Τρεις γέροι στο ΚΑΠΗ γκρινιάζουν για την κατάσταση της υγείας τους. Ο πρώτος λέει: - Αχ βρε, που είναι τα νιάτα που ήμουν νέος και δυνατός και κατούραγα όπως ήθελα! Τώρα ξυπνάω στις οκτώ, πάω στον καμπινέ και πάει εννιάμισι-δέκα για να κατουρήσω! Καταραμένες πέτρες στα νεφρά, καταραμένος προστάτης, βαρέθηκα! Ο δεύτερος λέει: - Αντε βρε, αυτό δεν είναι τίποτα, που να είχες και δυσκοιλιότητα σαν εμένα. Κάθε πρωί ξυπνάω στις οκτώ, πάω για χέσιμο, αλλά αν δεν πάει εννιάμισι-δέκα... Τον κόβει ο τρίτος: - Αντε βρε, προβλήματα είναι αυτά; Εγώ κάθε πρωί στις οκτώ και κατουράω και χέζω! Οι άλλοι δύο με μια φωνή: - Και που είναι το πρόβλημα; Και ο τρίτος: - ... Ξυπνάω στις εννιάμισι-δέκα...
Τρεις γέροι στο ΚΑΠΗ γκρινιάζουν για την κατάσταση της υγείας τους.
Ο πρώτος λέει:
- Αχ βρε, που είναι τα νιάτα που ήμουν νέος και δυνατός και κατούραγα όπως ήθελα! Τώρα ξυπνάω στις οκτώ, πάω στον καμπινέ και πάει εννιάμισι-δέκα για να κατουρήσω! Καταραμένες πέτρες στα νεφρά, καταραμένος προστάτης, βαρέθηκα!
Ο δεύτερος λέει:
- Αντε βρε, αυτό δεν είναι τίποτα, που να είχες και δυσκοιλιότητα σαν εμένα. Κάθε πρωί ξυπνάω στις οκτώ, πάω για χέσιμο, αλλά αν δεν πάει εννιάμισι-δέκα...
Τον κόβει ο τρίτος:
- Αντε βρε, προβλήματα είναι αυτά; Εγώ κάθε πρωί στις οκτώ και κατουράω και χέζω!
Οι άλλοι δύο με μια φωνή:
- Και που είναι το πρόβλημα;
Και ο τρίτος:
- ... Ξυπνάω στις εννιάμισι-δέκα...