Ένας φαντάρος πηγαίνει στο σπίτι του με το τρένο. Σε μια στάση, μπαίνει στο βαγόνι ένας αξιωματικός. Τότε ο φαντάρος σηκώνεται από τη θέση του, όμως ο αξιωματικός του λέει: - Όχι, παιδί μου, κάθισε. Οπότε ξανακάθεται ο φαντάρος. Στην επόμενη στάση ο αξιωματικός ακόμη στέκεται όρθιος. Σηκώνεται λοιπόν πάλι ο φαντάρος, και ο αξιωματικός πάλι του λέει να μείνει καθισμένος. Αυτό συνεχίζεται για δυο στάσεις ακόμα. Στην επόμενη πάει πάλι να σηκωθεί ο φαντάρος και όταν ο αξιωματικός του λέει να ξανακαθίσει, απαντάει: - Αμάν πια, κύριε αξιωματικέ! Αφήστε με! Έπρεπε να είχα κατέβει εδώ και τρεις στάσεις!
Ένας φαντάρος πηγαίνει στο σπίτι του με το τρένο. Σε μια στάση, μπαίνει στο βαγόνι ένας αξιωματικός. Τότε ο φαντάρος σηκώνεται από τη θέση του, όμως ο αξιωματικός του λέει:
- Όχι, παιδί μου, κάθισε.
Οπότε ξανακάθεται ο φαντάρος. Στην επόμενη στάση ο αξιωματικός ακόμη στέκεται όρθιος. Σηκώνεται λοιπόν πάλι ο φαντάρος, και ο αξιωματικός πάλι του λέει να μείνει καθισμένος. Αυτό συνεχίζεται για δυο στάσεις ακόμα. Στην επόμενη πάει πάλι να σηκωθεί ο φαντάρος και όταν ο αξιωματικός του λέει να ξανακαθίσει, απαντάει:
- Αμάν πια, κύριε αξιωματικέ! Αφήστε με! Έπρεπε να είχα κατέβει εδώ και τρεις στάσεις!