φρέσκα ανέκδοτα

Συζητάνε δύο φίλες:
- Ασε εχω μεγάλο πρόβλημα! Είμαι 26 χρονών έχω κάνει 7 σχέσεις και δεν έχω ολοκληρώσει με κανέναν.
- Γιατί; ρωτάει γεμάτη απορία η άλλη.
- Παιδί μου, το πράμα μου έχει μια μυρωδιά και ξενερώνουν όλοι πάνω στο καλύτερο. Λένε ότι μυρίζει κρεμμυδίλα...
Την κοιτάει χαμογελαστή η φίλη της και της λέει χαλαρή:
- Λοιπόν έχω τη λύση! Έχω ένα φίλο ο οποίος δεν έχει την αίσθηση της όσφρησης, ούτε της γεύσης οπότε δεν θα καταλάβει τίποτα... Πάρε το τηλέφωνό του, κανόνισε να βγείτε και πάρε με να μου πείς τί έγινε!
Πράγματι παίρνει η κοπέλα τον τύπο τηλέφωνο, πάνε για φαγητό μετά για ποτό, και στο τέλος καταλήγουν στο σπίτι της... Αρχίζουν τις αγκαλιές, τα φιλιά, γδύνονται, ξαπλώνουν στον καναπέ, ο τύπος έχει αρχίσει να τη γλύφει από το λαιμό, κατεβαίνει, κατεβαίνει, κατεβαίνει, φτάνει στο επίμαχο σημείο και εκεί που η κοπέλα είναι έτοιμη να δεχτεί το προσκύνημα, ο τύπος πετάγεται απο τον καναπέ.
- Μήπως μυρίζει το πράμα σου κρεμυδίλα; την ρωτάει.
Αυτή τον κοιτάζει γεμάτη απογοήτευση και απορία:
- Πώς το κατάλαβες, αφού δεν έχεις γεύση ούτε όσφρηση...
- Δακρύσαν τα μάτια μου...
Πάνε δυό φίλοι, ο Μήτσος και ο Κώστας, στο βουνό για ορειβασία και πέφτουν σε μια χιονοθύελλα τρομερή.
Για καλή τους τύχη πετυχαίνουν εκεί κοντά σε ένα χωριό ένα σπίτι και ζητούν καταφύγιο για να περάσουν την νύχτα. Τους προκύπτει εκεί πέρα μια ωραία χήρα και τους λέει ότι για λόγους κουτσομπολιού δεν μπορούν να μείνουν στο σπίτι, αλλά στον στάβλο που είναι άδειος και καθαρός.
Φυσικά οι τύποι δέχονται, άλλωστε είχαν και τον κατάλληλο εξοπλισμό: υπνόσακκο, κάριματ, θερμικά εσώρουχα, ρούχα κλπ. Βολεύονται λοιπόν την νύχτα και γυρίζουν μετά στην Αθήνα. Μετά από εννιά μήνες έρχεται ένας δικηγόρος στον Κώστα σταλμένος από την χήρα, του λέει κάτι και παθαίνει ζημιά! Τηλεφωνεί λοιπόν στον Μήτσο να ρωτήσει:
- Έλα ρε Μήτσο, θυμάσαι την ωραία χήρα που μας φιλοξένησε;
- Φυσικά, γιατί ρωτάς;
- Μήπως ρε το βράδυ που κοιμόμουνα πήγες στο σπίτι της και την πήδηξες;
- Μμμ, ναι, δεν μπορούσα να συγκρατηθώ.
- Μάλιστα, μήπως της έδωσες και το δικό μου όνομα για δικό σου;
- Ναι, ρε συγγνώμη, ελπίζω να μην σε πειράζει.
- Όχι, καθόλου γιατί πέθανε και μου άφησε όλη την περιουσία της!
Ένας τύπος που δεν αισθάνεται πολύ καλά, πάει στο γιατρό, που του λέει ότι αν δεν αλλάξει τρόπο ζωής, δεν θα ζήσει για πολύ.
Όταν είπε στο γιατρό το πρόγραμμα της ημέρας του, ο γιατρός του είπε ότι, αντί να παίρνει το τραίνο, κάθε μέρα, για να πάει στη δουλειά του, θα έπρεπε να πηγαίνει με το σπόρ αυτοκίνητό του, με ανοικτή τη σκεπή, για να παίρνει καθαρό αέρα.
Αυτό έκανε ο ασθενής, αλλά δεν είδε βελτίωση.
Τότε ο γιατρός του σύστησε να αφήσει το αυτοκίνητο και να πάρει
Ποδήλατο. Ο τύπος διαμαρτύρεται ότι είναι μεγάλη απόσταση, ο γιατρός επιμένει και, τελικά, πάιρνει ποδήλατο. Αλλά καμιά βελτίωση πάλι.
Τότε ο γιατρός του είπε να πάρει ένα στεφάνι βαρελιού κι ένα ξυλάκι και να κυλάει το τσέρκι, κάθε πρωί, μέχρι το γραφείο του και μετά πίσω στο σπίτι, το βράδυ. Διαμαρτύρεται ο ασθενής, φωνάζει, αλλά στο τέλος πείθεται στο τέλος κι αγοράζει το τσέρκι.
- Πώς αισθάνεσαι; ρωτάει ο γιατρός.
- Περίφημα, λέει αυτός και συνεχίζει να τρέχει με το τσέρκι κάθε πρωί και κάθε βράδυ.
Κάποτε όμως, βρήκε το τσέρκι στραβωμένο και στραπατσαρισμένο, εκεί που το είχε παρκάρει, στο υπόγειο γκαράζ.
- Κάποιος έκανε όπισθεν και δεν το είδε. Δεν είναι δα και καμιά μεγάλη ζημιά, προσπαθεί να τον ησυχάσει ο γκαραζιέρης. Η ασφάλεια θα πληρώσει.
- Η ασφάλεια; Δεν είναι μεγάλη ζημιά; Μούτζωσε την ασφάλεια! Εγώ πώς θα πάω σπίτι μου τώρα, μου λες;
Ένας τύπος πάνω σε ένα αερόστατο αντιλαμβάνεται κάποια στιγμή ότι χάθηκε. Αρχίζει λοιπόν να κατεβάζει το αερόστατο προς την γη όπου συναντάει μια γυναίκα.
Με συγχωρείτε, λέει στην γυναίκα, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα πάω να τον συναντήσω πριν από μια ώρα αλλά δεν ξέρω που βρίσκομαι
Η γυναίκα από κάτω του απαντά:
- «Βρίσκεστε πάνω σε ένα αερόστατο σε ύψος 30 ποδών από το έδαφος μεταξύ του 40 και 41 παραλλήλου και 59 και 60 ανατολικού μεσημβρινού».
- «Μα εσείς πρέπει να είστε τεχνικός» λέει ο άνδρας από το αερόστατο.
- «Ναι είναι αλήθεια» απαντάει η γυναίκα «αλλά εσείς πως το ξέρετε»;
- «Είναι απλό» απαντάει ο άνδρας «ότι μου είπατε είναι τεχνικά σωστό, αλλά εγώ δεν έχω ιδέα τι να κάνω με αυτές τις πληροφορίες που μου δώσατε και το γεγονός είναι ότι έχω χαθεί. Πρέπει να πω ότι μέχρι τώρα δεν με βοηθήσατε καθόλου»
Η γυναίκα τότε του λέει:
- «Εσείς πρέπει να είστε ένας διευθυντής»
- «Ναι είναι αλήθεια» απαντάει αυτός «αλλά εσείς πως το ξέρετε»;
- «Είναι απλό» απαντάει αυτή «εσείς δεν ξέρετε που είστε και που πάτε και ανεβήκατε εκεί πάνω χάρη σε μια ποσότητα αέρα κοπανιστού. Υποσχεθήκατε κάτι για το οποίο δεν είχατε ιδέα πως να το τηρήσετε και περιμένετε από τον κόσμο που σας περιβάλλει να είναι σε θέση να λύσει τα προβλήματά σας. Και το γεγονός είναι ότι εσείς βρίσκεστε στο ίδιο σημείο που βρισκόσασταν πριν συναντηθούμε αλλά τώρα για κάποιο λόγο γι αυτό φταίω εγώ»
Ήταν ένας φαντάρος και πήρε ένα γράμμα που του έστειλε η γκόμενά του:
"Γιώργο,
Θέλω να σου πω ότι σε απάτησα και...
Θέλω να χωρίσουμε.
Σε παρακαλώ, στείλε πίσω τις φωτογραφίες μου...
Μαρία...
Ο καημένος ο Γιώργος ναι μεν στεναχωρήθηκε, αλλά ήθελε να εκδικηθεί, έτσι ζήτησε από όλους στον κοιτώνα του να του δώσουν φωτογραφίες από γιαγιάδες, αδερφές, θείες, μανάδες και οτιδήποτε θηλυκό.
Πήρε όλες τις φωτογραφίες, τις έβαλε σε έναν φάκελο και τις έστειλε στην Μαρία με την εξής σημείωση:
"Αγαπητή Μαρία,
Επειδή δε θυμάμαι ποια από όλες είσαι, πάρε τις φώτογραφίες σου και τις άλλες στείλτες μου πίσω...
Ευχαριστώ."
Μόλις τα κατάφεραν να ξεφύγουν από το γλέντι του γάμου οι νεόνυμφοι, μπαίνουν μέσα στο αυτοκίνητο, που θα τους μετέφερε στο ξενοδοχείο τους;
Αλλά, νέοι και βιαστικοί, έπιασαν... δουλειά μέσα στο αυτοκίνητο κι άσε τον οδηγό να... οδηγεί, πράγμα βεβαίως τελείως επικίνδυνο, γιατί πώς να οδηγήσει ο άνθρωπος, με το μάτι καρφωμένο στο εσωτερικό
Καθρέφτη;
Κάποια στιγμή ο οδηγός, που, όπως αποδείχτηκε, κοίταζε και λίγο έξω, (όχι μόνο τον καθρέφτη), επεσήμανε οδικές εργασίες μπροστά τους και ένα φορητό φανάρι, που ήταν κόκκινο.
- Φίλε, δεν μπορώ να κάνω τίποτ άλλο, από του να περιμένω τη σειρά μου, λέει ο οδηγός στο γαμπρό, που, όπως είπαμε, είχε πέσει στο βάζο με το γλυκό!
- Να βρεις δικιά σου, λέει ο γαμπρός. Αυτή εδώ είναι όλη δική μου!
(Μοναχοφάγος ο γαμπρός και δεν ακολουθούσε τις προσταγές του Πλάτωνα, που είπε ότι τα πάντα πρέπει να ναι κοινά, ακόμη κι οι... γυναίκες!)