if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Ανέκδοτα για σκύλους - Page 5
Skip to main content
Περπατάει ένας τύπος στο δρόμο και έξω από ένα σπίτι βλέπει μια ταμπέλα που λέει:
- «Πωλείται σκύλος που ξέρει να μιλάει»
Από περιέργεια μπαίνει στην αυλή, χτυπάει στην πόρτα και ζητάει πληροφορίες.
Ο ιδιοκτήτης του λέει ότι είναι πίσω απο το σπίτι ο σκύλος και αν θέλει να πάει να τον δεi.
Πάει πίσω ο τύπος και βλέπει έναν μαύρο κοπρίτη να κάθεται σε μια γωνιά αραχτός. Δεν του γέμιζε το μάτι, αλλά τον πλησιάζει με δυσπιστία και, τι να κάνει, του λέει:
- «Εσύ είσαι ο σκύλος που ξέρει να μιλάει;».
Ο σκύλος τον ξαφνιάζει απαντώντας του, «Ναι, εγώ είμαι.»
Ο τύπος σαστίζει και του λέει:
- «Καλά, πώς γίνεται αυτό, πες μου λίγα πράγματα για σένα».
Κι ο σκύλος αρχίζει,
- «Κοίτα, από μικρός που γεννήθηκα είχα αυτό το χάρισμα. Οι πρώτοι μου ιδιοκτήτες, έκαναν το μεγάλο σφάλμα να το διαδώσουν και αμέσως με μαζέψανε για πειράματα. Πριν περάσει λίγος καιρός, με απήγαγε η κεντρική υπηρεσία πληροφοριών και με έβαλε να δουλεύω σαν κατάσκοπος. Όπως καταλαβαίνεις, κανείς δεν υποπτεύεται ότι ένας σκύλος μπορεί να κρυφακούει, και με στείλανε σε κάποιες αποστολές στη Μέση Ανατολή με αποτέλεσμα η ανατροπή ενός απολυταρχικού καθεστώτος να οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά σε δικές μου
Ενέργειες. Μετά από ένα διάστημα άρχισε να με κουράζει αυτή η ιστορία, και κυρίως τα συχνά ταξίδια στο εξωτερικό, και διαπραγματεύτηκα μια συμφωνία με την υπηρεσία. Από τότε καθόμουν στα αεροδρόμια και παρακολουθούσα συνομιλίες και ανταλλαγές λαθρεμπόρων. Οι συλλήψεις που ακολούθησαν συζητήθηκαν σε όλες τις εφημερίδες. Ε, να μην χασομεράω, από τότε παντρεύτηκα δυο φορές, έκανα ένα κάρο σκυλάκια, και τώρα είμαι πλέον στην σύνταξη και κάθομαι εδώ με το καινούργιο αφεντικό αραχτός. Αυτά πάνω κάτω ...»
Ο τύπος έχει κουφαθεί τελείως. Πάει στο αφεντικό και του λέει:
- «Πόσο τον δίνεις;»
Αυτός απαντάει «20 Ευρώ».
Ο τύπος κουφαίνεται:
- «Μα καλά, γιατί τόσο λίγο; Ο σκύλος σου είναι απίθανος!»
Και το αφεντικό του απαντάει:
- «Ρε μην ψαρώνεις... ψεύτης είναι, δεν έκανε τίποτα από αυτά που σου είπε!»
Ένα μεσημεράκι, την ώρα που τα πιτσιρίκια σχολάνε από την ημερήσια ταλαιπωρία τους (βλέπε σχολείο), μία μητέρα περιμένει το παιδάκι της στο προαύλιο του σχολείου. Αφού χτυπάει το κουδούνι, ο πιτσιρίκος τρέχει στην μητέρα του, και βγαίνουν στον κεντρικό δρόμο για να πάρουν Ταξί.
Αν και η ώρα είναι δύσκολη, βρίσκουν σχετικά εύκολα Ταξί. Καθώς έχουν μπει στο πίσω κάθισμα, ο μπόμπιρας είναι εξαιρετικά υπερκινητικός και περιεργάζεται τα πάντα. Ο Ταξιτζής, παρόλο που εκνευρίζεται που ο μικρός πειράζει τα τασάκια, πατάει τα κουμπιά από τα παράθυρα, κλωτσάει το κάθισμα και ούτω καθ΄ εξής, προσπαθεί να συγκρατήσει τα νεύρα του.
Σε κάποια στιγμή ο πιτσιρίκος γυρνάει στην μητέρα του και την ρωτάει με ενοχλητική φωνή...
- Μαμάαα.. αν εσύ ήσουν αρκούδα και ο μπαμπάς ήταν αρκούδος, εγώ θα ήμουν αρκουδάκι;
- Ναι παιδί μου, απαντάει αδιάφορα η μητέρα του.
Ο Ταξιτζής εν τω μεταξύ έχει αρχίσει να φορτώνει... Μετά από λίγο, ο πιτσιρίκος επανέρχεται με καινούρια ερώτηση...
- Μαμάαα... αν εσύ ήσουν γάτα και ο μπαμπάς ήταν γάτος, εγώ θα ήμουν γατάκι;
- Ναι παιδί μου, απαντάει η μητέρα του, χαζεύοντας από το παράθυρο.
Ο Ταξιτζής μονολογεί χωρίς να ακούγεται ιδιαίτερα...
"Τι μαλα*** λέει το μούλικο γα** το στανιό μου...". Δεν περνάνε 2 λεπτά, και ο μικρός ξαναρωτάει...
- Μαμάαα... αν εσύ ήσουν σκύλα και ο μπαμπάς σκύλος, εγώ θα ήμουν κουταβάκι;
- Ναι παιδί μου, ξανααπαντάει η μητέρα με φανερή αδιαφορία...
Εκείνη τη στιγμή ο Ταξιτζής που έχει βγει από τα ρούχα γυρνάει απότομα και λέει στο μικρό...
- Aκου να δεις μπόμπιρα, θα σου βάλω εγώ τώρα ένα δύσκολο... αν η μάνα σου ήταν πουτ***, και ο πατέρας σου πού****, εσύ τι θα ήσουν;
Και ο μικρός...
- Ταξιτζής ...
Πραγματικό γράμμα...
Πραγματικό γράμμα και απάντηση στο рlаyвоy: Aγαπητό Рlаyвоy,Είσαι το καλύτερο περιοδικό που έχω διαβάσει ποτέ. Έχω ένα μικρό πρόβλημα με το σκύλο μου, και είμαι σε βαθιά απόγνωση. Kάθε φορά που κάνω έρωτα με το φίλο μου (είμαι gаy), o σκύλος μας (Aγ. Bερνάρδου) έρχεται και του γλείφει τα... Καλαμπαλίκια. Έχουμε δοκιμάσει να τον δέσουμε ή να τον κλείσουμε έξω από το δωμάτιο, αλλά ουρλιάζει τόσο δυνατά που δε μπορούμε να χαλαρώσουμε!ʼσε που διαμαρτύρονται και οι γείτονες, γιατί μας αρέσει να το κάνουμε στις τρεις το πρωί, και εκείνη την ώρα όλοι οι ξενέρωτοι κοιμούνται! Έτσι αναγκαστικά αφήνουμε το σκύλο ελεύθερο, αλλά με το που ακουμπάει με τη γλώσσα του τα αχαμνά του φίλου μου τελειώνει αμέσως (ο φίλος μου όχι ο σκύλος) και δεν μπορούμε να απολαύσουμε την ερωτική μας περιπέτεια. ʼσε που φοβάμαι μήπως κολλήσει τίποτα ο σκύλος, γιατί μόλις πρόσφατα ξεφορτοθήκαμε τον έρπη! Σε παρακαλώ, βοήθησέ με, είμαι απελπισμένος!Xρήστος, Tρίκαλα Aγαπητέ Tρίκαλα,Το πρόβλημά σου είναι εξαιρετικά απλό. Mόλις ο σκύλος έρθει στο δωμάτιο θα αλοίψετε και οι δύο τα μπιρμπιλόνια σας με ζουμί από χοιρινή μπριζόλα. Έτσι ο σκύλος θα γλύφει και τους δυό σας και θα τελειώνετε ταυτόχρονα. Aν η λύση σου φαίνεται κακή (γιατί θα τελειώνετε και οι δύο γρήγορα), μπορείτε την επόμενη φορά που θα μπει στο δωμάτιο ο σκύλος, να τον πηδήξετε και οι δύο(ταυτόχρονα) από πίσω. Kαι πες μου μετά αν τα ξαναπατήσει στο δωμάτιο! E, αν και αυτό αποτύχει μπορείς να αλοίψεις τα κουρκουμπίνια του φίλου σου με λίγη φόλα!
Ένας βιομήχανος που πήγε ταξίδι στο εξωτερικό, παίρνει τηλέφωνο σπίτι του.
- Τι γίνεται ρε Μάκη στο σπίτι;- Τίποτα σπουδαίο κύριε. Αααα! ξέχασα. Πέθανε ο σκύλος σας!- Τι; Ο σκύλος μου; Και πώς έγινε αυτό;- Τον πάτησαν τα άλογα.- Τι; Μα τι γύρευαν τα άλογα έξω από το στάβλο;- Ε, ο στάβλος είχε πάρει φωτιά, να μην βγουν τα άλογα;- Τι; Ο στάβλος πήρε φωτιά; Μα πώς έγινε αυτό;- Εδώ πήρε όλο το σπίτι φωτιά, να μην πάρει ο στάβλος;- Τι; Το σπίτι μου πήρε φωτιά; Μα πώς έγινε αυτό;- Να, βλέπετε πήρε το εργοστάσιό σας δίπλα φωτιά. Και ξέρετε τώρα πόσο εύκολα μεταδίδεται.- Τι; Μα πώς πήρε φωτιά;- Από τα κεριά!- Ποια κεριά; Εγώ ποτέ δεν είχα κεριά!- Μα, από την κηδεία της γυναίκας σας, κύριε.- Τι; Η αγαπημένη μου γυναικούλα; Μόνο 35 χρονών ήτανε. Πώς πέθανε;- Δεν άντεξε το σοκ η καημένη...- Ποιο σοκ;- Μα, του θανάτου του γιου σας φυσικά.- Τι; Του θανάτου του γιου μου; Του αγαπημένου μου γιου; Μα πώς έγινε αυτό;- Να, τον πάτησε ένα αυτοκίνητο όπως έτρεχε...- Ένα αμάξι; Και γιατί έτρεχε;- Για να βγει από το εξοχικό σας που γκρεμιζόταν, λόγω του μεγάλου σεισμού.- Αχ! Κανένα θετικό νέο δεν έχεις να μου πεις.- Θετικό; Δύσκολα πράγματα ζητάτε κύριε. Α! ναι. Θυμάστε κάτι εξετάσεις για AIDS που είχατε κάνει πριν φύγετε;- Ναι, τι έγινε;- Θετικές βγήκαν.