Στην ενορία του χωριού πάει ο δεσπότης της εκεί περιφέρειας να λειτουργήσει έπειτα από πολύ καιρό.
Ο χώρος της εκκλησιάς ήταν γεμάτος από πιστούς και όλοι ήταν εκεί μαζεμένοι. Έγινε το λοιπόν η λειτουργία και όλοι περίμεναν με αγωνία τον εκκλησιαστικό λόγο στο τέλος.
Ο δεσπότης δεν αισθάνονταν καλά και λέγει στον ιερέα να βγάλει αυτός τον λόγο. Ο ιερέας αν και ντρέπονταν είπε λίγο από την θεια κοινωνία και είπε τον λόγο.
Αφού λοιπόν τελείωσε ρωτά τον άγιο: Δέσποτα τα είπα καλά; και Aγιος του απαντά: καλά τα είπες όμως έκανε λίγα λαθάκια όπως:
Α) Όταν ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια τα ανεβαίνουμε ένα - ένα και όχι τρία - τρία και ζικ ζακ αλλά στην ευθεία β) Όταν αρχίζουμε την ομιλία λέμε αγαπητοί αδελφοί χριστιανοί και όχι για σας μάγκες
Γ) Όταν φθάνουμε στην ανάσταση του κυρίου λέμε για το δέος της νυκτός, εκείνης, τότε και όχι: έγινε της ρουτίνας το κάγκελο, δεν έμεινε κολυμπυθρόξυλο
Δ) Όταν τελειώνουμε κλείνουμε με το αμήν και όχι με το : όλε
Ε) Όταν κατεβαίνουμε τα σκαλοπάτια, πάλι ένα-ένα και όχι τσουλήθρα, κατά τα άλλα καλά τα πηγές.
Δύο παππούδες με Αλτσχάιμερ βρίσκονται στην παραλία.
Καθώς περπατούν λέει ο ένας:
- Πάω να πάρω ένα παγωτό.
- Πάρε μου κι εμένα ένα, του λέει ο δεύτερος.
- Ρε φίλε, ευχαρίστως να σου πάρω, αλλά πώς να το θυμηθώ;
- Θα το λες συνέχεια από μέσα σου.
- Έγινε, τι παγωτό θέλεις;
- Κρέμα - φράουλα. Φεύγει λοιπόν ο ένας για να πάρει τα παγωτά και καθώς προχωράει μονολογεί:
- Παγωτό κρέμα - φράουλα. Παγωτό κρέμα - φράουλα. Παγωτό κρέμα - φράουλα. Παγωτό κρέμα - φράουλα...
Καθώς έχει ήδη απομακρυνθεί του φωνάζει ο άλλος :
- Πες τους, σε παρακαλώ, να βάλουν και λίγη σαντιγύ.
- Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ.
- ... Και λίγο σιρόπι... ακούει μετά από λίγο.
- Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι. Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι.
Παγωτό κρέμα - φράουλα, σαντιγύ, σιρόπι...
Μετά από κανένα μισάωρο τέλος πάντων επιστρέφει κρατώντας δύο τυρόπιτες.
- ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ; ρωτάει ο πρώτος, φανερά εκνευρισμένος.
- Οι τυρόπιτες που ζήτησες.
- Και η coca-cola μου που ειναι;
H CIA έκανε διαγωνισμό για να προσλάβει πράκτορες.
Οι ενδιαφερόμενοι ήταν πάρα πολλοί, αλλά μετά από συνεντεύξεις, ιστορικά, κλπ, κλπ, μείνανε τρείς, δυο άντρες και μια γυναίκα.
Για την τελική δοκιμασία τους πάνε μπροστά σε μια μεταλλική πόρτα και λένε στον πρώτο:
"Πίσω απο αυτήν την πόρτα βρίσκεται η γυναίκα σου να κάθεται σε μια καρέκλα. Πάρε αυτό το πιστόλι και σκοτωσέ την".
- Δεν μιλάτε σοβαρά βέβαια, δεν θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο... λέει ο άντρας και απορρίπτεται.
Έρχεται και ο δεύτερος, του λένε τις ίδιες οδηγίες και μπαίνει μέσα στο δωμάτιο. Δεν ακούγεται τίποτα για 5 λεπτά,ώσπου βγαίνει ο άντρας και λέει:
- ... Δεν μπορώ να το κάνω, δεν μπορώ να σκοτώσω την γυναίκα μου.
Του λένε "δεν έχεις κότσια" και τον διώχνουν.
Έρχεται η γυναίκα, της λένε οτι μέσα είναι ο άντρας της κτλ, με τα πολλά μπαίνει μέσα, ακούγονται πιστολιές απανωτές, ουρλιαχτά, χτυπήματα, κραυγές, χαμός δηλαδή.
Μετά από μερικά λεπτά ησυχία. Η πόρτα ανοίγει σιγά-σιγά και απο μέσα βγαίνει η γυναίκα. Σκουπίζει τον ιδρώτα απο το μέτωπό της και λέει:
- Το όπλο ήταν γεμισμένο με ψεύτικες σφαίρες. Χρειάστηκε να τον κοπανήσω πολλές φορές με την καρέκλα μέχρι να πεθάνει...