Bir ilkbahara girerken Hoca'nın eşeği ölmüş. Hoca,hem konuşur , hem ağlarmış komşuları:İlahi Hoca!,geçenlerde karın öldü,bu kadar ağlamadın.. Demişler Hoca'da:Karım öldüğü zaman ,hepiniz, Hoca üzülme,başın sağ olsun,seni yine evlendiririz dediniz.
Eşeğim ölünce ,kimse ,sana bir eşek daha alırız demedi.
İşte ben buna ağlıyorum.. Demiş.