if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Δημοφιλή ανέκδοτα - Page 219
Skip to main content
Είναι σε ένα μπαρ και τα πίνουν δύο πειρατές, ο Μαύρος Πειρατής και ο Κόκκινος Πειρατής.
Ο Μαύρος Πειρατής είναι πιο μεγάλος στην ηλικία και έχει ξύλινο πόδι, γάντζο στο χέρι, και του λείπει και το ένα μάτι.
- Τί συνέβη; ρωτάει ο Κόκκινος Πειρατής εκεί που πίνουνε στην ταβέρνα. Πες μου πώς απέκτησες το ξύλινο πόδι...
- Α, αυτό συνέβη παλιά. Μία μέρα γλίστρησα από το καράβι και έπεσα στην θάλασσα. Οι άλλοι πειρατές με τράβηξαν πάνω, αλλά ένας καρχαρίας προτίμησε για δείπνο το πόδι μου, και έτσι, καταλαβαίνεις, έβαλα το ξύλινο πόδι.
- Α, φοβερό, λέει ο Κόκκινος Πειρατής. Και ο γάντζος στο χέρι;
- Σε μια μάχη, εκεί που παλεύαμε μου κόβει ο αντίπαλος το χέρι με το σπαθί και έτσι κατέληξα να φοράω γάντζο.
- Ωχ... Και το μάτι σου; Γιατί φοράς το μαύρο πανί;
- Αστο καλύτερα, απαντά ο Μαύρος Πειρατής.
- Έλα, πες μου! Έχω αγωνία!
- Καλά, απαντά ο Μαύρος Πειρατής. Ήμουν στην θαλασσα και μπήκε λίγη άμμος στο μάτι μου...
- Τι;! Και έχασες όλο το μάτι από λίγη άμμο; Είναι δυνατόν;!
- Ε, όχι, αλλά ήταν η πρώτη μέρα που έβαλα τον γάντζο...
Mπαίνει ένας τύπος σε ένα καλό εστιατόριο και κάθεται στο μοναδικό ελεύθερο τραπέζι που υπάρχει .
Oπως πάει να απλώσει τα χέρια του στο τραπέζι , δίνει μια με τον αγκώνα του και πετάει κάτω το κουτάλι από το ωραία τακτοποιημένο σερβίτσιο . Αμέσως πετάγεται ένα γκαρσόνι και βγάζοντας από την τσέπη του ένα καθαρό κουτάλι το βάζει προσεκτικά στη θέση του στο σερβιτσιο . Ο τύπος τον κοιτάει όλος απορία και του λέει :
- Καλά δεν μου λές ρε φίλε , όλα τα γκαρσόνια κουβαλάτε κουτάλια στη τσέπη σας ;
- Μάλιστα κύριε - απαντά το γκαρσόνι . Μετά από μια έρευνα που έκανε ένας ειδικός σύμβουλος που προσλάβαμε, απεδείχθει ότι 26 , 7 % των πελατών ρίχνουν το κουτάλι τους με τον αγκώνα τους . Ετσι κερδίζουμε σημαντικό χρόνο έχοντας πάντα ένα καθαρό κουτάλι στη τσέπη και μεγιστοποιείται η αποδοτικότητα της εργασίας .
Ο τύπος κουνάει το καφάλι του φανερά εντυπωσιασμένος . « Τι σου κάνει η επιστήμη σκέφτεται » και στη συνέχεια δίνει την παραγγελία του .
Αφού τρώει τα πραγματικώς πολύ ωραία εδέσματα του καταστήματος , τρώει το φρουτάκι του , πίνει το καφεδάκι του , στο τέλος φωνάζει και για τη
Λυπητερή .
Οπως τον πλησιάζει το γκαρσόνι , βλέπει ένα σπάγγο που κρεμόταν από το άνοιγμα του παντελονιού του .
- Συγγνώμη φίλε που στο λέω , αλλά κρέμεται ένας σπάγγος από ... Τα μαγαζιά σου .
- Το ξέρω κύριε - απαντά αμέσως το γκαρσόνι χωρίς να κοιτάξει καν μπροστά του . Ο ίδιος σύμβουλος μέτρησε ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να πλύνουμε τα χέρια μας μετά που πηγαίνουμε στη τουαλέτα για κατούρημα , είναι πολύ σημαντικός και μειώνεται η αποδοτικότητα της εργασίας . Οπότε όλα τα γκαρσόνια έχουμε δέσει το πουλί μας με ένα σπάγγο και όταν πάμε στη τουαλέτα απλά τραβάμε το σπάγγο . Ετσι δεν πιάνουμε καθόλου το πουλί μας οπότε δεν χρειάζεται να πλύνουμε τα χέρια μας μετά . Εχει διαπιστωθεί ότι έτσι μεγαλώνει η αποδοτικότητα της εργασίας κατά 7,64% .
- Για σιγά άνθρωπέ μου - του λέει με απορία ο πελάτης . Και πως βάζετε το πουλί σας πάλι μέσα μετά , χωρίς να το πιάσετε ;
- Δεν ξέρω τι κάνουν οι άλλοι κύριε - απαντά με φυσικό ύφος το γκαρσόνι . Εγώ πάντως χρησιμοποιώ το κουτάλι !
Ένας περπατημένος συζητούσε μ` ένα φίλο του, καλό παιδί αλλά άβγαλτος.
- Ρε συ Γιαννάκη, δεν είναι κατάσταση αυτή, να έχεις φτάσει σ` αυτή την ηλικία και να μην έχεις κάνει έρωτα ακόμα. Λοιπόν, θέλεις να κανονίσω εγώ κάποια φάση να δεις τι ωραία που είναι;
Αφού λοιπόν συμφώνησαν, κανονίζει ο τύπος με μια λυσσάρα και τους κλείνει ραντεβού. Όταν έφτασαν τελικά να είναι μόνοι τους σ` ένα δωμάτιο, η γκόμενα, που ήταν μιλημένη, αρχίζει να παίρνει προκλητικές στάσεις βγάζοντας ερεθιστικούς αναστεναγμούς μήπως και φτιαχτεί ο Γιαννάκης, αλλά αυτός τίποτα. Μετά άρχιζε να του λέει:
- Πολλή ζέστη έχει, δεν σε πειράζει να βγάλω το μπλουζάκι μου;
- Εε... Όχι. Έχει ζέστη και είναι λογικό να θέλεις να δροσιστείς βγάζοντας τη μπλούζα σου, λέει με τρεμάμενη φωνή.
Βγάζει λοιπόν το μπλουζάκι και μένει με το σουτιέν. Λίγο μετά του ξαναλέει:
- Σαν να με στενεύει λιγάκι το σουτιέν, δεν θα σε πειράξει να το βγάλω, έτσι;
- Εεε... Φυσικά, αν σε στενεύει βγάλτο, η τρεμάμενη φωνή ξανά.
Αφού η γκόμενα βγάζει και το σουτιέν και δεν βλέπει καμιά αντίδραση από το Γιαννάκη, τα παίρνει στο κρανίο, αποφασίζει ν` ακολουθήσει άλλη μέθοδο, πάει κοντά του και του λέει:
- Εδώ αγόρι μου, τι είναι αυτά; ρωτάει δείχνοντας το στήθος της.
- Εεεε... εεε...
- Τι είναι αυτά βρε, πες μου, του ξαναλέει.
- Εεεε... εεε... Βυζιά, απαντάει.
- Ωραία, του λέει. Και τι τα κάνουμε αγοράκι μου;
- Εεεε... Εεεεε... Δεν ξέρω.
- Φίλα τα αγόρι μου!
Βάζοντας το χέρι του μπροστά στα μάτια του άρχισε να τα φιλάει:
- 5...10...15...20...25...
Ο Γιάννης περπατάει στο δρόμο και συναντάει το φίλο του το Νίκο, τον οποίον έχει να δει πολύ καιρό. Οπότε αρχίζουν να μιλάνε:
- Τί κάνεις ρε Νίκο; Καιρό έχω να σε δω!
- Aσε φίλε, έχω γραφτεί σε ένα πανεπιστήμιο στο εξωτερικό και σπουδάζω Ζωοκοινωνιολογία!
- Έλα ρε, πρώτη φορά το ακούω. Τί είναι πάλι αυτό;
- Θα σου πω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις. Έχεις χρυσόψαρο στο σπίτι σου;
- Ναι.
- Aρα, αγαπάς τα ζώα. Σωστά;
- Nαι.
- Αρα πρέπει να αγαπάς και τους ανθρώπους. Αρα σου αρέσουν και οι γυναίκες! Αρα δεν είσαι αδερφή!
- Ρε φίλε, δίκιο είχες. Μεγάλο πράγμα η Ζωοκοινωνιολογία!
Αμέσως μετά, συνεχίζονταςι το δρόμο του, βλέπει ένα άλλο φίλο του, το Βαγγέλη:
- Που να σου τα λέω ρε Βαγγέλη, πριν από λίγο είδα τον Νίκο.
- Καλά, που γυρνάει αυτός, χάθηκε!
- Σπουδάζει στο εξωτερικό Ζωοκοινωνιολογία!
- Και τι είναι πάλι αυτό;
- Θα σου πω ένα παράδειγμα για να καταλάβεις. Έχεις χρυσόψαρο;
- Οχι!
- Ε, τότε είσαι αδερφή!
Στο διαμέρισμα βαγονιού βρίσκονται ένας Εβραίος και ένας Ιάπωνας. Μόλις το τραίνο ξεκίνησε, Εβραίος ρωτάει εμπιστευτικώς:
- Δε μου πείτε, τυχών δεν είστε Εβραίος;
- Τι λέτε μωρέ, Ιάπωνας είμαι.
Ο Εβραίος δεν είναι ικανοποιημένος και κάθε δέκα λεπτά ξαναρωτάει:
- Μην ντρέπεστε, σας παρακαλώ, εδώ είμαστε μόνοι μας. Για πέστε μου, μήπως Εβραίος είστε;
- Όχι ρε, αγαπητέ μου φίλε, καμιά σχέση! Είμαι Γιαπωνέζος.
- Μην ντρέπεστε, σας παρακαλώ, εδώ είμαστε μόνοι μας. Για πέστε μου, μήπως Εβραίος είστε;
Ο Ιάπωνας λέει:
- Ναι, ναι! Είμαι Εβραίος!
Ο Εβραίος:
- Παράξενο... Μοιάζετε με Γιαπωνέζο!