Temel Cemal’e bir fıkra anlatmış. Cemal anlamamış. Temel gene anlatmış, yine anlamamış. Dördüncüden sonra Cemal katıla katıla gülmeye başlamış. Temel:
- Abartma o kadar komik pi fikra değildü.
- Ben fıkraya gülmeyrum kendime güliyrum, gene anlamadum..