"Ένας επαρχιώτης επισκέπτεται την Αθήνα και βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος. Περιεργάζεται τα περιστέρια και με το δάχτυλό του, αρχίζει να τα μετράει. Κάποιος ατσίδας τον αντιλαμβάνεται, οσμίζεται "ψητό"
Και τον πλησιάζει:
- Γεια σου πατριώτη, τι κάνεις εκεί;- Μετράω τα περιστέρια, λέει εκείνος.- Μετράς τα περιστέρια; Και δεν ξέρεις πως αυτό απαγορεύεται; Εγώ είμαι υπεύθυνος του Δήμου. Πόσα περιστέρια έχεις μετρήσει;- Εκατό, λέει ο επαρχιώτης.- Ωραία, λέει ο ατσίδας. Το πρόστιμο είναι εκατό δραχμές το κομμάτι. Δως μου λοιπόν 10.000 Δραχμές. Ο επαρχιώτης, (τι να κάνει πληρώνει 10.000 Δρχ., και ο ατσίδας φεύγει. Κάποιος πολίτης, παρακολούθησε τη σκηνή και πλησιάζει τον επαρχιώτη.:
- Πατριώτη, του λέει. Τι σού έλεγε αυτός πριν;- Μου είπε πως είναι του Δήμου και μου έβαλε πρόστιμο 100 Δρχ. για κάθε περιστέρι που μέτρησα.-Φουκαρά μου, του λέει αυτός. Σε έπιασε κορόιδο. Σε γέλασε.- Kαλέ τι μας λες! Λέει ο επαρχιώτης. Εγώ τον γέλασα. Του είπα πως μέτρησα 100 περιστέρια ενώ είχα μετρήσει... 350!
Δύο τύποι και ένας πόντιος που μόλις έχουνε φάει ισόβια βρίσκονται στο ίδιο κελί και συζητάνε για το πώς θα περάσουν τον καιρό τους στη στενή.
Εγώ λέει ο πρώτος έχω φέρει μαζί μου το γιογιό μου θα παίζω λίγο με αυτό θα περνάει ο καιρός.
Τι μας λες ρε φίλε του λέει ο δεύτερος, με ένα πραγματάκι που πηγαίνει πάνω κάτω θα περάσεις όλη σου τη ζωή; εγώ έχω φέρει μαζί μια μίνι τραπουλίτσα, θα παίζουμε καμμιά πρεφούλα ή ότι άλλο γουστάρετε και έτσι θα τη βγάλουμε.
Και ο πόντιος: Καλά ρε πάτε καλά και οι δύο; Θα βγάλετε μια ζωή παίζοντας χαρτιά και γιογιό;
- Γιατί ρε φίλε, του λένε οι άλλοι εσύ πώς θα τη βγάλεις;
- Εγώ ρε λέει έχω φέρει μαζί μου μια κούτα ταμπόν.
- Και τι θα το κάνεις ρε μεγάλε το ταμπόν εδώ μέσα;
- Τι θα το κάνω; Να ρε διαβάστε εδώ. Μ αυτό μπορείς να κάνεις κολύμβηση, ιππασία, ορειβασία και ότι άλλο γουστάρεις...