Ένας άντρας ενώ οδηγεί βλέπει μια πινακίδα μπροστά από ένα σπίτι:
"Πωλείται σκύλος που μιλάει."
Χτυπάει το κουδούνι και ο ιδιοκτήτης του λέει ότι ο σκύλος βρίσκεται στον κήπο. Πηγαίνει στον κήπο και βλέπει ένα κυνηγόσκυλο.
- Μπορείς και μιλάς; το ρωτάει.
- Ναι, απαντάει το κυνηγόσκυλο.
- Πες μου την ιστορία σου.
Το κυνηγόσκυλο ανασηκώνεται και λέει:
- Ανακάλυψα ότι μπορούσα να μιλήσω σε μικρή ηλικία, και ήθελα να βοηθήσω τη χώρα μου οπότε αποκάλυψα το χάρισμά μου στις μυστικές υπηρεσίες και αμέσως άρχισαν να με στέλνουν από χώρα σε χώρα, να παρίσταμαι σε συναντήσεις μυστικών πρακτόρων και αρχηγών κρατών επειδή κανείς δε θα με υποψιαζόταν.
Ήμουν ένας από τους πιο πολύτιμους κατασκόπους για 8 χρόνια. Αλλά όλα αυτά τα ταξίδια με κούραζαν και ήξερα ότι δε γινόμουν νεότερος οπότε ήθελα μια πιο ήρεμη ζωή.
Δέχθηκα λοιπόν μια δουλειά στο αεροδρόμιο στην ασφάλεια under-cover, συνήθως πλησιάζοντας ύποπτους τύπους και ακούγοντας τις συνομιλίες τους. Αποκάλυψα απίστευτες δοσοληψίες και συμφωνίες και μου απένειμαν ένα σωρό μετάλλια.
Παντρεύτηκα, έκανα ένα τσουβάλι κουταβάκια και τώρα είμαι στη σύνταξη.
Ο άντρας τον ακούει έκπληκτος. Μπαίνει στο σπίτι και ρωτάει τον ιδιοκτήτη πόσα ζητάει για το σκύλο.
- Δέκα ευρώ, του λέει εκείνος.
- Αυτός ο σκύλος είναι εκπληκτικός. Γιατί τον πουλάτε τόσο φθηνά;
- Καλά τον πιστέψατε; Είναι μεγάλος ψεύτης! Δεν έκανε τίποτε από όσα λέει!
H CIA έκανε διαγωνισμό για να προσλάβει πράκτορες.
Οι ενδιαφερόμενοι ήταν πάρα πολλοί, αλλά μετά από συνεντεύξεις, ιστορικά, κλπ, κλπ, μείνανε τρείς, δυο άντρες και μια γυναίκα.
Για την τελική δοκιμασία τους πάνε μπροστά σε μια μεταλλική πόρτα και λένε στον πρώτο:
"Πίσω απο αυτήν την πόρτα βρίσκεται η γυναίκα σου να κάθεται σε μια καρέκλα. Πάρε αυτό το πιστόλι και σκοτωσέ την".
- Δεν μιλάτε σοβαρά βέβαια, δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο... λέει ο άντρας και απορρίπτεται.
Έρχεται και ο δεύτερος, του λένε τις ίδιες οδηγίες και μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Δεν ακούγεται τίποτα για 5 λεπτά,ώσπου βγαίνει ο άντρας και λέει:
- ... Δεν μπορώ να το κάνω, δεν μπορώ να σκοτώσω την γυναίκα μου.
Του λένε "δεν έχεις κότσια" και τον διώχνουν.
Έρχεται η γυναίκα, της λένε οτι μέσα είναι ο άντρας της κτλ, με τα πολλά μπαίνει μέσα, ακούγονται πιστολιές απανωτές, ουρλιαχτά, χτυπήματα, κραυγές, χαμός δηλαδή.
Μετά από μερικά λεπτά ησυχία. Η πόρτα ανοίγει σιγά-σιγά και απο μέσα βγαίνει η γυναίκα. Σκουπίζει τον ιδρώτα απο το μέτωπό της και λέει:
- Το όπλο ήταν γεμισμένο με ψεύτικες σφαίρες. Χρειάστηκε να τον κοπανήσω πολλές φορές με την καρέκλα μέχρι να πεθάνει...
Κυριούλα μπαίνει στον μπακάλη της γειτονιάς, τον καλημερίζει και του ζητάει μισό κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Εμβρόντητος ο μπακάλης της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα." Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Ο μπακάλης προσπαθεί να της εξηγήσει ότι μάλλον κάνει κάποιο λάθος, διότι αυτός ποτέ δεν έχει φέρει τέτοιο τυρί και στο τέλος της λέει:
"Μήπως το αγοράσατε από τον Βασιλόπουλο και δεν το θυμάστε;"
Απογοητευμένη, φεύγει και πάει στον Βασιλόπουλο. Κατευθύνεται στον πάγκο των τυριών και ζητάει και πάλι 1/2 κιλό τυρί Αλτσχάιμερ.
Ο υπάλληλος ευγενικότατα της απαντάει ότι δεν έχουν τέτοιο τυρί.
"Μα πώς!" αναφωνεί η κυριούλα. "Προχθές πάλι αγόρασα από σας αυτό τυρί!"
Αφού γίνεται μια ψιλοφασαρία , η κυριούλα ζητά τον διευθυντή του καταστήματος. Έρχεται ο διευθυντής, της επαναλαμβάνει τα ίδια, η κυριούλα έχει πλέον απογοητευτεί πλήρως και ανήμπορη να επιμείνει πλέον, καταλήγει:
"Τι να σας πω βρε παιδιά μου..." Φέρνει το δάχτυλο στο κεφάλι... "Έχω κι αυτό το Έμενταλ που με ταλαιπωρεί...!"