Komşu Fıkraları

Bu kategoride en popüler fıkralar
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hocanın karısı geceleri komşu komşu gezermiş. Buna pek canı sıkılan Hoca, bir gece, karısı yine evde yokken kapıyı arkasından sürgülediği gibi yatağına yatmış. Kadıncağız, geç vakit eve döndüğü zaman çalmış çalmış açtıramamış kapıyı. Hocanın kızdığını anlayarak, yalvarıp yakarmaya başlamış:
- Vallâhi, billâhi, bir daha seni yalnız bırakıp bir yere gitmeyeceğim canım kocacığım! Aç kapıyı; bu saatte ben nereye gideyim?.. Kadın, bakmış olacak gibi değil, bağıra, bağıra:
- Bari, demiş, kendimi şu kuyuya atayım da kurtulayım!. Ve eline geçirdiği büyük bir taşı, kapı önündeki kuyuya atarak bir kenara çekilmiş.
Hoca, bir süre yine aldırmamış, sonra hiddeti geçerek:
"Şu hatunu kuyudan kurtarayım!"
Deyip kapıyı açmış. Fakat tam o sırada kadın, evden içeri girivermiş; kapıyı kapadığı gibi Hocayı sokakta bırakıp bağırmaya başlamış:
- Yeter artık senden çektiğim, bana rahat yüzü göstermedin; her gece arkadaş dedin, sohbet dedin gezip tozdun. Alacağın olsun senin!...
Hoca, karısının feryadı üzerine sokaklara dökülen komşulara dönmüş:
- Dostlar demiş, görenler ve bilenler Allah için söylesin!
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hocanın pek güzel, haşarı bir kuzusu varmış. Komşusu, ikide birde "Hoca" dermiş, "ne olur, şu kuzuyu kes de bize bir ziyafet çek" Hoca "o benim eğlencem" der, ama bir türlü dediğini yapmazmış. Adam, Hoca'ya muziplik olsun diye bir gün kuzuyu keser. Hocayı da davet edip bir ziyafet çeker, sonradan da işi anlatır. Hoca, bu duruma çok üzülür. Komşusunun bir tiftik keçisi varmış. O da onu tutup keser ve afiyetle yer. Komşusu, keçisinin kaybolduğuna yanar yakılır, her mecliste, "tüyü şöyle uzundu, boyu böyle güzeldi" diye devamlı keçisinden bahsetmeye başlar. Bir yıl geçer, her sohbette keçi bahsi bir türlü tükenmez. Nihayet bir gün her şeyden bezmiş olan Hoca, dayanamaz ve oğluna şöyle der:
- Deli gönül diyor ki, çıkar şu keçinin postunu ortaya da keçi miydi, fil miydi, görsün herkes!
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Temel pazarda gezerken hindistan cevizi görmüş. Bakmış bakmış ne olduğuna bi türlü aklı ermemiş. Pazarcıya sormuş. Pazarcı şunu bi kandırayım demiş:
- Onlar fil yumurtası,kuluçkaya koymak için satıyorum. sana da vereyim mi?
- Ver ama nasıl yapacağım?
- Temiz bir çarşafa yerleştir, çıplak olarak üstüne otur. Filler çıkınca satarsın zengin olursun.
Temel almış eve getirmiş, fadimeye olanları anlatmış. Sakın kimseye söyleme diye de tembih etmiş. Yatağa temiz bir çarşaf sermiş, üzerine bol bir gömlek giyip çıplak olarak yumurtalara oturmuş. Başlamış fillerin çıkmasını beklemeye..
Bir,iki, üç gün derken komşular temeli merak etmişler "nerde bu adam?"komşu kadınlardan biri fadimeye sormuş. Fadime kimseye söyleme ama durum böyle demiş. komşusu çok merak ettim neolur kimseye söylemem bana bi göster demiş. Israra dayanamayan fadime tamam demiş.
Kadın odaya girmiş,temelin yanına yaklaşmış,temelin gömleğini hafifçe kaldırınca:
- Aaa!….. Filin burnu çıkmış bile….
Karadeniz Fıkraları Komşu Fıkraları
Bir gün hava çok sıcakmış. Nasrettin Hoca boncuk boncuk terliyormuş. Derken sokakta oynayan çocukları görmüş. Biraz serinlemek ve çocukları seyretmek için bir ağacın altına oturmuş . Cebinden mendilini çıkararak terini silmiş . Kahkahalar atarak top oynayan çocukları izlemeye dalmış. Dersimiz. Com Hoca çocukları izlerken mahallenin en yaramaz çocuğu ali hoca'nın başındaki kavuğu kapmış.
Hoca ne olduğunu anlayamadan ALİ,kavuğu arkadaşlarına götürmüş. Çocuklar kavuğu birbirlerine atarak oynamaya başlamışlar. Hoca kavuğunu geri almak için onlara doğru koşmuş. Çocuklar HOCANIN geldiğini görünce dört bir yana dağılmışlar. Hoca kavuğu elinde tutan çocuğa yaklaşınca çocuk,kavuğu diğer arkadaşına atıyormuş. Kavuk böyle sürekli el değiştiriyormuş. Hocanın oradan oraya koştuğunu gören komşusu Hocaya yardım etmek istemiş ama hiçbiri çocukları yakalayamamış. Bu kovalamaca uzun süre devam etmiş. Sonunda Hoca çocukların arkasından koşamayacak kadar yorulmuş. Nefes nefese kalmış, dizlerinin üstünde çökmüş. Bir süre sonra kavuksuz olarak eve dönmüş hanımı onu böyle görünce şaşırmış bey sen kavuğunu hiç başından çıkarmazdın hayrola bir şey mi oldu? kavuğun nerede?
Nasrettin Hoca hanımına gülümseyerek cevap vermiş :
Sorma hanım benim kavuk çocukluğunu özlemiş şimdi komşu çocukları ile birlikte sokakta oyun oynuyor
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hoca kasaptan bir okka et alır, eve gönderir.
Hocanın karısı yahniyi pişirirken komşuları çıkagelir. Gözü gönlü tok, eli açık olan kadıncağız komşularına yahni ikram eder. Komşular, yemeğin tamamını yiyip bitirir ve dönerler evlerine.
Bütün gün yahni özlemiyle akşamı zor eden Hoca evine döner. İştahla oturur sofraya. Biraz sonra karısı önüne bir tabak bulgur aşıyla bir kaşık koymaz mı? Hoca hiddetlenerek sorar ne olup bittiğini.
" Efendi" der karısı, "Eti bizim Tekir yedi."
Bu sözü duyan Hoca sinirlenerek eline bir sopa alır ve Tekir kediyi aramaya koyulur. Bir süre sonra Tekir görünür, bir deri bir kemik. www. Dersimiz. Com. Yürüyecek gücü yok, iskelet gibi...
Hoca şaşkın :
"Hatun, yahnilik eti şu bizim Tekir mi yedi?" diye sorar. Karısı da "Evet Efendim, o hınzır yedi." diye cevap verir.
Bunun üzerine Hoca alır eline el terazisini ve tartar Tekir kediyi... Tam bir okka çeker Tekir. Bunun üzerine karısına şöyle çıkışır Hoca :
"Hatun! Şu gördüğün bizim Tekir tam bir okka geldi. Öyleyse, yahnilik et nerede? Şayet et bu ise bizim Tekir nerede?"
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları Yemek Fıkraları Kedi Fıkraları
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Kasabanın en zenginlerinden olan Murat ağa, kendisinin çok akıllı olduğu için servet sahibi olduğunu sanırmış.
Cumadan cumaya camiye gelirmiş. Caminin yakınında, etrafı sağlam taş duvarlarla çevrili, içinde çok çeşitli meyve ağaçları olan büyük bir bahçe içinde, üç katlı kocaman bir evi varmış. Süslü ve pahalı elbiseler giyer, gururla dolaşırmış.
Nasreddin Hoca'nın cuma vaaz ve hutbelerini dinledikten sonra, vaaz işine gelmiyorsa;
- "Hoca, sen dünya işlerine karışma, din işi ayrı, dünya işi ayrı" der bilgiçlik taslarmış.
Bir gün Murat Ağa'nın evinde yangın çıkmış. O sırada cemaat öğlen namazından çıkmaktaymış. Murat ağa camiye doğru koşup, Nasreddin Hoca'ya ve cemaate hitaben:
- "Aman Hocam yetişin! Evimden alevler çıkıyor. Şu yangını söndürelim" diye feryat eylemiş.
Hoca sakin ve aldırışsız bir sesle:
- "Bak komşu, Kırk yılda bir de olsa bugün senin sözünü dinleyelim. O yangın bizim asla karışmamamızı istediğin bir dünya işidir. Hem meraklanma. Ev birkaç saat içinde kül olur ve yangın da söner. Ahirette, ateşten bir evde sonsuz yaşamaktan korkmayan, senin gibi cesur, yiğit, zengin, akıllı bir adamın böyle ufak bir yangın için telâşı da ne demek olur!" demiş.
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları Yemek Fıkraları
Belaltı Fıkraları Düğün Fıkraları Komşu Fıkraları