φρέσκα ανέκδοτα

Είναι κάτι φίλοι σε ένα καφενείο που συζητούν:
- Εγω που λέτε, πήρα στη γυναίκα μου, ένα εργαλείο που πιάνει τα 100 χμ. σε ένα μόλις λεπτό!
- Πω-πω ρε σύ,τι της πήρες ρε μεγάλε, φωνάζουν απο θαυμασμό όλοι οι υπόλοιποι.
- Ε, να ρε σεις,ειναι εκεί μια αμαξάρα φοβερή μιλάμε!
- Παιδιά, παιδιά! Αυτο δεν είναι τίποτα. Εγω της πήρα της γυναίκας μου ένα εργαλείο που πιάνει τα 100 χμ. σε τρία δευτερόλεπτα!
- Πλάκα κάνεις ρε μεγάλε! Τι εργαλείο ειναι αυτό να πούμε, φοβερο!λένε όλοι οι υπόλοιποι ενθουσιασμένοι.
- Ει, παιδιά! Δεν έχετε δει τίποτα ακόμα! Εγώ, μάγκες, της πήρα ενα εργαλείο που πιάνει τα 100 σε ενα δευτερόλεπτο!
- Και γαμώ ρε συ! Σε ένα δευτερόλεπτο. Αυτό είναι απίστευτο. Τι εργαλείο ειναι αυτο;
- Ζυγαριά!
Μεγάλες αλήθειες...
Α. Προσπαθώ να βγω από το ψυχολογικό αδιέξοδο, αλλά δε μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα.
Β. Διασκέδαση είναι η τέχνη να κουράζεσαι τις ώρες ανάπαυσης.
Γ. Η πείρα είναι μια χτένα που την αποκτάς όταν είσαι πια φαλακρός!
Δ. Δημοκρατία είναι 4 λύκοι και 1 πρόβατο να ψηφίζουν για φαγητό.
Ε. Αυτοί που κάνουν πως ξέρουν τα πάντα εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.
Ζ. Το καλύτερο φάρμακο για το βήχα είναι η φασολάδα. Μετά θα φοβάσαι να βήξεις
Η. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να κερδίσει τη φυσική ηλιθιότητα.
Θ. Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις: επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση. Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο και καταλήγεις να αλλάζεις κανάλια.
Ι. Τη γυναίκα μου πάνω από όλα... όλες τις άλλες από κάτω.
Κ. Μεγαλοφυΐα είναι κάποιος που σε μια παραλία γυμνιστών μπορεί να θυμάται φάτσες.
Λ. Ακόμα και μια κοινωνία ηλιθίων είναι ταξική, έτσι ένας ηλίθιος πλούσιος είναι απλά πλούσιος ενώ ένας ηλίθιος φτωχός είναι απλά ηλίθιος.
Μ. Η τύχη χτυπάει την πόρτα σου μόνο μια φορά, αλλά η ατυχία έχει πολύ μεγαλύτερη υπομονή.
Ν. Έχω διαβάσει τόσα πολλά γύρω από το κάπνισμα και το ποτό που αποφάσισα να κόψω το διάβασμα.
Ξ. Η φιλοδοξία είναι το τελευταίο καταφύγιο της αποτυχίας.
Ο. Κάντε οικονομία στο νερό: Πλυθείτε μαζί με ένα φίλο!
Π. Όταν αντιγράφεις κάποιον λέγεται κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας. Όταν αντιγράφεις πολλούς μαζί λέγεται έρευνα.
Ρ. Τα λεφτά μιλάνε... λένε αντίο!
Είναι σε ένα αστυνομικό τμήμα ένας πόντιος αξιωματικός υπηρεσίας και κάνει τη βάρδια του. Κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο και στην άλλη άκρη είναι ένας τραυλός.
Γγγεια σσσας ειειειεναιαιαι εεεενα ααααλογο που εεεχει ψψψψοφήσει και να εεεερθετε να το πππαρετε..
Μάλιστα κύριε του λέει και ο Πόντιος, που είναι;
Σσσσ λέει ο τραυλός. Σόλωνος του λέει και ο Πόντιος. Οοοχι λέει πάλι ο τραυλός. Σσσσσ...
Σόλωνος του ξανάλεει ο Πόντιος. Οοοοχι του λέει ο τραυλός. Και του κλείνει το τηλέφωνο. Ο Πόντιος αφού είχε κουραστεί και δεν έβγαζε άκρη. Ξαναχτυπάει το τηλέφωνο και γίνεται πάλι το ίδιο σκηνικό 3-4 φορές.
Σταματάει να χτυπάει το τηλέφωνο για 2-3 ώρες και μετά ξανά πάλι. Γγγγια σας ειειεειμαι πάλι μμμε το αααλογο κκαι να εεερθεται να το ππππαρετε... μάλιστα του λέει ο Πόντιος πάλι που είναι επιτέλους αυτό το άλογο; Σσσσσ...
Σόλωνος του λέει πάλι ο Πόντιος ναι γα**ω το κέρατο μου, λέει και ο τραυλός, μου έφυγε η μέση να το πάω εκεί...
Γιατί απέλυσα τη γραμματέα μου!
Προσέξτε μην σας συμβεί...
Πριν από δύο εβδομάδες ήταν τα 45α γενέθλια μου και δεν αισθανόμουν ιδιαίτερα καλά γι αυτό. Κατέβηκα να πάρω το πρωινό μου ξέροντας
Ότι η γυναίκα μου θα μου έφτιαχνε το κέφι με τις ευχές της και ίσως και με κάποιο δώρο.
Όχι μόνο δεν μου ευχήθηκε, δεν είπε ούτε "καλημέρα"! "Καλά να πάθεις, που θελες και παντρειές", σκέφτηκα. Παρηγορήθηκα όμως γιατί φανταζόμουνα ότι τα παιδιά θα το θυμόντουσαν. Τα παιδιά όμως κατέβηκαν για πρωινό και δεν είπαν λέξη.
Όταν έφτασα στο γραφείο, ήμουν τελείως πεσμένος και απογοητευμένος.
Καθώς έμπαινα, η γραμματέας μου η Τζάνετ μου είπε, "Καλημέρα κύριε διευθυντά, Ευτυχισμένα Γενέθλια." Αισθάνθηκα καλύτερα, κάποιος τουλάχιστον με θυμήθηκε. Δούλεψα μέχρι το μεσημέρι. Κάποια στιγμή, η Τζάνετ μου χτύπησε την πόρτα και είπε, "Ξέρετε, Έξω έχει υπέροχο καιρό και μια και είναι τα γενέθλια σας, τι θα λέγατε να πηγαίναμε για γεύμα οι δυο μας;"
"Αυτό είναι η καλύτερη ιδέα που άκουσα σήμερα. Πάμε". Πήγαμε για φαγητό. Δεν πήγαμε εκεί που τρώγαμε συνήθως αλλά σε ένα μικρό απομονωμένο μέρος στην εξοχή. Πήραμε δύο μαρτίνι και απολαύσαμε φοβερά το γεύμα μας. Κατά την επιστροφή μου είπε, "Μια τόσο όμορφη μέρα δεν χρειάζεται να επιστρέψουμε στο γραφείο, έτσι;"
"Υποθέτω πως όχι" απάντησα εγώ. "Πάμε στο διαμέρισμά μου", μου είπε εκείνη. Φτάνοντας στο διαμέρισμα μου είπε, "Κύριε διευθυντά, αν δεν σας πειράζει, θα πάω στο υπνοδωμάτιο να βάλω κάτι πιο άνετο."
"Βεβαίως", απάντησα ενθουσιασμένος.
Πήγε στο δωμάτιο και, μετά από κανένα πεντάλεπτο, βγήκε κρατώντας μια τούρτα γενεθλίων, ακολουθούμενη από τη γυναίκα μου, τα παιδιά, και ντουζίνες ολόκληρες από οικογενειακούς φίλους. Όλοι τραγουδούσαν το τραγουδάκι των γενεθλίων... και εγώ καθόμουν εκεί, στον καναπέ... θεόγυμνος.
Ένας Πόντιος τηλεφωνάει στο Τμήμα τεχνικής υποστήριξης εκτυπωτών της Hewlett-Packard.
Με ένα ανεπίλυτο πρόβλημα: δεν μπορεί να τυπώσει το κίτρινο. Όλα τα άλλα χρώματα βγαίνουν άψογα-πράγμα που παραξενεύει πολύ τον τεχνικό, διότι τα μόνα πραγματικά χρώματα είναι το μπλε, το κόκκινο και το κίτρινο. Το πράσινο, πχ, είναι συνδυασμός μπλε και κίτρινου, αλλά έλα που το πράσινο έβγαινε εντάξει! Όπως και κάθε χρώμα του ουράνιου τόξου, εκτός απο το κίτρινο. Ο τεχνικός τον βάζει να αλλάξει το φυσίγγι της μελάνης-τίποτα. Να απεγκαταστησει και να επαναγκαταστησει τους ντράιβερς-τίποτα. Ρωτάει τους
Συναδέλφους για βοήθεια- τίποτα. Μετά απο δυο ώρες άκαρπο ψαχτηρι ήταν έτοιμος να πει στον Πόντιο να τους στείλει τον εκτυπωτή για επισκευή, οπότε ρωτάει ο Πόντιος.
- Να δοκιμάσω να τυπώσω σε άσπρο χαρτί, αντί για το κίτρινο που βάζω;