Kayseri Fıkraları

Bu kategoride en popüler fıkralar
Haci Ahmet ve Temel kacak yollardan Amerika´ya giderler New York caddelerinde aylak aylak, ac-susuz dolasirken Temel derki;" Hemserum böyle kalabaluk dolasmayalum polis bizu görüp yakalamasun, cel simdu ayrulalum 1 sene sonra gene burada pulusalim" der bu fikirHaci Ahmet´in aklina yatar "tamam aga didigin ossun seniye burda bulusak" der. Ayrilirlar. 1sene sonra gün gelir catar, Bizim Haci Amet erkenden gelir beklemeye baslar Temel bir türlü gelmez taa ki artik gidecek abooo oda ne? önde motorsikletli eskort arkada 9´5metrelik bir limuzin gelir Haci Ametín önünde durur, o da ne arabadan Temel inmez mi. Hos bes hasret giderme derken bizimki sorar " lan olum ne is n´oldu nasil böyle zengin oldun" diye sorar. Temel " ya Agam bir makina icat ettum 1$ atiyorsun kolunu sokuyorsun tansiyonunu ölcüyor, millet kuyrukta valla ha iste bende böyle zengin oldum" der. Bir müddet sonra seneye tekrar bulusmak üzere vedalasirlar. Bizim ki kafaya koyar O´da zengin olacak; Yine 1sene cabucak gecer, Bu sefer Temel erken gelir ortada gelen giden yok, taa ki usanir beklemekten artik gidecek anam o da ne? polis iki tarafli trafigi durdurur yukaridan birkac eskort helikopter nezaretinde bir Skorsky Temel´in oldugu yere iner icinden Haci Amet inmez mi. Gene hos bes derken Temel sorar "ee Agam sen nasil bu kadar zengin oldun beni gecmissin" H. Amet "Agam bir alet yaptim 10cent atiyorsun, kolunu sokuyorsun tansiyonunu ölcüyor" Temel" 10centle böyle zengin olunur mu"? Haci Amet "amma 10$ atmassan kolunu geri birakmiyor" der.
Eski yıllarda komşu illerden bir yolcu Kayseri'ye gelmiş. Pastırmanın çok methini duymuş, hatta birkaç sefer de yemiş. Ancak pastırma aleyhinde çıkan dedikodulardan da oldukça rahatsızmış. Tek problemi eşek etinden pastırma satmayan bir dükkan bulup oradan almakmış. Adamcağız şüpheli bakışlarla pastırmacılar çarşısını dolaşıp dükkanları inceleyip (şurası satar, burası satmaz; şurası daha temiz, burası pasaklı vb.) düşünürken, yazı tura atmak gelmiş aklına. Atmış yazı turayı, denk gelen dükkana girmiş. Adamın şüpheli bakışlarla girip pastırmaları incelediğini anlayan Kayserili esnaf, adamın ne için bu kadar incelediğini de tahmin etmiş ve bir oyun oynamayı düşünmüş. "Buyurun" demiş esnaf.
Adam yine tedirgin:
- Pastırma alacağım da! Diye kekelemiş korkarak.
- Tabii derhal, ne kadar?
- İki yüz gram yeter. Çok severim de... Ama öbür tarafını diyememiş. (yani aman eşek eti olmasın diyecek) Kayserili anlamış vaziyeti. Parçayı tarttıktan sonra satırla kıymaya başlamış. Adam;
- Hemşehrim bu niye bu kadar zor kesiliyor öyle.
Kayserili hemen taşı gediğine oturtmuş:
- Sorma birader, bu namussuz eşek iken de böyle inattı.
Padişahın biri,
- Bana yalan söyleyebilene bir küp dolusu altın vereceğim, demiş.
Yalancılar, hemen saraya koşuşturup başlamışlar yalana;
- Bir kuş, aslanı kapıp yuvasına götürdü.
- Bunun neresi yalan?
Kuş kartaldır, Arslan da kuzu kadar minik bir yavru.
Kaptı mı götürür tabii!
- Komşu ülkede bir eşeği kral yaptılar!
- Ülkenin kralı, pencereden bakınırken tacını düşürmüş. Taç da pencerenin altındaki eşeğin başına geçmiş. Taç kimin kafasındaysa, kral odur tabii!
- Padişahım, ben gökyüzüne bir ok attım. Altı ay sonra geri döndü!
- Senin ok bir ağacın üstüne düşmüştür. Ağaç, sonbaharda yapraklarını dökünce, takılacak yer bulamayıp yere inmiştir.
Böylece padişah, her yalana gerçek bir bahane bulmuş ve kimse padişaha bu yalandır dedirtememiş.
Ama bir gün bir Kayserili gelmiş;
- Padişahım, sen benim babamdan borç olarak bir küp dolusu altın almıştın. Şimdi geri almaya geldim. Yalandır dersen ödülümü ver. Yalan değil dersen borcunu öde!