φρέσκα ανέκδοτα

Ηταν κάποτε ένας πάμπλουτος άνδρας. Αλλη δουλειά δεν έκανε απ το να φτιάχνει μακρόστενες πισίνες τεραστίων διαστάσεων για να βάλει μέσα όλα τα σαρκοβόρα ψάρια (καρχαρίες, όρκες, πιράνχας, κλπ.).
Βγάζει λοιπόν μια ανακοίνωση:
"Όποιος καταφέρει και διασχύσει κολυμπώντας την πισίνα μου, και βγεί ζωντανός, θα του δώσω 500 εκατομμύρια δραχμές".
Μαζεύονται δημοσιογράφοι για το γεγονός, αλλά κανείς δεν τολμάει να πλησιάσει την πισίνα. Αυξάνει το στοίχημα ο πλούσιος, σε 500 εκατομμύρια και 10 ουρανοξύστες. Ξαναμαζεύονται δημοσιογράφοι αλλά πάλι κανείς δεν τολμάει. Αγανακτισμένος πλέον ο πλούσιος, διπλασιάζει το στοίχημα. Ένα δις, 10 ουρανοξύστες και 50 τάνκερ. Χαμός και πάλι. Δημοσιογράφοι, τηλεοράσεις ζωντανές συνδέσεις αλλά τίποτα και πάλι. Δεν είχε άλλη επιλογή ο πλούσιος, από το αυξήσει λίγο ακόμα το στοίχημα. Ένα τρις, 20 ουρανοξύστες, 200 τάνκερ και έναν πούστη.
Αντε πάλι τα ίδια. Ξαναμαζεύονται δημοσιογράφοι, τα πιο κορυφαία κανάλια (το CNN, ΒΒC), και ω! δια του θαύματος βουτάει ένας άνθρωπος μέσα στην πισίνα. Τσαλαβουτάει, παλεύει με τα τέρατα ενώ προσπαθεί να διασχύσει την πισίνα. Γέμισε αίματα η πισίνα, αλλά μετά από λίγη ώρα βγαίνει από την άλλη πλευρά ΖΩΝΤΑΝΟΣ!
Καταξεσκισμένος βέβαια. Τρέχουν όλοι οι ρεπόρτερ για την αποκλειστικότητα. Τον πλησιάζουν, και τον βομβαρδίζουν στις ερωτήσεις κυριολεκτικά, για το πως θα ξοδέψει τα λεφτά που μόλις κέρδισε. Αφού συνέρχεται ο φίλος μας, λέει:
- Φέρτε μου τον πούστη!
Μάταια προσπαθούν όλοι να τον συνεφέρουν. Τόσα λεφτά είχε το στοίχημα. Τον πούστη ήθελε αυτός;
- "Φέρτε μου τον πούστη!", συνέχιζε αυτός.
- "Είσαστε καλά;", ρωτάει καποιός από το πλήθος.
- "Φέρτε μου τον πούστη!", συνέχιζε αυτός.
- "Μα καλά ανθρωπέ μου, τι τον θες τον πούστη, αφού με τόσα λεφτά που κέρδισες, μπορείς να αγοράσεις την Μις Κόσμος."
- "Φέρτε μου τον πούστη που μ έριξε στη πισίνα!"
Ήτανε που λέτε δύο νταλικέρηδες και πήγαιναν στην εθνική. Κάποια στιγμή γυρνάει ο Κώτσος (συνοδηγός) και λέει στο Μήτσο (οδηγό):
K: Ρε Μήτσο, χέζομαι ρε συ...
Μ: Ρε Κώτσο κάνε λίγο κράτει, να, σε λίγο πιάνουμε Λάρισα, εκεί θα χέσεις.
K: Καλά...
Μετά από λίγο:
K: Ρε Μήτσο, πόση ώρα θέλουμε ακόμα για Λάρισα;
Μ: E είναι ακόμα 20-25 χιλιόμετρα, βάλε κανένα εικοσάλεπτο.
K: Ρε συ, ΧΕΖΟΜΑΙ σου λέω, δε μπορώ να κρατηθώ τόσο πολύ καταλαβαίνεις ρε σύ τι σου λέω, χέζομαι, θα χεστώ επάνω μου.
Μ: E τι θες να σου κάνω ρε Κώτσο, πάρε μια σακούλα και πάνε χέσε πίσω.
K: Αυτό θα κάνω, με συγχωρείς αλλά δε γίνεται αλλιώς...
Πάει λοιπόν ο Κώτσος στο πίσω μέρος της νταλίκας (king cab) και ξαλαφρώνει με αναστεναγμούς ανακούφισης. Όταν τελειώνει ξαναγυρνάει όλο χαμόγελα στη θέση του συνοδηγού.
K: Τώρα μάλιστα, τώρα πάμε και μέχρι Θεσσαλονίκη αν θες.
Μ: ...
Μετά από λίγο:
Μ: Κώτσο, τι την έκανες τη σακούλα;
K: Α ναι, πίσω την άφησα;
Μ: Καλά ρε χάνεις; Θα σκύλο βρωμίσουμε εδώ μέσα. Πάρτη ρε μαλάκα και πέτα τη από το παράθυρο και πέθανα στη μπόχα.
K: Α καλά...
Πράγματι, παίρνει ο Κώτσος τη σακούλα και τη πετάει από το παράθυρο. Περνάει κανένα πεντάλεπτο ήρεμης πορείας όπου ξαφνικά από πίσω ακούγεται ένα βραχνό επίμονο ψιλό κορνάρισμα:
"Μπι μπιπ! μπι μπιιιιπ!". Κοιτάει ο Μήτσος από τον καθρέφτη και βλέπει σε κάποια απόσταση ένα τυπά με ένα παπάκι να του κάνει κάτι νοήματα. "Γαμώτο", σκέφτεται, "τι θέλει το ούφο και κορνάρει;" και κατεβάζοντας ταχύτητα, ξεφεύγει αρκετά μέτρα μπροστά.
Δεν περνάνε δυο λεπτά και να σου πάλι "μπι μπιπ! μπι μπιιιιπ!". Κοιτάει ο Μήτσος και βλέπει πάλι να πλησιάζει το παπάκι και τον τύπο να κουνάει τα χέρια του θυμωμένα.
"Βρε μ ένα πού*** που μπλέξαμε", σκέφτεται τσαντισμένος, "και όχι τίποτ άλλο μπορεί και να τον πατήσω χωρίς να το θέλω"
. Και κόβοντας λίγο ταχύτητα γυρίζει και λέει στο συνοδηγό:
Μ: Ρε συ Κώτσο, για δες τι στην ευχή θέλει και κορνάρει ο μαλακό παπάκιας μη τον κάνω λιώμα σε καμιά στροφή.
Και ο Κώτσος ανοίγει το παράθυρο, βγάζει το κεφάλι του έξω, κοιτάει λίγο τον τύπο που έχει φτάσει δίπλα τους εντωμεταξύ και του λέει:
K: Τι θε ρε... σκατό φάτσα;
Ήταν ένας ιππότης που ζούσε με τη γυναίκα του και τους υπηρέτες του στο μεγάλο πύργο του. Κάποτε τον κάλεσε ο βασιλιάς να πάρει μέρος σε μια σταυροφορία.
Μαζεύει λοιπόν τα πράγματα του, κλειδώνει και τη γυναίκα του με ζώνη αγνότητας και καλεί τον πιο έμπιστο υπηρέτη του και του λέει:
- "Σου εμπιστεύομαι το κλειδί της ζώνης αγνότητας της γυναίκας μου. Αν δε γυρίσω μέσα σε ένα χρόνο θα πει πως έχω σκοτωθεί, ξεκλείδωσε την τότε να πορευθεί."
Ξεκινάει για το ταξίδι και μετά από λίγο βλέπει πίσω του ένα άλογο να καλπάζει προς το μέρος του και ακούει τη φωνή του υπηρέτη του να του φωνάζει:
- " Αφεντικό! αφεντικό! Μου `δωσες λάθος κλειδί!"
Ο μικρός Γιωργάκης πάει στον πατέρα του.
- Μπαμπά, θα μου εξηγήσεις τη διαφορά μεταξύ θεωρητικού και πρακτικού;
- Στάσου μια στιγμή, του λέει ο πατέρας του, και φωνάζει την κόρη τους.
- Μαιρούλα έλα εδώ. Πες μου, για είκοσι εκατομμύρια θα κοιμόσουνα με τον αδερφό σου;
Τρομαγμένη η Μαιρούλα απαντάει:
- Τι λες μπαμπά, είναι πράγματα αυτά, εγώ είμαι κορίτσι με αρχές, με τον αδερφό μου, απαπαπα, αυτά είναι διεφθαρμένα πράγματα.
- Πρόσεξε, Μαιρούλα, για είκοσι εκατομμύρια δραχμές. Θα πήγαινες με τον αδερφό σου.
- Μα τι λόγια είναι αυτά πατέρα, ... είκοσι εκατομμύρια, ε;
Ε, τα λεφτά στην οικογένεια θα έμεναν, θα μπορούσαμε να κάνουμε τόσα πράγματα, θα μπορούσαμε να πάμε όλοι μαζί διακοπές ... ε, για είκοσι εκατομμύρια θα το έκανα.
- Καλά Μαιρούλα, πήγαινε. Γυναίκα, έλα εδώ. Για τριάντα εκατομμύρια, θα κοιμόσουνα με το γιο σου;
- Αααργκ, τι λόγια είναι αυτά άντρα μου, δεν αισχύνεσαι, τι αιμομυκτικά πράγματα είναι τούτα, και μόνο που το σκέφτομαι παθαίνω ...
- Πρόσεξε γυναίκα, μιλάμε για τριάντα εκατομμύρια δραχμές. Θα πήγαινες;
- Μα τα έχεις χάσει εντελώς άντρα μου, για ποια με περνάς, δεν κάνω εδώ τέτοια πράγματα, αυτά είναι άνομα πράγματα, ... τριάντα εκατομμύρια είπες; Ε, στην οικογένεια θα έρχονταν τα λεφτά, πολλά πράγματα θα μπορούσαμε να αγοράσουμε για το σπίτι, πλυντήριο, ψυγείο, καινούργια αυτοκίνητο, καλό θα μας έκανε στο τέλος. Για τόσα λεφτά θα πηδούσα το γιο μου.
- Εντάξει γυναίκα, πήγαινε. (Προς το γιο)
- Κατάλαβες, ρε, τι διαφορά μεταξύ του θεωρητικού και του πρακτικού;
- Όχι, μπαμπά, δεν τόπιασα.
- Κοίτα, ρε μαλάκα. Θεωρητικά, έχουμε στην οικογένεια πενήντα εκατομμύρια. Πρακτικά, όμως, έχουμε δύο πουτάνες!
Πάει ο τύπος στο νοσοκομείο, να επισκεφθεί τον 85χρονο παππού του.
- Πώς τα περνάς εδώ πέρα, παππού; ρωτάει.
- Υπέροχα! απαντάει ο παππούς.
- Το φαΐ είναι καλό; ξαναρωτάει ο τύπος.
- Τέλειο! λέει ο παππούς.
- Σε φροντίζουν καλά οι νοσοκόμες; συνεχίζει ο εγγονός.
- Καλύτερα δε γίνεται. Και τι μανούλια που είναι!
- Κοιμάσαι καλά τις νύχτες;
- Κανένα πρόβλημα. 9 ώρες αδιατάρακτου ύπνου. Στις 10 κάθε βράδυ μας φέρνουν το κακάο μας και το βιαγκρά και αυτό είναι. Κοιμάμαι σαν πουλάκι. Ο εγγονός, προβληματισμένος από την τελευταία απάντηση του παππού του, πάει και βρίσκει την προϊσταμένη.
- Απ ό,τι ακούω, της λέει, δίνεται σε 85ντάρηδες ασθενείς βιαγκρά, σε καθημερινή βάση. Μήπως έχω λάθος πληροφορίες;
- Όχι, πολύ σωστές είναι οι πληροφορίες σας, λέει η προϊσταμένη. Κάθε βράδυ στις 10, μια κούπα κακάο κι ένα χαπάκι βιαγκρά. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο υπέροχα δρουν αυτά τα δυο στους ασθενείς: Το κακάο ενεργεί σαν υπνωτικό και το βιαγκρά δεν τους αφήνει να πέσουν απ το κρεβάτι...
Ένας Γάλλος, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας συζητούν για τα ταχύτατα μέσα συγκοινωνίας που διαθέτουν οι χώρες τους.
Ο Γερμανός λέει :
"Ο αδελφός μου είναι δάσκαλος στο Μόναχο και μένει στο Αμβούργο, 500 χλμ απόσταση. Τρεις και τέταρτο σχολάει και με το υπερτρένο τεσσερις και είκοσι είναι σπίτι."
Ο Γάλλος λέει :
"Ο αδελφός μου είναι γιατρός στο Παρίσι και μένει στη Λυών, 1.000 χλμ απόσταση. Πέντε σχολάει και με το SNCF υπερηχητικό τρένο στις έξι και τέταρτο είναι σπίτι."
Ο Έλληνας λέει :
"Ο αδελφός μου είναι δημόσιος υπάλληλος στους Αμπελόκηπους στην Αθήνα και μένει στη Δάφνη, επίσης στην Αθήνα, 10 χλμ απόσταση. Δυόμιση σχολάει και με το Μετρό μία και τέταρτο είναι σπίτι."
Ο μπαμπάς καρχαρίας εκπαιδεύει τον νεαρό καρχαρία.
- Βλέπουμε τον άνθρωπο, απομακρυνόμαστε, σηκώνουμε πτερύγιο, πάμε αργά προς τα πάνω του, κάνουμε 2 περιστροφές αριστερόστροφες, απομακρυνόμαστε, επιστρέφουμε για άλλες 2 δεξιόστροφες, απομακρυνόμαστε και κάνουμε επίθεση.
Κατάλαβες; πες τα και εσύ.
- Εεε, ναι, τον βλέπουμε, σηκώνουμε πτερύγιο, 1 στροφή αριστερά.
1 δεξιά και τρώμε!
- Όχι, όχι.. πρόσεχε τα βήματα είναι σημαντικά ! Βλέπουμε τον άνθρωπο, απομακρυνόμαστε, σηκώνουμε πτερύγιο, πάμε αργά προς τα πάνω του, κάνουμε 2 περιστροφές αριστερόστροφες, απομακρυνόμαστε, επιστρέφουμε για άλλες 2 δεξιόστροφες, απομακρυνόμαστε και κάνουμε επίθεση. Κατάλαβες τώρα; πες τα και εσύ.
- Μμμ, ναι, τον βλέπω, σηκώνω πτερύγιο, 2 στροφές γύρω του και τρώμε !
- ΟΧΙ ! , ΟΧΙ !, προσπάθησε ξανά..
- Τον βλέπω.., πλησιάζω αργά.., κάνουμε.. 2 στροφές προς τα δεξιά... δεν τα θυμάμαι ρε μπαμπά είναι πολλά...
- E, τι να σου πω... φάτον με τα σκ@τά!