Nasrettin Hoca Fıkraları

Bu kategoride en popüler fıkralar
Bir yolculuk sırasında Nasreddin Hoca'nın yolu bir kasabaya düşer. Hoca orada bazı gariplikler fark eder. Bunlardan biri de bazı evlerin üzerine bayrak dikilmesidir. Hoca ilk fırsatta vatandaşlara sorar:
- Yahu, bazı evlerin üzerinde bayrak asılı, bunun sebebi nedir?
Oradakiler hep bir ağızdan:
- Hocam, o bayrak asılı evlerde küp dolusu altın vardır, derler.
Bayrak dikmenin sebebini öğrenen Nasreddin Hoca, günün birinde çarşıdan kocaman bir küp alarak evine gelir. Sonra da küpün içerisini çakıl taşlarıyla doldurur. Yine âdetmiş, evinde altın olanlar, küplere karşı sohbet ederlermiş. Sıra Nasreddin Hoca'ya gelince bakmışlar ki küpün içerisinde altın yerine çakıl taşları dolu. Misafirlerden birisi:
- Hoca Efendi, bu nasıl iş, senin küpünde altın yerine çakıl taşları dolu, deyince Hoca:
- Yahu komşular neye üzülüyorsunuz, küpte yattıktan sonra altın olsa ne, taş olsa ne? Fark eden ne ki?
Nasrettin Hoca Fıkraları Komşu Fıkraları
Nasrettin Hoca Fıkraları Çiftçi fıkraları
Hoca güzel bir Turnayı kızartıp tepsiye koyar ve Timur'a götürmek üzere yola koyulur. Ancak tepsiden gelen mis gibi kokular Hoca'nın ağzını sulandırır. Bir ağacın altına oturup Turna'nın bir budunu koparır yer. Timur, Hoca'nın getirdiği Turna'nın tek ayaklı olduğunu anlayınca :
- Bu Turna'nın bir budu nerede Hoca?... Diye sorar. Hoca hemen yanıtlar :
- Bizim köyün Turnaları tek bacaklı olur da.. Timur inanmaz, gözüyle görmek ister. Kalkıp Hoca ile birlikte göl kenarına giderler. Gölde Turnalar tek ayakları üzerinde durduklarından Hoca keyifli keyifli söylenir :
- İşte devletlüm gözünüzle görünüz... Timur, Hoca'ya döner :
- Al şu oku at, birini vur... emrini verir. Hoca çaresizlik içinde oku atar. Turnalar birden öteki ayaklarını da çıkarıp kaçmaya başlarlar. Timur :
- Gördün mü Hoca, hepsi de iki ayaklıymış... Hoca lafın altında kalır mı? :
- Aman Sultanım, sizde sıkıyı görseniz iki ayağınızla kaçmaz mısınız?
Nasrettin Hoca Fıkraları
Bir gün Hoca, kırda, bayırda dolaşırken iki adamın, dağı, bağ yaptıklarını görür:
“Hele merhaba sonraya kasım ağalar; bu çubuklar burada tutar mı dersiniz?” Adamlar bu söze bıyık altından güler:
“Çubuklar da söz mü, adamı diksen biter; mübarek toprak değil, tutya!” derler.
Hoca kulağına inanamaz:
“Aman, öyle ise beni dikin şuraya, bakalım ne biçim yemiş vereceğim!” der.
Allah’ın dağında vakit nasıl geçecek? Bağcılar tutar, Hoca’yı yarı beline kadar toprağa gömerler; kendileri de bir ağaç altına çekilip, ekmeklerine soğan kırmaya başlarlar.
Hoca, şöyle bir zaman, bir ağaç gibi dikilip durduktan sonra kendi kendini söküp, bağcıların yanına gider.
“Bre efendi, ne diye yerinde durmadın?” deyince onlar, Hoca:
“Vallahi birader, der; ben yerimi sevmedim, yerini sevmeyen ağaç da, tutar mı, tutmadım işte.”
Nasrettin Hoca Fıkraları