέει:
- Λυπάμαι πολύ. Εάν τον είχατε φέρει πριν ... 5 λεπτά θα τον είχαμε σώσει!