φρέσκα ανέκδοτα

Ένας Πόντιος τηλεφωνάει στο Τμήμα τεχνικής υποστήριξης εκτυπωτών της Hewlett-Packard.
Με ένα ανεπίλυτο πρόβλημα: δεν μπορεί να τυπώσει το κίτρινο. Όλα τα άλλα χρώματα βγαίνουν άψογα-πράγμα που παραξενεύει πολύ τον τεχνικό, διότι τα μόνα πραγματικά χρώματα είναι το μπλε, το κόκκινο και το κίτρινο. Το πράσινο, πχ, είναι συνδυασμός μπλε και κίτρινου, αλλά έλα που το πράσινο έβγαινε εντάξει! Όπως και κάθε χρώμα του ουράνιου τόξου, εκτός απο το κίτρινο. Ο τεχνικός τον βάζει να αλλάξει το φυσίγγι της μελάνης-τίποτα. Να απεγκαταστησει και να επαναγκαταστησει τους ντράιβερς-τίποτα. Ρωτάει τους
Συναδέλφους για βοήθεια- τίποτα. Μετά απο δυο ώρες άκαρπο ψαχτηρι ήταν έτοιμος να πει στον Πόντιο να τους στείλει τον εκτυπωτή για επισκευή, οπότε ρωτάει ο Πόντιος.
- Να δοκιμάσω να τυπώσω σε άσπρο χαρτί, αντί για το κίτρινο που βάζω;
Κάποιοι ψιλικατζήδες κακοποιοί , αποφασίζουν να παρατήσουν τις μικροκλοπές και να αρχίσουν τα μεγάλα κόλπα :
Τράπεζες . Καταστρώνουν , λοιπόν , ένα ενδελεχές σχέδιο , κάνουν δεκάδες πρόβες και χτυπάνε . Πράγματι , δίχως πολύ κόπο , καταφέρνουν να μπουν σε μια τράπεζα . Μπροστά τους δεκάδες θυρίδες ασφαλείας . Ανοίγουν όλο χαρά την πρώτη αλλά το μόνο που βρίσκουν μέσα είναι ένα κύπελλο με κρέμα βανίλια .
- Τι να κάνουμε ; λέει ο αρχηγός . Ας την φάμε τουλάχιστον . Τρώνε τη βανίλια και ανοίγουν τη δεύτερη θυρίδα , πάλι κρέμα βανίλια . Την τρώνε κι αυτή . Τα ίδια και στις επόμενες .. Τρώνε του σκασμού και φεύγουν απογοητευμένοι .
- Τουλάχιστον , δε φύγαμε νηστικοί , μονολογούν . Την άλλη μέρα , τα πρωτοσέλιδα έγραφαν : Η μεγαλύτερη τράπεζα σπέρματος της Αθήνας , χτυπήθηκε χτες βράδυ από αγνώστους !
Ένας τύπος πείναγε, εκεί που έψαχνε για ένα φαγάδικο είδε ένα εστιατόριο που η ταμπέλα έλεγε: ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΑΓΗΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ και φρέσκα. Μπαίνει μέσα λοιπόν ο τύπος και λέει στο γκαρσόνι «Λέει αλήθεια η ταμπέλα;» «Βέβαια κύριε» απαντά ο σερβιτόρος.
- «Τότε θέλω μια μερίδα αγριογούρουνο» παραγγέλνει ο πελάτης. Έπειτα από λίγα λεπτά άκουσε σπαρακτικές φωνές ζώων να έρχονται από το μεριά
Της κουζίνας. Δέκα με δεκαπέντε λεπτά και ενώ οι κραυγές των ζώων συνεχίζονταν σε μεγαλύτερη ένταση. Και αφού η παραγγελιά δεν είχε έρθει, απαισιόδοξα πεινασμένα ρωτάει το γκαρσόνι όταν τόνε ρώτησε «τι γίνετε με το φαγητό μου, θα περιμένω πολύ ακόμη;» και το γκαρσόνι αποκρίνεται με ύφος; «μερικά λεπτά ακόμη να αγριέψουμε το γουρουνάκι»
Ήταν κάποτε ο Γιωρίκας και περπατούσε στον δρόμο. Ξαφνικά βλέπει μπροστά του ένα καθηγητή που είχε στον λύκειο...
- Ω, κύριε καθηγητά, τι κάνετε; λέει ο Γιωρίκας.
- Καλά είμαι, Γιωρίκα παιδί μου. Εσύ τι κανεις;
- Α, εγώ κύριε καθηγητά έχω γίνει πάρα πολύ πλούσιος. Έχω λεφτά με ουρά. Δεν ξέρω τι να τα κάνω. Βίλες, ακριβά αυτοκίνητα, τα πάντα. Εσείς πως είστε;
- Εγώ, Γιωρίκα, παιδί μου, έγινα καθηγητής στο πανεπιστήμιο και τώρα γράφω ένα σύγγραμμα για την λογική των συνειρμών.
- Για την λογική των συνειρμών; ρωτάει ο Γιωρίκας. Τι είναι αυτό;
- Πως να στο εξηγήσω τώρα; λέει ο καθηγητής. Έχεις ενυδρείο;
- Ε, αφού σας είπα, λέει ο Γιωρίκας, λεφτά με ουρά έχω, ενυδρείο δεν θα έχω; Φυσικά και έχω.
- Όταν βλέπεις το ενυδρείο τι σκέφτεσαι;
- Ψάρια.
- Και όταν βλέπεις τα ψάρια τι σκέφτεσαι;
- Θάλασσα.
- Και όταν σκεφτεσαι την θάλασσα τι σου έρχεται στο μυαλό;
- Παραλία.
- Και όταν σκέφτεσαι παραλία τι σου έρχεται στο μυαλό;
- Γυναίκες, λέει ο Γιωρίκας.
- Αρα, αφού σκέφτεσαι γυναίκες δεν είσαι πούστης, του λέει ο καθηγητής. Αυτό είναι η λογική των Συνειρμών. Από το αν έχεις ενυδρείο καταλήξαμε στο ότι δεν είσαι πούστης.
Ο Γιωρίκας εντυπωσιάστηκε απο όλα αυτά και αγόρασε το βιβλίο και άρχισε να το διαβάζει. Είχε να πάει στο καφενείο 15 ημέρες και έτσι ο Κωστίκας ανησύχησε και πήγε σπίτι του να δει τι κάνει.
Χτυπάει το κουδούνι και του ανοίγει ο Γιωρίκας.
- Έλα ρε Γιωρίκα που χάθηκες τόσες μέρες; του λέει ο Κωστίκας.
- Διαβάζω ένα βιβλίο, λέει ο Γιωρίκας, για την λογική των συνειρμών.
- Τι είναι αυτό, ρε; ρωτάει ο Κωστίκας.
- Πως να στο εξηγήσω τωρα; λέει ο Γιωρίκας. Έχεις ενυδρείο;
- Όχι.
- Ε, τότε είσαι πούστης!