Ήταν μια φορά ένας ποντικός. Φοράει λοιπόν μια καμπαρτίνα καφέ και πάει σε ένα μπαρ. Πάει στην μπάρα και λέει στον μπάρμαν: - Ουιθκάκι έχετε; - Έχουμε ουισκάκι. - Βοτκίτθα, βοτκίτθα; - Έχουμε και βοτκίτσα. - Χαθιθάκι, χαθιθάκι; - Δεν έχουμε χασίσι κύριε, λέει ο μπάρμαν. Αυτό το σκηνικό γινόταν επί ένα μήνα. Κάποια στιγμή λέει ο μπάρμαν στο αφεντικό: - Ρε αφεντικό, αν του έφερνα αυτουνού τόσο χασίσι που μου ζητάει θα είχαμε πλουτίσει. - Φέρε του, λέει το αφεντικό. Πάει πάλι ο ποντικός την άλλη μέρα και λέει στον μπάρμαν: - Ουιθκάκι έχετε; - Έχουμε ουισκάκι. - Βοτκίτθα, βοτκίτθα; - Έχουμε και βοτκίτσα. - Χαθιθάκι, χαθιθάκι; - Έχουμε και χασισάκι. Και κάνει ο ποντικός: - Πολίθ!
Ήταν μια φορά ένας ποντικός. Φοράει λοιπόν μια καμπαρτίνα καφέ και πάει σε ένα μπαρ.
Πάει στην μπάρα και λέει στον μπάρμαν:
- Ουιθκάκι έχετε;
- Έχουμε ουισκάκι.
- Βοτκίτθα, βοτκίτθα;
- Έχουμε και βοτκίτσα.
- Χαθιθάκι, χαθιθάκι;
- Δεν έχουμε χασίσι κύριε, λέει ο μπάρμαν.
Αυτό το σκηνικό γινόταν επί ένα μήνα. Κάποια στιγμή λέει ο μπάρμαν στο αφεντικό:
- Ρε αφεντικό, αν του έφερνα αυτουνού τόσο χασίσι που μου ζητάει θα είχαμε πλουτίσει.
- Φέρε του, λέει το αφεντικό.
Πάει πάλι ο ποντικός την άλλη μέρα και λέει στον μπάρμαν:
- Ουιθκάκι έχετε;
- Έχουμε ουισκάκι.
- Βοτκίτθα, βοτκίτθα;
- Έχουμε και βοτκίτσα.
- Χαθιθάκι, χαθιθάκι;
- Έχουμε και χασισάκι.
Και κάνει ο ποντικός:
- Πολίθ!