Bir adam son günlerini yaşıyormuş. Uzuvları meleklerin huzuruna çıkmışlar. Göz saygıyla ayağa kalkmış, kibarca söze başlamış.
- Efendim... Sizden bir ricam var. Emekliye ayrılmak istiyorum. Yetmiş yıldır görmekten yoruldum. Sırayla kulaklar,ayaklar söz alıp emekliliklerini istemiş. Derken arkadan çok kısık bir ses duyulmuş:
- Asıl emeklilik benim hakkım!Melekler öfkeyle bağırmış.
- Ayağa kalkıp konuşsana saygısız.
- Ayağa kalkacak güçte olsam,emekliliğimi ister miydim hiç?