Δημοφιλή ανέκδοτα

Σε πόσα χρόνια...
Μια ημέρα σε συνάντηση κορυφής, ο Κλίντον, ο Γιέλτσιν και ο Σημίτης αποφάσισαν να λάβουν μέρος σε μία πνευματιστική συγκέντρωση. Κάλεσαν λοιπόν το πνεύμα του Θεού για να του κάνουν από μία ερώτηση.
Πρώτος ρωτάει ο Κλίντον.
- Για πες μου Θεέ, σε πόσα χρόνια επιτέλους θα καταφέρω τους Αμερικάνους να ξεχάσουν το σκάνδαλο με την Μόνικα;
- Περίπου σε είκοσι χρόνια, απαντάει ο Θεός.
Σκέφτεται για λίγο ο Κλίντον και λέει:
- Στα αρχ... μου. Μήπως θα βρίσκομαι στη θέση μου για να το δω;
Δεύτερος ρωτάει ο Γιέλτσιν.
- Σε πόσα χρόνια Θεέ μου, θα καταφέρω να ξεχάσει ο Ρωσικός λαός τον πόλεμο στο Αφγανιστάν;
- Περίπου σε πενήντα χρόνια θα τα έχεις καταφέρει.
Σκέφτεται λίγο ο Γιέλτσιν και απαντά:
- Στα αρχ... μου. Σιγά μη βρίσκομαι στη θέση μου σε πενήντα χρόνια για να το δω.
Ρωτάει και ο Σημίτης τελευταίος.
- Πες μου Θεέ μου, σε πόσα χρόνια θα καταφέρω να κάνω τους Έλληνες να φερθούν σαν Ευρωπαίοι και να δεχθούν την ένταξη στην ΟΝΕ ;
Σκέφτεται για λίγο ο Θεός και λέει:
- Στα αρχ... μου Κωστάκη. Μήπως θα βρίσκομαι στη θέση μου για να το δω;
Στην κεντρική πλατεία ενός χωριού ήταν δύο αγάλματα. Ένα αντρικό και ένα γυναικείο.
Επειδή λοιπόν τα αγάλματα αυτά ήταν πολύ αγαθά και θεοσεβούμενα, μια μέρα ο Θεός έστειλε έναν άγγελο να τους πραγματοποιήσει μια ευχή. Αυτά απο κοινού αποφασίσαν ότι θα ήθελαν μισή ώρα μόνα τους, ύστερα από αιώνες απόλυτης ακινησίας.
Κοιτάχτηκαν ντροπαλά στα μάτια και προχωρήσαν προς κάτι θάμνους.
Μέσα σε δευτερόλεπτα οι θάμνοι εκεί άρχισαν να σείονται στο ρυθμό τους.
Μετά από δεκαπέντε λεπτά, τα αγάλματα επέστρεψαν μπροστά στον άγγελο.
"Εχετε ακόμη δεκαπέντε λεπτά", τους είπε ευγενικά.
Και τότε γυρνάει ο άντρας στη γυναίκα και λέει:
"Ωραία, σειρά σου να κρατάς το περιστέρι ενώ εγώ θα χέζω πάνω του."
Ακούει λοιπόν ο Κωστίκας τις ιστορίες του Γιωρίκα για την Αμερική και του τι δίνει να σηκωθεί να πάει! Πριν ξεκινήσει, η μόνη του απορία ήταν πως θα συνεννοείται αφού δε ξέρει τη γλώσσα, μα πάνω από όλα πως θα παραγγέλνει φαγητό! Ο Γιωρίκας λοιπόν τον συμβουλεύει:
- Ρε συ Κωστίκα, του λέει, όταν θα πεινάς ρε παλικάρι μου θα πας σε ένα fast food και θα λες "one hamburger"!
- Σώπα ρε συ Γιωρίκα, τόσο εύκολο είναι; του λέει ο Κωστίκας και ξεκινάει.
Φτάνει λοιπόν στην Αμερική και μπαίνει στο πρώτο φαστφουντάδικο!
- Οne hamburger, λέει στον τύπο!
Του δίνει λοιπόν ο τύπος ένα χάμπουργκερ, τη χαρά ο Κωστίκας το τσακίζει!
Την άλλη μέρα ξανά ο Κωστίκας στο φαστφουντάδικο...
- One hamburger, του λέει.
Ξανά του δίνει ο τύπος ένα λαχταριστό χάμπουργκερ!
Αυτό λοιπόν γινόταν κανά δύο μήνες ώσπου ο Κωστίκας βαρέθηκε τα χάμπουργκερ! Παίρνει τηλέφωνο τον Γιωρίκα και του λέει:
- Ρε Γιωρίκα, όλα καλά όλα ωραία, αλλά αυτά τα χάμπουργκερ τα σιχάθηκα!
- Καλά ρε Κωστίκα, δύο μήνες τώρα μόνο χάμπουργκερ τρως; Φάε και κανένα HOT DOG!
- Πώς το είπες, ρε συ Γιωρίκα; Χοτ ντογκ;
- Ναι, του λέει!
Κλείνει το τηλέφωνο ο Κωστίκας και τρέχει στο μαγαζί.
- Οne hot dog, λέει στον υπάλληλο.
- With ketchup or mustard? τον ρωτάει ο τύπος.
Τον κοιτάει ο Κωστίκας τι λέει τώρα αυτός συλλογίζεται και ξαναλέει:
- Οne hot dog.
- With ketchup or mustard? του λέει ξανά ο τύπος.
Ξανά μανά ο Κωστίκας "ένα χοτ ντογκ", ξανά ο τύπος τα ίδια "with ketchup or mustard" ... ξανά ο Κωστίκας "ένα χοτ ντογκ", ξανά και ο τύπος τα ίδια ώσπου ο Κωστίκας έτοιμος να βάλει τα κλάματα από τα νεύρα γυρνάει και του λέει:
- Δε γαμιέται, one hamburger!