Ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης εταιρείας καλεί στο γραφείο του ένα νεαρό υπάλληλό του, για να τον συγχαρεί για την πρόοδό του:
- Αγαπητέ Χρήστο, σε προσέλαβα στην εταιρεία πριν από ένα χρόνο για να κάνεις τις εξωτερικές δουλειές. Σε τρεις μήνες κατάφερες να γίνεις υπάλληλος γραφείου και σε πέντε μήνες τμηματάρχης. Σε έξι μήνες έγινες διευθυντής πωλήσεων και σήμερα, μετά από οχτώ μήνες, είσαι πλέον γενικός διευθυντής. Σε κάλεσα λοιπόν στο γραφείο μου για να σου ανακοινώσω ότι σκοπεύω να αποσυρθώ και να αφήσω την εταιρεία στα χέρια σου. Τι έχεις να πεις για όλα αυτά;
- Εεε... ευχαριστώ.
- Μόνο αυτό;
- Εεε... ευχαριστώ μπαμπάκα!
Είναι ένας φοιτητής στο πανεπιστήμιο και ενώ θέλει να πάρει το πτυχίο, χρωστάει ένα μάθημα από το δεύτερο έτος και ο καθηγητής δεν τον περνάει με τίποτα όσες φορές κι αν το έχει δώσει. Απελπισμένος λοιπόν, πάει στον καθηγητή και του λέει:
- Θα σας πω ένα αίνιγμα, εάν δεν το βρείτε θα υπογράψετε να πάρω το πτυχίο μου, εάν το βρείτε δεν θα το πάρω ποτέ.
- Ακούω, λέει ο καθηγητής.
- Τι είναι παράλογο και νόμιμο, λογικό και παράνομο, παράλογο και παράνομο;
Σκέφτεται λίγο ο καθηγητής και του λέει να τον αφήσει λίγες ημέρες μήπως βρει την απάντηση.
Μερικές μέρες μετά συναντιούνται και λέει ο καθηγητής:
- Έχω φάει τον κόσμο αλλά δεν το βρήκα. Θα σου υπογράψω το πτυχίο και θα μου πεις.
Κι ενώ υπογράφει το πτυχίο, ο φοιτητής γελώντας του λέει:
- Όλος ο κόσμος το ξέρει, να..., αν πάτε και ρωτήσετε οποιονδήποτε στο πανεπιστήμιο θα σας το πει.
Ο καθηγητής αποσβολωμένος τρέχει προς το προαύλιο του πανεπιστημίου και συναντά τον καφετζή. Τότε τον ρωτάει:
- Τι είναι παράλογο και νόμιμο, λογικό και παράνομο, παράλογο και παράνομο;
Κι ο καφετζής γελώντας:
- Κύριε καθηγητά, απορώ με την ερώτησή σας αλλά θα σας απαντήσω: Παράλογο είναι να έχετε μια πανέμορφη γυναίκα, 20 χρόνια μικρότερή σας, αλλά είναι νόμιμο. Λογικό είναι να π**άει κάποιος άλλος την γυναίκα σας αλλά είναι παράνομο. Και παράλογο είναι να υπογράφετε το πτυχίο αυτού που -παράνομα-π**άει τη γυναίκα σας!
Ήτανε ένας τραυλός και άρχισε να δουλεύει σε ένα καράβι στο κατάρτι.
Πάει την πρώτη μέρα στην δουλειά, βλέπει ένα καράβι. Αρχίζει:
- Κακακακακακακα...
Μέχρι όμως να το πει, τα δύο καράβια συγκρούστηκαν, και πολλοί ναύτες σκοτώθηκαν.
Την επόμενη φορά πάλι το ίδιο.
- Κακακακακακακακα...
Πάλι, μέχρι να το πει, τα καράβια ξανασυγκρούστηκαν, ξανασκοτώθηκαν ναύτες.
Την άλλη μέρα μαζεύει ο καπετάνιος τους υπόλοιπους ναύτες και τους λέει την επόμενη φορά που θα ακούσουν τον τραυλό να πει "κακακακακακακα", να μην περιμένουν να τελειώσει την λέξη, αλλά να πηδήξουν στην θάλασσα για να γλιτώσουν.
Μετά από λίγο αρχίζει πάλι ο τραυλός:
- Κακακακακακακα...
Αμέσως πηδάν όλοι στην θάλασσα, όπως είχε πει ο καπετάνιος.
Ο τραυλός τους κοιτά σοκαρισμένος και συνεχίζει:
- Κακακακαρχαρίας!
Ι σε ένα φιλικό σπίτι, όπου έχουν μαζευτεί διάφοροι οπαδοί του.
Εκεί που κηρύττει, ξαφνικά ακούει φωνές και φασαρία έξω από την πόρτα. Βγαίνει έξω και τι να δει. Έχει μαζευτεί ένα πλήθος ολόκληρο και όλοι κρατούν στα χέρια πέτρες και κινούνται απειλητικά εναντίον μιας γυναίκας, η οποία έχει ζαρώσει σε μια γωνιά.
Την ώρα που ετοιμάζονται να την πετροβολήσουν, μπαίνει ο Χριστός μπροστά και ζητά να μάθει τι συμβαίνει. Του λένε λοιπόν ότι αυτή η γυναίκα είναι η Μαρία η Μαγδαληνή, γνωστή πόρνη, και ότι πρέπει να πεθάνει δια λιθοβολισμού.
Εκεί που το εξαγριωμένο πλήθος ετοιμάζεται να κάνει πράξη τα λόγια του, ξαναμπαίνει ο Χριστός μπροστά και με όλη τη δύναμη της φωνής του φωνάζει:
- Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω.
Σιωπή στο πλήθος... Έχουν κερώσει όλοι και μένουν ακίνητοι, δίχως να ξέρουν τι να κάνουν. Ξαφνικά, μέσα στη βουβαμάρα, μπαίνει μπροστά μια γριούλα και πετάει μια κοτρόνα η οποία χτυπάει τη Μαγδαληνή στο κεφάλι και την αφήνει νεκρή.
Γυρνά ο Χριστός προς τη γριούλα και φανερά εκνευρισμένος της λέει:
- Ρε μάνα, δε σου έχω πει να μη μπλέκεσαι στις δουλειές μου
Κάποτε κάλεσαν τον αρχιεπίσκοπο σε μια συνάντηση. Όμως δυστυχώς η συνάντηση ήταν σε άλλη πόλη και ο αρχιεπίσκοπος είχε λειτουργία.
Όμως δυστυχώς η συνάντηση ήταν σε άλλη πόλη και ο αρχιεπίσκοπος είχε λειτουργία.
Ε, τι να κάνει ο αρχιεπίσκοπος...
Μόλις τελειώνει την λειτουργία μπαίνει στο αυτοκίνητο και λέει στον σοφέρ να γκαζώσει.
Ο σοφέρ πηγαίνει με 120.
- Πιο γρήγορα! φωνάζει ο αρχιεπίσκοπος. Θα αργήσουμε!
Το πατάει ο σοφέρ, φτάνει τα 140.
- Πιο γρήγορα! φωνάζει ο αρχιεπίσκοπος.
Τι να κάνει ο σοφέρ, πάει με 150.
Θυμώνει ο αρχιεπίσκοπος, και λέει στον σοφέρ να καθίσει πίσω και θα οδηγήσει αυτός.
Κάθεται ο αρχιεπίσκοπος μπροστά, και αρχίζει να τρέχει με τρελή ταχύτητα, και τους σταματά ένας τροχονόμος.
Ρίχνει μία ματιά μέσα στο αυτοκίνητο, παίρνει τον ασύρματο και πηγαίνει παραπέρα:
- Αρχηγέ, λέει ψιθυριστά, μόλις σταμάτησα για υπερβολική ταχύτητα κάποιο εξαιρετικά σημαντικό πρόσωπο. Τι να κάνω;
- Ποιός είναι; Κανένας υπουργός;
- Όχι, πολύ πιο σημαντικός!
- Πρωθυπουργός;
- Όχι, πολύ πιο σημαντικός!
- Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
- Όχι, πολύ πιο σημαντικός!
- Ε, θα μιλήσεις, ρε πούστη μου, να μου πείς ποιός είναι;
- Κοίτα αρχηγέ, προσωπικά εγώ δεν τον ξέρω, αλλά ο σοφέρ του είναι ο αρχιεπίσκοπος!