if (!string.IsNullOrEmpty(Model.PrevPageFullUrl))
{
}
if (!string.IsNullOrEmpty(Model.NextPageFullUrl))
{
}
Δημοφιλή ανέκδοτα - Page 339
Skip to main content
Χτυπάει το τηλέφωνο στο σπίτι του Κωστίκα:
- Έλα Κωστίκα, ο Γιωρίκας είμαι. Θα έρθω από την Γερμανία και θέλω αν γίνεται να με φιλοξενήσεις.
- Και βέβαια φίλε μου. Ότι θέλεις.
- Να αν γίνεται, επειδή θα έρθω με την Ferrari, αν γίνεται να φτιάξεις ένα υπόστεγο για να την βάλω μέσα, για να μην βρέχεται ή μου τη σπάσει ή κλέψει κανένας.
- Και βέβαια. Θα ξεκινήσω αμέσως.
Ξεκινάει να χτίζει ο Κωστίκας, τον βλέπει ο γείτονας:
- Τι κάνεις εκεί, ρε Κωστίκα;
- Πω πω, γείτονα. Μεγάλη χαρά. Έρχεται ο Γιωρίκας από την Γερμανία και του φτιάχνω ένα υπόστεγο να βάλει μέσα τη Ferrari για να την προστατέψει.
- Μπράβο Κωστίκα. Καλά κάνεις.
Περνάει μια βδομάδα, δυο βδομάδες. Βγαίνει ο γείτονας στο μπαλκόνι και βλέπει ένα τεράστιο υπόστεγο.
- Τι κάνει αυτός ο Κωστίκας, θα σκάσω. Ρε Κωστίκα, τι κάνεις εκεί πέρα;
- Αχ γείτονα, κακό που με βρήκε, που να στα λέω. Με πήρε τηλέφωνο ο Γιωρίκας και μου είπε ότι θα έρθει με το τρένο τελικά.
Το τσίρκο Μεντράνο έρχεται στην Αθήνα τακτικά εδώ και πολλά χρόνια. Πριν 10 χρόνια που είχε ξανάρθει, πήγε ένας τύπος και αγόρασε 10 εισιτήρια κολλητά στην πρώτη σειρά και άραξε φαρδύς πλατύς, τα πόδια πάνω στη μια καρέκλα, το σακάκι στην άλλη, τη τσάντα από την άλλη...
Σε λίγο πλάκωσε πολύς κόσμος, ήτανε βλέπεις και η πρώτη μέρα. Τίγκα το τσίρκο και μερικοί δοκιμάσανε να καθίσουν στις άδειες θέσεις του τύπου. Μουλάρωσε αυτός και δείχνοντας τα εισιτήρια δεν άφηνε κανένα. Όρθιοι πολλοί, αραχτός αυτός, έγινε το έλα να δεις. Επεισόδια, φασαρία, βρισιές, γενική αγανάκτηση αλλά οι θέσεις παρέμεναν άδειες.
Σβήνουν τα φώτα και βγαίνει ένας κλόουν, βλέπει το τύπο, παίρνει χαμπάρι την όλη κατάσταση και λέει από τα μικρόφωνα, δείχνοντάς τον με το δάκτυλο:
- Μήπως ο κύριος είναι το πίσω μέρος ενός γαϊδάρου;
Γενική χαρά στο νοήμον κοινόν. "Μπράβο φίλε. Πες του τα του παλιό μα**κα. Μας έπρηξε τ αρχ**α ο πούστης" φωνάζανε διάφοροι αγανακτισμένοι. Ο τύπος κόμπλαρε τελείως και προσπαθούσε να βρει κάτι να πει στον κλόουν. Ήτανε και μα**κία η ερώτηση, τον γιουχάριζε και η γαλαρία, τα έπαιξε τελείως και με νευρικές κινήσεις, φανερά τσαντισμένος τα μαζεύει και φεύγει άρον-άρον.
Από τότε η απάντηση στο σχόλιο του κλόουν του έγινε έμμονη ιδέα. Το έκανε σκοπό ζωής. Δίνει για πρώτη δέσμη, μπαίνει στη νομική και τελειώνει με άριστα. Στη συνέχεια κάνει ένα master στη γλωσσολογία 2 χρόνια και καπάκι άλλα 2 ένα PHD στην ειδική ετυμολογία και ρίζες της γλώσσας. Παρακολουθεί και καμιά δεκαριά εξειδικευμένα σεμινάρια για αρχαίους συγγραφείς, διαβάζει και ένα τόνο βιβλία και γίνεται κινητή εγκυκλοπαίδεια της Ελληνικής Γλώσσας. Διακεκριμένος επιστήμονας που λένε.
Γεμάτος αυτοπεποίθηση, του την είχε στημένη του κλόουν. "Που θα πάει, δεν θα ξανάρθει;" σκεφτότανε, "θα τον σβήσω. Τι σκατά σπουδάζω τόσο καιρό"
Πράγματι, προχθές ήλθε πάλι το τσίρκο Μεντράνο, δέκα χρόνια μετά από εκείνη τη μέρα που σημάδεψε τη ζωή του. Τα ίδια σκηνικά επαναλαμβάνονται: Δέκα εισιτήρια στη πρώτη γραμμή ο δικός σου, της που**νας από κόσμο, οι γνωστοί τσακωμοί κλπ. Ο τύπος ... το παπί.
Βγαίνει πάλι ο κλόουν (δέκα χρόνια πιο γερασμένος), τον κόβει και του ρίχνει τη μαγική ατάκα:
- Μήπως ο κύριος είναι το πίσω μέρος ενός γαϊδάρου;
Ο άνθρωπός μας, τον κοιτάει με ύφος υπεροπτικό και γεμάτος πια σιγουριά και αυτοπεποίθηση του λέει:
- Αι γα**σου ρε μαλάκα!
Ηταν 10 τρελοί μέσα σε ένα δωμάτιο στο τρελοκομείο και ήθελαν να φύγουν και ξαφνικά λέει ο ένας:
- Το βρήκα, θα βγούμε απο την κλειδαρότρυπα.
Πάει ο ένας να βγεί και πέφτει κάτω.
Πάει ο δεύτερος, ο τρίτος, ο τέταρτος, ο πέμπτος, ο έκτος, ο έβδομος, ο όγδοος, ο ένατος, και όλοι πέφτουν κάτω.
Πάει ο δέκατος να δει γιατί πέφτουν και λέει:
- Α, τους μαλάκες, αφού είχε το κλειδί απο πίσω!
Tρεις φίλοι, ένας Γερμανός, ένας Iταλός και ένας Πόντιος, δουλεύουνε σε ένα εργοστάσιο.
Kάθε μεσημέρι στο διάλειμμα, ανοίγει καθένας το μπόγο του και τρώνε το φαγητό τους, το οποίο δυστυχώς, είναι κάθε μέρα το ίδιο! Mια μέρα, εξαντλημένοι από τη δουλειά, κάθονται να φάνε και λέει ο Γερμανός πριν να ανοίξει το μπόγο του:
- Έτσι και είναι πάλι λουκάνικα και εγώ δεν ξέρω τι θα γίνει! Aνοίγει τον μπόγο αργά, μέσα βρίσκει τι άλλο λουκάνικα, οπότε παίρνει φόρα και πηδάει από τον πέμπτο όροφο στο κενό! O Iταλός κοιτάζει πρώτα τον Γερμανό να πέφτει, κοιτάει ύστερα τον μπόγο του αποφασισμένος και λέει:
- Aν βρω πάλι μακαρόνια θα ακολουθήσω τον Γερμανό! Tον ανοίγει λοιπόν και φυσικά παίρνει και αυτός το δρόμο που χάραξε ο φίλος του!Tελευταίος ο Πόντιος, εύχεται κοιτάζοντας τον ουρανό να μη βρει πάλι ψωμί με τυρί, αλλά μέσα στον μπόγο βρίσκει πάλι ένα κομμάτι τυρί και μια μεγάλη φέτα ψωμί ξερό. H συνέχεια είναι αναμενόμενη... Tην επόμενη μέρα στην κηδεία οι τρεις χήρες κλαίνε απαρηγόρητες. Λέει πρώτη η Iταλίδα:
- Φτωχοί άνθρωποι είμαστε, μα αν μου είχε πει πως ήθελε κάτι άλλο θα έβρισκα κάτι να του φτιάξω!Λέει η Γερμανίδα:
- Mα εγώ νόμιζα πως του άρεσαν τα λουκάνικα. Aν ήξερα... Λέει και η Πόντια:
- Mα κάθε μέρα μόνος του το έφτιαχνε το φαγητό!