Çok eski yıllarda, Erzurumlunun biri İstanbul’a çalışmaya gider. Ömründe hiç fotoğraf ve ayna görmemiştir. Aynaya bakar, aynadaki simayı kendi fotoğrafı zanneder. Der ki: - “Ne güzel resmim var. Buni nişannıma yolliyim fotorafımi görsün.” Nişanlısı aynada kendisini görünce: - “Ana, Memmet üsdüme kuma getirmiş!” diye bağırır. Anası: - “Hele ver bahim.” der. Anası aynada kendisini görünce, der ki: - “Bula bula da anbu kafderi mi bulmuş?”
Çok eski yıllarda, Erzurumlunun biri İstanbul’a çalışmaya gider. Ömründe hiç fotoğraf ve ayna görmemiştir. Aynaya bakar, aynadaki simayı kendi fotoğrafı zanneder. Der ki:
- “Ne güzel resmim var. Buni nişannıma yolliyim fotorafımi görsün.”
Nişanlısı aynada kendisini görünce:
- “Ana, Memmet üsdüme kuma getirmiş!” diye bağırır.
Anası:
- “Hele ver bahim.” der.
Anası aynada kendisini görünce, der ki:
- “Bula bula da anbu kafderi mi bulmuş?”