Американските тајни служби одлучиле да испратат шпион во воената академија во Македонија.
По 3 дена шпионот бил фатен и екстрадиран назад во Америка. Шпионот го дал следново објаснување:
– На предавања, сите спијат – само јас пишувам и внимавам и затоа ме фатија.
Го испратиле вториот шпион, повеќе квалификуван. По 3 недели и него го фатиле. Тој објаснил:
-На предавањата сите спијат – и јас спијам. Но, потоа откако се наспијат сите бегаат од часовите – само јас не бегам и затоа ме фатија.
По долги тренинзи, го испратиле третиот шпион. По еден месец, сепак и него го фатиле.
– На предавањата – спијам, после сите бегаат – и јас трчам, но кога се приберавме по своите соби, сите играт карти и табла – само јас си учам и затоа ме фатија.
По долги тренинзи Американците одлучиле да го испратат најдобриот шпион… Него го фатиле за 3 месеци… Шпионот објаснил:
-На предавањата сите спијат – и јас спијам, после сите бегаат – и јас бегам, кога ќе се прибереме во своите соби, сите играат карти и табла – и јас играм. Но како дојде сесија, СИТЕ ГИ ПОЛОЖИЈА ИСПИТИТЕ – САМО ЈАС НЕ МОЖЕВ…
Во Охрид случајно слетуваат марсовци.
Ѕвонат на вратата на некој стан. Отвара мажот и целиот уплашен ја вика и жената да види дали нешто му се причинува. Откога утврдиле дека навистина се марсовци, решиле да пробаат да воспостават пријателски однос. Ги поканиле да влезат дома, се дружеле, вечерале и веќе станало доцна и требало да си легнат. Марсовецот му рекол на охриѓанецот:
– Ние на Марс кога имаме гости си ги менуваме жените за спиење.
Домаќинот малку се помислил, па си рекол зошто да не. Си ги смениле жените и си легнале да спијат.
Наредното утро кога станале, домаќинот охриѓанец малку намуртен, а жена му целата насмеана, ги испратиле марсовците. Кога влегле дома домаќинот ја прашува жената:
– Што си толку весела, како си помина сношти?
– Супер, ме праша само колкав сакаш да го направам, јас му реков 30 и тој си ги сврте ушите неколку пати и оп му порасна 30 сантиметри.
– Ахаааа, затоа онаа сношти цела вечер ми ги вртеше ушите…
Директорот на една Македонска компанија повикува тројца вработени кои задоцниле за работа. Ги прашува за причините.
Првиот:
– Шефе, утрото станав и се спремив за работа точно навреме, како и секој ден. Но, пред да тргнам, жена ми излегува од собата на малиот и вели: „Детето има температура! Оденси не со автомобилот до болницата да го прегледаат.“ Почекав да го прегледаат, ги вратив дома и директно овде, но задоцнив.
Вториот:
– А мојот автомобил не сакаше да запали. Фатив автобус, но сум се качил во 2-ка, наместо во 50-ка и наместо на Рекорд се симнав кај Соборна. Додека се вратив назад, задоцнив и јас.
Третиот:
– Шефе, излегувам јас од дома, ама точно навреме. Само што ја заклучувам влезната врата и слушам од соседниот стан извици: “Помош! Помош!”. Гледам вратата подотворена. Влегувам и што да видам: Комшивката синоќа си го лакирала паркетот. Наутро решила да се истушира и на излегување од бањата се лизнала на новиот паркет – паднала на грбот и се залепила на лакот.
– И ти ја одлепи ли?
– Три пати!…