Günün birinde Hoca bir köye gitmiş. Akşam olmuş. Hoca’yı köy odasına almışlar. Hiç kimse de bir ikramda bulunmamış. Hoca iyice acıkmış. Karnı açlıktan zil çalmaktaymış.
O sıra birisi sormuş:
- ” Hocam, insan neden esner ? ” Hoca:
- ” Vallahi ya açlıktan ya da uykusuzluktan” demiş.
O sıra Hoca esnemiş. Esnemesinin ardından karnını tutarak:
- ” Ama benim uykum yok!” demiş.