Skip to main content
Κυπριακή ιστορία...
Ένας Κύπριος συζητούσε με ένα Έλληνα φίλο του και του έλεγε την ιστορία:
. . . Όταν ήμασταν μικρά, στο Δημοτικόν, εβλέπαμεν τα κοριτσάκια που επαίζανεν σχινάκιν , και σηκωνότανεν η φουστίτσα τους, και καβλωναμεν. . .
... Και μετά πηγαίναμεν και τη χώναμεν στην άμμον και ξεκαβλώναμεν. . .
... Στο Γυμνάσιον, αργότερα, εβλέπαμεν τα κοριτσάκια που τρέχανεν πάνω κάτω και παίζανεν μήλαν, και κουνιότανεν τα κολαράκια τους και καβλώναμεν...
... Και μετά πηγαίναμεν και τη χώναμεν στην άμμον και ξεκαβλώναμεν. . .
Στο Λύκειο, εβλέπαμεν τα κοριτσάκια που παίζανεν μπάσκετ, και ανεβοκατέβαιναν τα βυζάκιαν τους, και καβλώναμεν...
... Και μετά πηγαίναμεν και τη χώναμεν στην άμμον και ξεκαβλώναμεν.
. . . τέτοιες μαλακίες εκάμναμεν μικροί και βγάλαν την πόλιν μας Αμμόχωστον !
Ηταν ένας εβραίος, ο οποίος αγόρασε έναν γάιδαρο από έναν χωρικό αλλά ο χωρικός του είπε ότι πρώτα θέλει τα λεφτά, και θα του έδινε το γάιδαρο την άλλη μέρα.
Έτσι και γίνεται λοιπόν, και ο εβραίος πληρώνει το χωρικό, και πάνε και οι δύο σπίτια τους.
Την άλλη μέρα, χτυπάει ο χωρικός την πόρτα του εβραίου:
- Ξέρεις, έχω άσχημα νέα... Ο γάιδαρος πέθανε!
- Πέθανε; Καλά, δώσε μου τα λεφτά πίσω τότε.
- Δε γίνεται! Τα έφαγα όλα χτες!
- Τα έφαγες σε μια νύχτα;! λέει ο εβραίος και κάθεται λίγο σκεπτικός. Καλά, φέρε μου το γάιδαρο έστω και νεκρό.
- Νεκρό; Τι να τον κάνεις;
- Θα τον βάλω σε λοταρία.
- Λοταρία; Νεκρό γάιδαρο;
- Φέρε και θα δεις!
Πράγματι λοιπόν ο χωρικός του πηγαίνει τον νεκρό γάιδαρο, και ο εβραίος αρχίζει να πουλάει λαχνούς στο χωριό και τα γειτονικά χωριά, για 500 δρχ ο κάθε λαχνός.
Μετά από 2-3 μήνες ξανασυναντάει ο χωρικός τον εβραίο και τον ρωτάει:
- Καλά, τι έκανες με εκείνη τη λοταρία με το γάιδαρο;
- Έβγαλα καλά λεφτά! Αγόρασαν πολλοί λαχνούς.
- Μα καλά, δε διαμαρτυρήθηκε κανένας;
- Ναι βέβαια, αυτός που κέρδισε. Ε, και του έδωσα τα λεφτά του πίσω...