φρέσκα ανέκδοτα

Μπαίνει ο τύπος σε κατάστημα με υφάσματα και ζητάει από τον υπαλληλο να δει δείγματα.
Μετά από μισή ώρα και ενώ ο υπάλληλος έχει φέρει το μαγαζί ανάποδα για να του δείχνει τα υφάσματα ο τύπος τελικά επλέγει ένα.
- Αυτό μου αρέσει. Θέλω να μου κόψετε 20 πόντους ύφασμα.
Απορημένος ο υπαλληλος τον εξυπηρετεί.
Μετά από ένα μήνα ξαναμπαίνει ο ίδιος κύριος και ξανά βάζει τον υπάλληλο να του δείξει όλα τα υφάσματα του μαγαζιού. Πάλι του λέει :
- Αυτό μου αρέσει. Θέλω να μου κόψετε 20 πόντους ύφασμα.
Περνάνε ακόμη 3-4 μήνες και ο τύπος το ίδιο τροπάριο. Κάνει το μαγαζί άνω κάτω και αγοράζει μόνο 20 πόντους ύφασμα.
Ο υπάλληλος μην αντέχοντας άλλο τον ρωτάει :
- Κύριε να σας ρωτήσω... Γιατί αγοράζετε κάθε μήνα μόνο 20 πόντους ύφασμα ενώ με βάζετε να σας δείχνω όλα τα δείγματατου μαγαζιού;
- Α νας σας πω (του απαντάει). Κάθε μήνα φτιάχνω ένα κοστουμάκι για τον π**τσο μου και θέλω πάντα κάτι καινούργιο.
Ο υπαλληλος ψιλοζοχαδιασμένος πάει και λέει στο αφεντικό την όλη κατάσταση..
Μόλις το ακούει το αφεντικό, του λέει :
- Καλά, άμα ξανάρθει φώναξέ με.
Περνάει ο μήνας και ξαναεμφανίζεται ο εν λόγω κύριος.
Μόλις τον βλέπει ο υπάλληλος φωνάζει το αφεντικό.
Βγαίνει έξω το αφεντικό και λέει στον τύπο :
- Να σας εξυπηρετήσω...
- Ναι θέλω να μου δείξετε δείγματα υφασμάτων.
Αρχίσει πάλι το ίδιο σύστημα και του δείχνει όλα τα κομμάτια του μαγαζιού.
Μόλις ο κύριος, επιτέλους επιλέξει, λέει πάλι :
- Αυτό μου αρέσει. Θέλω να μου κόψετε 20 πόντους.
Αρχίζει το αφεντικό... Κόβει τους 20 πόντους και μετά κόβει άλλους 20.
- Μα δεν καταλάβατε (λέει ο τύπος), 20 πόντους μόνο θέλω για ένα κοστούμι για τον π**τσο μου.
Και το αφεντικό :
- Δεν πειράζει, πάρε άλλους 20 δώρο για ένα ταγιέρ για το μ**νι της μάνας σου.
Συνομιλία μεταξύ Καναδών Αμερικανών στα ανοιχτά νερά Βόρεια του Ατλαντικού:
...
- Καναδοί: Σας προτρέπουμε να αλλάξετε την πορεία σας κατά 15 μοίρες Νότια προκειμένου να αποφύγετε σύγκρουση μαζί μας.
- Αμερικάνοι: Αδύνατον. Εσείς θα αλλάξετε την πορεία σας κατά 15 μοίρες βόρεια.
- Καναδοί: Αρνητικώς. Η αλλαγή θα γίνει από μέρους σας σε 15 μοίρες προς νότο.
- Αμερικάνοι: Εδώ Καπετάνιος George Penenfield του αεροπλανοφόρου USS Linkoln 2ου μεγαλύτερου σκάφους του Ατλαντικού. Συνοδευόμαστε από 3 αντιτορπιλικά, 4 φρεγάτες, 4 υποβρύχια και 2 σμήνη αεροσκαφών. Για την ασφάλεια του σκάφους μας σας διατάζουμε να αλλάξετε την πορεία σας κατά 15 μοίρες βόρεια!
- Καναδοί: Εδώ φάρος. Κάντε ό,τι νομίζετε...
Μπαίνει μια γυναίκα με το παιδί της σε ένα ταξί. Καθώς περνάνε από τη Συγγρού λέει το μικρό το κοριτσάκι.
- «Μαμά, τι είναι όλες αυτές εδώ οι γυναίκες που είναι έντονα βαμμένες και τα ρούχα τους είναι πολύ μικρά;»
- «Είναι γυναίκες που περιμένουν να σχολάσουν οι άντρες τους παιδί μου.»
Ξαφνικά πετάγεται ο ταξιτζής και λέει:
- «Τι λες ρε, πουτ@νες είναι!»
Για δυο λεπτά δε μιλάει κανένας. Ξαφνικά ρωτάει το κοριτσάκι,
- «Μαμά, οι πουτάνες κάνουν παιδιά;»
- «Φυσικά παιδί μου, από που νομίζεις βγαίνουν οι ταξιτζήδες;!
Κάποιος, που ανέκαθεν ήταν καλός χριστιανός, βρίσκεται στο Νοσοκομείο, είναι στα τελευταία του, και οι συγγενείς του καλούν ένα παπά να τον μεταλάβει.
Έρχεται ο παπάς τον μεταλαμβάνει, λέει και διάφορες προσευχές. Την ώρα που ο παπάς ψάλλει, ο άρρωστος δείχνει κάποια αχνά σημεία κινητικότητας, προσπαθεί να ψελλίσει κάτι, δεν μπορεί και με τις τελευταίες εναπομείνασες δυνάμεις του κάνει νόημα στο παπά να του δώσει ένα μολύβι και χαρτί να γράψει κάτι. Ο ιερέας του δίνει χαρτί και μολύβι, γράφει ο ασθενής κάτι και ο παπάς παίρνει το χαρτί και το βάζει στη τσέπη του για να το διαβάσει αργότερα. Δευτερόλεπτα μετά ο άρρωστος βγάζει την τελευταία του πνοή και πεθαίνει.
Ο παπάς ξεχνάει το χαρτί στη τσέπη και την επόμενη ημέρα γίνεται η κηδεία του εκλιπόντος και ο ίδιος παπάς είναι αυτός που κάνει και την σχετική επιμνημόσυνη δέηση στην εκκλησία. Μετά το τέλος της δέησης, ο παπάς θυμάται το σημείωμα που του έγραψε ο εκλιπών, θέλει να βγάλει κι ένα μικρό κήρυγμα και βγάζει το χαρτί από την τσέπη απευθυνόμενος στους συγγενείς και φίλους του εκλιπόντος:
- Αγαπητοί, λέει ο ιερεύς, ο εκλιπών ήταν ένα υπόδειγμα πιστού χριστιανού, καλού πατέρα, φίλου και ανθρώπου. Πριν αποδημήσει εις Κύριον μου έγραψε αυτό το σημείωμα που είμαι βέβαιος ότι θα έχει τα καλύτερα λόγια για εμάς τους φίλους του. Σας το διαβάζω λοιπόν:
"Ρε κόπανε πήγαινε πιο πέρα! Πατάς τον σωλήνα που μου δίνει οξυγόνο!"
Ήταν ο Μπους, ο Μπλέρ και ο Καραμανλής και ταξίδευαν μαζί με ένα αεροπλάνο για κάπου. ξαφνικά. χαλάνε οι τουρμπίνες και το αεροπλάνο πέφτει κάπου στην μέση της ερήμου.
Οι πρωθυπουργοί σώθηκαν και μετά από λίγες ώρες περπάτημα το μόνο που βρήκαν ήταν ένα μπουρδέλο. Μέσα στην χαρά τους βλέπουν την τσατσά και της λένε ότι θέλουν να πάρουν τηλ. στις χώρες τους για να στείλουν βοήθεια. Η τσατσά τους λέει ότι θα τους κοστίσει ακριβά όμως.
Μπαίνει ο Μπούς τηλεφωνεί κανα 5λεπτο. Βγαίνει, του λέει η τσατσά 150$ . ακριβή λέει ο Μπούς αλλά τα αξίζεις.
Μπαίνει ο Μπλέρ τηλεφωνεί κανά 10λεπτο. Βγαίνει, του λέει 200 pounds.
Ακριβή λέει ο Μπλέρ αλλά τα αξίζεις.
Μπαίνει ο Κωστάκης (Καραμανλής) τηλεφωνεί. Περνάει. κανα 2ωρο. Βγαίνει. Ρωτάει πόσο;;; και του λέει η τσατσά 1 euro . Τα δίνει ο Κωστάκης και αράζει.
Ρωτάνε οι άλλοι. Γιατί τόσο;;
Και απαντάει η τσατσά: η κλήση απο Μπουρδέλο σε Μπουρδέλο είναι αστική.