Δημοφιλή ανέκδοτα

Πεθαίνει ένας πλούσιος πατέρας και αφήνει μια μεγάλη κληρονομιά στους δυο γιους του.
Συναντιέται, λοιπόν, ο μεγάλος με το μικρό να συζητήσουν τη μοιρασιά:
Μεγάλος: Λοιπόν αδελφάκι μου, εγώ δεν θέλω να σ αδικήσω. Ακου, λοιπόν, την πρότασή μου κι αν διαφωνείς τη ξανασυζητάμε. Λοιπόν, τη βίλλα στην Κηφισιά θα την πάρω εγώ, τη γκαρσονιέρα στην Καλλιθέα θα την πάρεις εσύ.
Μικρός: Εντάξει, φιλάκια!
Μεγάλος: Τη Φεράρι του μπαμπά, θα την πάρω εγώ, το φιατάκι εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Τη Χάρλευ του μπαμπά θα την πάρω εγώ, τη βέσπα εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Το κότερο του μπαμπά θα το πάρω εγώ. Το φουσκωτό εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Την πολυκατοικία στο Χολαργό, θα την πάρω εγώ. Τη μονοκατοικία στον Ταύρο, εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Τα μαγαζιά στη στοά της Πανεπιστημίου θα τα πάρω εγώ, τα μαγαζιά στο Μπουρνάζι εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Τους λογαριασμούς στην Ελβετία θα τους πάρω εγώ. Τους λογαριασμούς στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Το εξοχικό στη Μύκονο θα το πάρω εγώ. Το σπιτάκι στο Αγκίστρι εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Μεγάλος: Τα κτήματα στην Κρήτη θα τα πάρω εγώ. Τα ξερικά στη Μάνη εσύ.
Μικρός: Εντάξει φιλάκια!
Ο μεγάλος βρήκε από την αρχή παράξενη τη συμπεριφορά του αδελφού του και τον κοιτούσε παράξενα κάθε φορά που έστελνε φιλάκια. Στο τέλος δεν συγκρατήθηκε και ρώτησε περίεργος:
Μεγάλος: Καλά βρε αδελφάκι μου, εγώ τόση ώρα σε αδικώ κι εσύ το μόνο που έχεις να μου πεις είναι "φιλάκια".
Μικρός: Ναι βρε αδελφάκι μου, το κατάλαβα ότι θα γαμηθούμε για την περιουσία και είπα ν αρχίσω τα προκαταρκτικά μια ώρα αρχύτερα.
Ένας κύριος είχε τρομερούς πόνους στον κώλο του. Αποφασίζει να πάει στην μαμή του χωριού η οποία εκτελούσε χρέη γιατρού. Όντως αυτή τον εξετάζει προσεκτικά και του λέει:
- Να βάζεις στον κώλο σου ένα κουταλάκι καφέ, κάθε μέρα για μια εβδομάδα, και θα υγιάνεις. Ακολουθεί πιστά τη θεραπεία για μια εβδομάδα, όμως γιατρειά δεν βλέπει. Έτσι αποφασίζει να ξαναπάει. Η μαμή το εξετάζει και πάλι και του λέει:
- Να βάζεις στον κώλο σου δυο κουταλάκια καφέ, κάθε μέρα για μια εβδομάδα και θα γίνεις μια χαρά. Ο κύριος κάνει ακριβώς αυτό αλλά μετά από μια εβδομάδα δεν έχει δει γιατρειά, οι πόνοι συνεχίζονται αφόρητοι. Έτσι αποφασίζει να πάει σε κανονικό γιατρό. Κλείνει ραντεβού, πηγαίνει, και εξηγεί τη κατάσταση. Ο γιατρός του ζητά να γδυθεί και να κάτσει στα τέσσερα για να τον εξετάσει. Η εξέταση αρχίζει και ο γιατρός είναι πολύ σκεπτικός. Κουνάει το κεφάλι του και δεν μιλάει. Όπως είναι φυσικό ο ασθενής είναι πολύ ανήσυχος. Δεν θέλει να διακόψει τον γιατρό, αλλά μετά από 15 λεπτά εξέτασης δεν αντέχει και ρωτάει γεμάτος αγωνία τον γιατρό:
- Γιατρέ μου σας παρακαλώ, πείτε μου τι βλέπετε;Και ο γιατρός:
- Βλέπω ότι μεγάλη πόρτα θα διαβείς και πολλά λεφτά θα πάρεις...
Σε ένα κοτέτσι μεγαλώνουν δυο κόκορες. Ο ένας είναι αδύνατος και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του, ο δεύτερος είναι ψηλός με μεγάλο κόκκινο λειρί, κανονικός πεχλιβάνης όπου δεν αφήνει τίποτα θηλυκό δίπλα του. Ο πρώτος όμως που ζήλευε πολύ σκέφτηκε να τον εκδικηθεί. Πάει λοιπόν στη φωλιά της αλεπούς, με μια άσπρη σημαία, κουδουνίζει και σε λίγο βγαίνει καμαρωτή καμαρωτή με τη φουντωτή ουρά της και ρωτά τον κόκορα τι θέλει; Έκανε περιγραφή από το συμβάν και κατόπιν της μαρτύρησε ένα μυστικό πέρασμά στο κοτέτσι που μένει. Θέλω να αφανίσεις όλες τις κότες και φεύγει. Μια εβδομάδα τη στήνει και παρακολουθεί πόσες κότες έχουν μείνει στο κοτέτσι. Έκπληκτος ενώ βλέπει την αλεπού μέσα οι κότες παραμένουν δίχως να λείπει κάποια. Πιάνει πάλι την αλεπού και την ρωτά γιατί δεν τρώει τις κότες; Τότε αυτή απαντά... Καλέ τι μου φταίνε οι κοτούλες, πάντως αυτός ο Πετεινός πράγματι είναι αφάνταστα άπαικτος...