Nasreddin Hoca öğlen namazını kıldırıp evine gelmiş. Öbür camiden gelen bir cenaze alayı sokakta belirmiş. Cenazenin arkasından giden akrabaları üzüntü içinde dövünüyorlarmış:
- “Karanlık yerlere gidiyorsun! Gittiğin yerde ne ışık var, ne ateş!… Ne tatlı var, ne börek!…” Hoca, karısına :
- “Hanım hanım, çabuk kalk kapıyı sürgüle! Bu cenaze mutlaka bizim eve geliyor!” demiş.