Μια φορά ήταν ένας Πόντιος φοιτητής που είχε έρθει στην Αθήνα. Πήγε λοιπόν μια μέρα που αρρώστησε, στον γιατρό του και μετά σε ένα φαρμακείο για να αγοράσει φάρμακα. Ο φαρμακοποιός είχε πληροφορηθεί από τους φίλους του Πόντιου και του σκάρωσε μια φάρσα. Πάει λοιπόν ο Πόντιος στο φαρμακείο, ζητάει ένα σιρόπι. Ο φαρμακοποιός του φέρνει ένα τεράστιο μπουκάλι που υποτίθεται πως είχε σιρόπι που ήταν τόσο μεγάλο, όσο ένα μωρό. - "Τι είναι αυτό;" του λέει ο Πόντιος. - "Σιρόπι είναι." - "Μα είναι τεράστιο." - "Ξέρεις εμείς στην Ελλάδα έχουμε τόσο μεγάλα σιρόπια." Το ίδιο έγινε όταν του ζήτησε ασπιρίνες, βελόνες, κι άλλα φάρμακα. - "Θα ήθελα και κάτι υπόθετα αλλά άστο. Θα μου κάνουν τον κώλο τεράστιο."
Μια φορά ήταν ένας Πόντιος φοιτητής που είχε έρθει στην Αθήνα.
Πήγε λοιπόν μια μέρα που αρρώστησε, στον γιατρό του και μετά σε ένα φαρμακείο για να αγοράσει φάρμακα. Ο φαρμακοποιός είχε πληροφορηθεί από τους φίλους του Πόντιου και του σκάρωσε μια φάρσα. Πάει λοιπόν ο Πόντιος στο φαρμακείο, ζητάει ένα σιρόπι. Ο φαρμακοποιός του φέρνει ένα τεράστιο μπουκάλι που υποτίθεται πως είχε σιρόπι που ήταν τόσο μεγάλο, όσο ένα μωρό.
- "Τι είναι αυτό;" του λέει ο Πόντιος.
- "Σιρόπι είναι."
- "Μα είναι τεράστιο."
- "Ξέρεις εμείς στην Ελλάδα έχουμε τόσο μεγάλα σιρόπια."
Το ίδιο έγινε όταν του ζήτησε ασπιρίνες, βελόνες, κι άλλα φάρμακα.
- "Θα ήθελα και κάτι υπόθετα αλλά άστο. Θα μου κάνουν τον κώλο τεράστιο."