Temel, karısı Fadime ile dargındı. Ayrı odalarda yatıp, kalkıyor, konuşmak gerektiğinde de karşılıklı yazışarak anlaşmaya çalışıyorlardı. Bir akşam Fadime yatmak üzereyken dolabın yanında bir pusula buldu. Üzerinde şöyle yazıyordu.
- Sabah beni beşte uyandıraysun!..
Ertesi sabah sekizde uyanan Temel yanındaki masada şu pusulayı buldu.
- Temel, hadi kalk! Saat beşe celeyi