Skip to main content
Κάποιος αγοράζει πανάκριβο και ολοκαίνουργιο τζιπ. Το βράδυ το παρκάρει κάτω από το σπίτι του.
Περνάει πιτσιρικάς, κοιτάει το τζιπ, του 'ρχεται φαεινή ιδέα, βγάζει σουγιά και πλάι στην ένδειξη 4Χ4 χαράζει στη λαμαρίνα =16!
Το πρωί ο τύπος τραβάει τα μαλλιά του. Πάει στην αντιπροσωπεία, όπου δέχονται να του αλλάξουν το καπό, μια που δεν συμπλήρωσε ούτε μέρα που πήρε το αμάξι.
Το ίδιο βράδυ ξαναπερνάει ο πιτσιρικάς, βλέπει το 4Χ4 να αστράφτει πάλι, ξαναβγάζει το σουγιά και ξαναχαράζει στη λαμαρίνα =16.
Το άλλο πρωί ο ιδιοκτήτης στα πρόθυρα εμφράγματος ξαναπάει στην αντιπροσωπεία.
- Κοιτάξτε κύριε, του λένε εκεί, δυστυχώς υπάρχουν πολλά τέτοια παλιόπαιδα και το ίδιο πρόβλημα το 'χουν κι άλλοι ιδιοκτήτες τζιπ. Για να μην κάνετε συνέχεια αυτή τη δουλειά λοιπόν, εμείς έχουμε φτιάξει μια πατέντα, όπου κολλάμε ένα μεταλλικό πλαίσιο πάνω στο πίσω καπό, το οποίο γράφει 4Χ4=16, με όμορφα καλλιτεχνικά γράμματα. Κι έτσι δεν έχουν πια τι να γράψουν και γλιτώνετε. Αν παρατηρήσετε θα δείτε πολλά τζιπ με αυτό το κόλπο. Τι λέτε;
Τι να κάνει, βάζει το μεταλλικό πλαίσιο με 4Χ4=16 και επιστρέφει σπίτι.
Το βράδυ περνάει ο πιτσιρικάς, βλέπει το 4Χ4=16 και προβληματίζεται. Ξύνει το κεφάλι για λίγο και τελικά βγάζει το σουγιά και χαράζει στο καπό ακριβώς από κάτω:
Σωστοοοοοοοοοσ!
Ήταν λοιπόν μια φορά και έναν καιρό ένας μηχανόβιος , που μόλις είχε αγοράσει την καινούρια του μηχανή Kabasw Ninja ZX-11( και καλά ) , και είχε όρεξη για τρέλες στην εθνική . Ήθελε το παλικάρι να της κάνει ένα τεστ νραιβ που λένε οι φίλοι μας οι αμερικανοί.
Παίρνει λοιπόν το όχημα στην εθνική και γκαζώνει μέχρι εξαερώσεως . Έβλεπε τον κόσμο σε φάση φοργουοντ για μίση ώρα στα 250 χιλιόμετρα και βάλε , όποτε στο βάθος βλέπει μια τεράστια πινακίδα που του κίνησε την περιέργεια .
Καθώς πλησιάζει διαβάζει την πινακίδα.
Ελαττωστε στα 200 χιλιομετρα.
Σκέφτεται λοιπόν ο μικροαστός και λέει μα τι πράγματα είναι αυτά ,δεν ντρέπονται να βάζουν όριο ταχύτητας στα 200 , οι κρετίνοι οι μπάτσοι φταίνε για όλα τα κακά του τόπου οι δικτάτορες των δρόμων κτλ.
Αναλογιζόμενος όμως το γεγονός παρακάτω υπήρχε πιθανότητα να τον περιμένει η κλήση αποφάσισε να ελάττωσει την ταχύτητα στα 200.
Σε λίγο λοιπόν μετά από μια στροφή να σου και άλλη μια μεγάλη πινακίδα που λέει ΕΛΑΤΤΩΣΤΕ ΣΤΑ 100 ΧΙΛΙΟΜΕΤΕΤΡΑ.
Ο δικός σου λοιπόν τα πήρε στο κρανίο , πλην όντως μικροαστός ( από αυτούς που κουβαλάνε τον άσσο φίλτρο στο διπλωμένο μανική του T-shirt ) τι να κάνει ελαττώνει την ταχύτητα στα 100 χιλιόμετρα κατεβάζοντας διάφορες ύβρεις κατά του συστήματος της δημόσιας διοίκησης , του Ελληνικού κράτους του Ελληνικού οδικού δικτύου κτλ, κτλ.
Μισό τσαντισμένος που πήγαινε τώρα με το δείκτη του κοντέρ κάτω από τη μέση , και αναλογιζόμενος τις συνέπειες του νόμου αν θα επιτάχυνε πάνω από το όριο , βλέπει την επόμενη πινακίδα να έλεγε ΕΛΑΤΤΩΣΤΕ ΣΤΑ 50 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ.
Τώρα ο μικροαστός μας είναι έτοιμος να βάλει τα κλάματα . Ακόμα δεν την έχει χαρεί την καραμηχανάρα του και πρέπει να συμμορφωθεί στις ταχύτητες , Τσαντίλα λοιπόν μέχρι εκεί που δεν παίρνει το παλικάρι . Τέλος πάντων για να μην τα πολυλογούμε ο τύπος βλέπει την χαριστική βολή να έρχεται .
Η επόμενη πινακίδα λέει :
ΕΛΑΤΤΩΣΤΕ ΣΤΑ 2 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ τα δάκρυα είναι πλέον εμφανή στο πυρωμένο πρόσωπο του δίτροχου ιππότη της ασφάλτου .
Ο Τάκης ( καλό όνομα για μικροαστό μηχανόβιο ) είναι στα πρόθυρα νευρικού τραλαλά . Σκουπίζοντας τα δάκρυα , σταματάει το όχημα και σκέφτεται :
Δεν πάει άλλο , θα διαμαρτυρηθώ για την οδοιπορία
Και να σου το παλικάρι μπαρουτιασμένο περπατάει την γυαλιστερή Kabasw για κάμποσο καιρό όποτε στο βάθος βλέπει την πινακίδα που τον ξάπλωσε κάτω :
Καλοσ ηρθατε στην ομορφη ελαττωστε.
Ήταν κάποτε ένα νεαρό ζευγαράκι.
Όπως όλα τα νεαρά ζευγαράκια που προσπαθούν να χαρούν τον έρωτά τους.. αλλά δεν έχουν κάπου να τον στεγάσουν κατέφυγαν σε ένα παγκάκι στο πάρκο της γειτονιάς, όπου ο δημοτικός φωτισμός εξορισμού δεν λειτουργεί, για να εμπλακούν στις περιπτύξεις.
Κάθεται λοιπόν η κοπελιά στο παγκάκι με ανοιχτά τα πόδια, χώνει και το αγόρι το κεφάλι του ανάμεσά τους, και η διαδικασία που επακολουθεί είναι λίγο πολύ σε όλους γνωστή. Κάποια στιγμή, η κοπελιά δυσανασχετεί.. και σκουντάει τον νεαρό..
- Νίκο..;
Ο Νίκος όμως απορροφημένος, δεν απαντάει..
- Νίκο..!, ξαναλέγει η κοπέλα..
Ο Νίκος βγάζει ένα μουγκρητό, αλλά συνεχίζει να μην απαντάει..
- ΝΙΚΟ, το κέρατο μου, φωνάζει πλέον η κοπελιά..
- Τι έγινε;.. λέει ο Νίκος σηκώνοντας το κεφάλι του από τη σχολαστική του απασχόληση..
- Βγάλε τα γυαλιά σου... μου γρατζουνάς τα μπούτια.. εκφράζει η κοπέλα το παράπονό της..
Πραγματικά, ο Νίκος βγάζει τα γυαλιά και συνεχίζει ακάθεκτος την πρακτική του.. Δεν περνάει ένα λεπτό, και η κοπελιά ξανασκουντάει τον Νίκο..
- Νίκο..; του λέει με παγερό ύφος..
Ο Νίκος όμως και πάλι δεν απαντάει..
- Νίκο!..
Μουγκρητά, σάλια και τα συναφή.. αλλά ο Νίκος δεν δίνει σημασία..
- ΝΙΚΟ ΓΑΜΩ ΤΟ ΦΕΛΕΚΙ ΜΟΥ.. φωνάζει σχεδόν τσαντισμένη η κοπελιά..
- Τι θες πάλι; Λέει σηκώνοντας το κεφάλι του ο νεαρός..
- Ξαναφόρα τα γυαλιά σου.. γλύφεις το παγκάκι...
Ένας Γάλλος, ένας Ιταλός και ένας Έλληνας είναι σε μια υπερατλαντική πτήση. Μετά απο μερικά κοκτέιλ, οι άντρες άρχισαν να συζητούν για προσωπικά θέματα:
- Χτες το βράδυ έκανα έρωτα στη γυναίκα μου τέσσερις φορές, είπε ο Γάλλος, και το πρωί μου έκανε υπέροχες κρέπες και μου είπε πόσο πολύ με λατρεύει.
- Χα, εγώ χτες το βράδυ έκανα έρωτα στη γυναίκα μου έξι φορές, απαντά ο Ιταλός, και το πρωί αφού μου έκανε μια υπέροχη ομελέτα, μου είπε ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να αγαπήσει άλλον άντρα στη ζωή της.
Ο Έλληνας είχε μείνει σιωπηλός και έτσι, ο Γάλλος γύρισε με ύφος και τον ρώτησε:
- Και εσύ, πόσες φορές έκανες έρωτα στη γυναίκα σου χτες το βράδυ;
- Μία, του απαντά ο Ελληνας.
- Χα, μόνο μία; του λέει ειρωνικά ο Ιταλός. Και τι σου είπε σήμερα το πρωί;
- Μη σταματάς...