φρέσκα ανέκδοτα

Ένας τελειόφοιτος της Ψυχολογίας έπρεπε να κάνει μια εργασία για τα δυνατά συναισθήματα.
Ο επιβλέπων καθηγητής του συνέστησε να αποφύγει τους ανθρώπους των πόλεων, πολλά λόγια και λίγη ουσία και να ψάξει για πηγές στην ύπαιθρο. Μια και δυο, παίρνει τα βουνά και σ’ ένα χωριό στην Πίνδο εντοπίζει ένα γεροντάκι που καθόταν μοναχό του.
- Γεια σου παππού... μπλα μπλα μπλα ... Θυμάσαι να μου πεις μια φορά που να σου έτυχε κάτι και να χάρηκες ΠΟΛΥ;
Ο γερακος σκέφτεται, σκέφτεται...
- Μια φορά, πριν πολλά χρόνια ένας γείτονας -Θεός σχωρεστον- έχασε ένα πρόβατο στο βουνό. Μαζευτήκαμε λοιπόν καμία δεκαριά νοματαίοι, βγήκαμε στο βουνό, βρήκαμε το πρόβατο, το γαμήσαμε και το φέραμε πίσω.
(-Αυτό δεν μπαίνει στην εργασία... Για να ξαναδοκιμάσω)
- Ωραία... Μήπως θυμάσαι καμιά ΑΛΛΗ φορά, που να έγινε κάτι ΑΛΛΟ και να χάρηκες ΠΟΛΥ;
Ξανασκέφτεται ο γερακος...
- Μια άλλη φορά, ένας άλλος γείτονας -Θεός σχωρεστον κι αυτόν- έχασε την κόρη του στο βουνό. Ε, μαζευτήκαμε καμιά εικοσαριά άντρες, βγήκαμε στο βουνό, ψάξαμε, τη βρήκαμε, τη γαμήσαμε και τη φέραμε πίσω.
(-Σε λάθος κατεύθυνση ψάχνω, ας αλλάξω θέμα)
- Ωραία, παππού... Τώρα να σε ρωτήσω κάτι άλλο... Θυμάσαι να μου πεις αν σου έτυχε ποτέ τίποτα που να ντράπηκες ΠΟΛΥ;
Ο γερακος πέφτει σε βαθιά περισυλλογή... Και τελικά, με ύφος μεγάλης ενοχής:
- Μια φορά χάθηκα στο βουνό...
Τρεις φίλοι παρακολουθούσαν ένα κρίσιμο αγώνα μπάσκετ, και μπροστά τους κάθονταν μια ομάδα από μοναχές που μιλούσαν και γέλαγαν και έκαναν φοβερή φασαρία, και στην πολλή ώρα έσπασαν τα νεύρα τους και τότε ο ένας λέει φωναχτά στους φίλους του, στην προσπάθειά του να τις κάνει να σκάσουν:
- Ξέρετε, εγώ σκοπεύω να πάω στο Hollywood, όπου εκεί έχει μόνο 50 μοναχές.
Αυτές όμως συνέχιζαν ακάθεκτες τον πανζουρλισμό, και τότε λέει φωναχτά ο δεύτερος της παρέας:
- Τώρα που το σκέφτομαι, πρέπει να πάω στο Τέξας όπου εκεί υπάρχουν μόνο 30 μοναχές.
Αλλά εκείνες όλο και πιο πολύ γελούσαν και φώναζαν και έκαναν απίστευτη φασαρία. Τότε ο τελευταίος της παρέας ουρλιάζει σχεδόν:
- Εγώ θα πάω στο Μονακό, που ξέρω ότι υπάρχουν μόνο 10 μοναχές.
Και τότε γυρίζει μια μοναχή και τους λέει:
- Εγώ λέω να πάτε στο διάολο, που σίγουρα δεν υπάρχει καμιά μοναχή εκεί!
Στον ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης, ένας πιτσιρίκος θέλει να ταΐσει ΅ια μπανάνα στον ΅μεγάλο γορίλα.
Η ΅ανά του δεν τον αφήνει να πλησιάσει και αυτός έχει χαλάσει τον κόσμο ΅ε το κλά΅α του. Και τελικά, όπως γίνεται πάντα δηλαδή, περνάει το δικό του. Όλο καμάρι ο μικρός πλησιάζει το κλουβί του μεγάλου γορίλα ΅ε την ΅πανάνα στο χέρι. Εκεί που πάει να του τη δώσει, κάνει ΅ια ο γορίλας και χραπ! αρπάζει το ΅ικρό και πάει να τον φάει! Κλάματα ο πιτσιρικάς, φωνάζει και ο κόσμος, χα΅ός. Εκεί γύρω ήταν σε περιπολία ο Superman, ο οποίος ΅όλις βλέπει τι πάει να γίνει, επεμβαίνει αστραπιαία και σώζει τον ΅ικρό. Πανηγύρια, φωνές ζητωκραυγές το πλήθος που έσωσε τον ΅ικρό. Έρχονται και οι δημοσιογράφοι και παίρνουν συνέντευξη από τον Superman. Πρώτος δημοσιογράφος.
- "Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο Superman.
- "New York Times!", λέει αυτός.
- "Λέγε", απαντάει ο Superman.
- "Φοβηθήκατε όταν σώσατε το παιδί;" -"Ναι, αλλά δεν ΅ε νοιάζει. Θέλω να βοηθάω τους ανθρώπους και δεν ΅ε νοιάζει για ΅ένα." έρχεται η απάντηση του Superman. Επόμενος δημοσιογράφος.
- "Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο πάλι Superman.
- "Herald Tribune!", λέει αυτός.
- "Λέγε!" -"Τι πιστεύεται για τα παιδιά;" -"Πιστεύω ότι είναι το ΅έλλον της ανθρωπότητας και ότι όλοι θα πρέπει να τα φροντίζουμε" έρχεται η απάντηση. Τρίτος δη΅ασιογράφος.
- "Από ποια εφημερίδα είσαι εσύ;" ρωτάει ο πάλι σουπέρ΅αν.
- "Απ τον Ριζοσπάστη!" λέει αυτός.
- "Α παράτα ΅ας, παλιοκο΅΅ούνι. Ο επόμενος." του αποκρίνεται ο Superman. Την άλλη ΅έρα γράφουν οι εφημερίδες. New York Times:
"Ο superman προτυπο αυταπαρνησησ και θυσιασ για το καλο τησ ανθρωποτητασ!"
Herald Tribune:
"Ο superman υπερασπιστησ των παιδιων! Αποκλειστικη δηλωση:
"Ειναι το μελλον μασ!"
Ριζοσπάστης:
"Εγκαθετοσ, ακροδεξιοσ φασιστασ στερει τροφη απο νοτιοαφρικανο μεταναστη".
Κατεβαίνει μια φορά ένας άβγαλτος χωριάτης στην Αθήνα και μεταξύ των άλλων σκέφτεται να επισκεφτεί και ένα από τα φημισμένα μπουρδέλα. Πηγαίνει λοιπόν σε ένα και ρωτάει την τιμή.
- Αρχίζουμε από 2.500 και φτάνουμε μέχρι τις 15.000 δραχμές, του απαντάει η τσατσά.
- Δεν είμαστε καλά, πού να τα βρω τόσα λεφτά; λέει και φεύγει.
Πάει σε ένα πιο κάτω, ρωτάει τα ίδια, η πιο φτηνή στάση έκανε 2.000 δραχμές. Γυρίζει 2-3 ακόμα παντού η ίδια ακρίβεια. Απογοητευμένος φεύγει και πάει σ ένα συγχωριανό του, που έμενε καιρό στην Αθήνα να τον συμβουλευτεί.
Πράγματι αυτός του δίνει μια διεύθυνση. Την επόμενη μέρα, λοιπόν, πρωί-πρωί πάει σε εκείνο το σπίτι και χτυπάει το κουδούνι. Εμφανίζεται μια ψηλή, ξανθιά κουκλάρα.
- Η Τζένη; τις κάνει.
- H ίδια.
- Πόσο πάει το γαμήσι;
- 500 δραχμές και κερνάω και μπύρα.
- Ααα ωραία, επιτέλους.
- Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.
- Τί πρόβλημα;
- Δεν έχω κλειτορίδα.
- Αυτό είναι; Δεν πειράζει. Πιάσε μια AMSTEL!