φρέσκα ανέκδοτα

Οι σπουδαστές του πρώτου έτους της Ιατρικής έκαναν την πρώτη τάξη ανατομίας τους με ένα πραγματικό νεκρό ανθρώπινο σώμα.
Μαζεύτηκαν όλοι γύρω από το τραπέζι των χειρουργικών επεμβάσεων με το νεκρό σώμα καλυμμένο με ένα άσπρο σεντόνι.
Ο καθηγητής άρχισε το μάθημα με τα εξής λόγια:
- Στην ιατρική, είναι απαραίτητο να έχετε 2 σημαντικές ιδιότητες ως γιατροί :
Η πρώτη είναι να μην σας αποστρέφει τίποτα που περιλαμβάνει το ανθρώπινο σώμα. Παραδείγματος χάριν, αυτό...
Και εδώ ο καθηγητής τράβηξε πίσω το σεντόνι, έβαλε το δάχτυλό του στον κώλο του πτώματος, το τράβηξε και το μετά το έβαλε στο στόμα του.
- Τώρα κάντε το ίδιο πράγμα, είπε στους σπουδαστές του.
Οι σπουδαστές εδώ τα έπαιξαν, δίστασαν για αρκετά λεπτά, αλλά τελικά ξεκίνησαν ένας - ένας με τη σειρά να βάζουν το δάχτυλο στον κώλο του νεκρού σώματος να το τραβούν, και μετά να το βάζουν στο στόμα τους.
Όταν τελείωσαν όλοι, ο καθηγητής τους κοίταξε προσεκτικά, και είπε:
Η δεύτερη πλέον σημαντική ιδιότητα είναι η παρατήρηση.
Έβαλα στο νεκρό το μεσαίο μου δάχτυλο, και στο στόμα μου το δείκτη μου. Τώρα μάθετε να δίνετε προσοχή.
Ένα ζευγάρι πήγε διακοπές κοντά σε μια όμορφη λίμνη. Ο σύζυγος αγαπούσε το ψάρεμα και του άρεσε να ξεκινάει λίγο πριν φέξει. Η σύζυγος αγαπούσε πολύ το διάβασμα. Ενα πρωί γύρισε ο σύζυγος μετά από αρκετές ώρες ψαρέματος και σκέφτηκε να πάρει έναν υπνάκο. Η κυρία του αποφάσισε να πάρει τη βάρκα, να ανοιχτεί στη λίμνη κι εκεί να απολαύσει ένα βιβλίο... Δεν ήταν βέβαια και εξοικειωμένη με τα της βάρκας, έτσι αφού ανοίχτηκε αρκετά, έριξε άγκυρα, άνοιξε το βιβλίο της και απορροφήθηκε...
Σε λίγο την πλευρίζει η βάρκα με τον ντόπιο μπάτσο:
- Καλημέρα σας, κυρία μου. Τι κάνετε;
- Διαβάζω το βιβλίο μου, λέει η κυρία ενώ σκέφτεται "Καλά, τυφλός είναι ο τύπος;"
- Κυρία μου, είστε σε περιοχή που απαγορεύεται το ψάρεμα.
- Ναι, αλλά δεν ψαρεύω. Δεν το βλέπετε;
- Το βλέπω, κυρία μου, αλλά έχετε όλα τα απαραίτητα για ψάρεμα. Πρέπει να σας συλλάβω.
- Αν το κάνεις αυτό, θα σε μηνύσω για βιασμό.
- Μα, κυρία μου, εγώ ούτε που σας άγγιξα, απορεί ο μπάτσος.
- Ναι, αλλά έχεις όλα τα απαραίτητα...
Ο ιδιοκτήτης του καλογυμνασμένου εκπαιδευμένου και άγριου ντόμπερμαν το κρατάει με μια χόντρη αλυσίδα προσπαθώντας να το ηρεμήσει ενώ προειδοποιεί τον κόσμο να μην πλησιάσει γιατί κινδυνεύει.
Πλησιάζει κάποιος που σέρνει πίσω του ένα άσπρο κοντό κακάσχημο σκυλί που γρυλίζει αγριεμένα.
- Φίλε, πάρε το κοντό κακάσχημο σκυλί σου, γιατί το ντόμπερμαν μου θα το κάνει μια μπουκιά!
- Τι μας λες ρε φίλε; Ξέρεις τι μπορεί να κάνει το σκυλί μου στο χαζοντόμπερμαν σου;
- Πλάκα μου κάνεις; Αυτό είναι μια πιθαμή από τη γη!
- Τι θέλεις τώρα να το αμολήσω και να κλαις;
- Έλα, ρε συ να βάλουμε και στοίχημα..
Έχουν τσατιστεί και οι δυο, βάζουν στοίχημα, εξαγριώνουν τα ζώα τους, και τα λύνουν.
Τα ζώα παλεύουν για ένα λεπτό και το ντόμπερμαν έχει γίνει κομματάκια..
- Μα τι σκυλί είναι αυτό τέλος πάντων. Πρώτη φορά βλέπω τόσο δυνατό σκυλί, τι ράτσα είναι; ρωτάει ο ιδιοκτήτης του πρώην ντόμπερμαν.
- Κοίτα, πριν του κόψω την ουρά και το βάψω άσπρο, ήταν αλιγάτορας!
Το ζευγάρι βρίσκεται στο κρεβάτι και ξαφνικά η κοπέλα ρωτάει:
- Δημήτρη, αν πεθάνω, θα ξαναπαντρευτείς;
- Ναι, νομίζω πως ναι. Θα ήμουν τόσο μόνος...
Μετά από λίγο η κοπελιά ξαναρωτά:
- Θα την άφηνες να φοράει και τα ρούχα μου;
- Ναι, γιατί όχι; Αν της έκαναν, και βέβαια.
- Θα την άφηνες να φορέσει και τα κοσμήματά μου;
- Mα δεν βλέπω κανένα πρόβλημα σε αυτό. Βέβαια.
Ιδιαίτερα στεναχωρημένη η κοπελιά ξαναρωτά:
- Θα την άφηνες να χρησιμοποιήσει και τα μπαστούνια του γκόλφ;
- Μμμμ, μάλλον όχι.
- Μα δεν καταλαβαίνω. Θα την άφηνες να φορέσει τα ρούχα μου, τα κοσμήματά μου, αλλά όχι τα μπαστούνια μου του γκόλφ;
- Ε φυσικά. Αφού είναι αριστερόχειρας.