φρέσκα ανέκδοτα

Σε μια εταιρεία, προσλαμβάνεται ένας νέος υπάλληλος ημέρα Παρασκευή. Τη Δευτέρα παίρνει τηλέφωνο στη δουλειά και λέει ότι δεν θα πάει γιατί είναι άρρωστος.
- Εντάξει παιδί μου, τι να κάνουμε, του λέει ο διευθυντής.
Την επόμενη Δευτέρα πάλι ο τύπος δεν πάει στη δουλειά λόγω... αρρώστιας. "Θα έτυχε" σκέφτεται ο διευθυντής.
Ο υπάλληλος όμως το έχει κάνει σύστημα και τις
Δευτέρες δεν πηγαίνει λέγοντας ότι είναι άρρωστος. Ο διευθυντής αρχίζει πλέον να τα παίρνει στο κρανίο. Πριν όμως πάρει την απόφασή του, ζητά τη γνώμη των υπόλοιπων υπαλλήλων.
- Εργατικός και πολύ φιλότιμος, του απαντούν.
Υπόδειγμα υπαλλήλου.
Το ξανασκέφτεται ο διευθυντής και αποφασίζει να δώσει μια τελευταία ευκαιρία στον υπάλληλό του. Τον φωνάζει
Την άλλη μέρα στο γραφείο του:
- Παιδί μου κοίτα, δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάθε Δευτέρα αρρωσταίνεις. Για αυτό σε παρακαλώ κοίτα να συνετιστείς!
- Κοιτάξτε κύριε διευθυντά, κάθε Δευτέρα έχω κάποιο πρόβλημα. Η αδερφή μου έχει παντρευτεί έναν μεθύστακα που κάθε Σαββατοκύριακο την κάνει τόπι στο ξύλο. Τη Δευτέρα που αυτός πηγαίνει στη δουλειά, πάω εγώ στο σπίτι τους για να παρηγορήσω την αδερφή μου. Και πάνω στην παρηγοριά ... Τι να σου λέω τώρα .. Καταλαβαίνεις τι γίνεται!
- Τι λες βρε, π*δάς την ίδια σου την αδερφή; Αυτό είναι σκέτη αρρώστια!
- Μα αυτό σας λέω και εγώ κύριε διευθυντά αλλά εσείς δεν με πιστεύετε!
Ήταν ο Γιωρίκας, ο Κωστίκας και ο Αναστάσης και λένε:
- Πάμε να κάνουμε πόλεμο στην Κίνα, να την κατακτήσουμε και να μεγαλώσουμε την αυτοκρατορία μας.
Πάνε στην Κίνα φτάνουν στο παλάτι, στην απαγορευμένη πόλη, τους ανοίγει ο Μαο Τσε Τουνγκ και τους λέει:
- Ποιοι είστε εσείς;
- Είμαστε ο Γιωρίκας, ο Κωστίκας και ο Αναστάσης, από την Ελλάδα και ήρθαμε να σας κατακτήσουμε και να μεγαλώσουμε την Ποντιακή αυτοκρατορία μας.
- Και πόσοι είστε; ρωτάει ο Μάο Τσε Τουνγκ.
- Καμιά δεκαριά εκατομμύρια.
- Εμείς, λέει ο Μάο, είμαστε περίπου 1μισι δισεκατομμύριο!
Το ακούει ο Γιωρίκας και λιποθυμάει!
Μόλις τον συνεφέρνουν λέει:
- Ρε παιδιά, δεν πάμε να φύγουμε;
- Γιατί, φοβήθηκες που είναι τόσοι πολλοί;
- Όχι, αλλά που να θάψουμε τόσο κόσμο, ρε σεις;!
Ένας νεαρός φοιτητής της ιατρικής , γιος γιατρού κι αυτός , αποφοιτεί προς μεγάλη χαρά του πατέρα του . Μετά την ορκωμοσία λέει στον πατέρα του να τον πάρει στη δουλειά να εξασκήσει τις γνώσεις του .
Πατέρας : Στάσου παιδί μου . Αυτά που έμαθες είναι άχρηστη θεωρία . Την πραγματική ιατρική τη μαθαίνει κανείς στην πράξη . Αύριο θα πάμε να επισκεφτούμε μαζί ασθενείς και θα καταλάβεις τι σου λέω .
Πηγαίνουν , λοιπόν , οι δυο τους στην πρώτη ασθενή , μια παντρεμένη νοικοκυρά γύρω στα σαράντα κατάκοιτη από τους πόνους στη μέση . Ο πατέρας γιατρός πάει να της γράψει τη συνταγή , του πέφτει ο στύλος στο πάτωμα , τον μαζεύει και λέει στη γυναίκα :
Πατέρας : Κυρία μου , θα πρέπει να κουράζεστε λιγότερο . Δουλεύετε πάρα πολύ μέσα στο σπίτι και δεν κάνει . Λίγη ανάπαυση δεν βλάπτει .
Γυναίκα : Έχετε δίκιο γιατρέ μου κι ο άνδρας μου μου το λέει αλλά δεν τον ακούω . Θέλω να είναι όλα στην εντέλεια μέσα στο σπίτι , το χω πάρει απ τη μάνα μου .
Όταν βγήκαν από το διαμέρισμα λέει ο γιατρός junior στο μεγάλο :
Γιος : Πώς κατάλαβες ότι κάνει πολλές δουλειές ;
Πατέρας : Να , παιδί μου . άφησα το στυλό να πέσει χάμω , επίτηδες . Όταν έσκυψα να τον μαζέψω είδα ότι το πάτωμα έλαμπε από καθαριότητα . Δεν υπήρχε σκόνη ούτε για δείγμα . Έτσι κατάλαβα ότι η γυναίκα σκοτώνεται στη δουλειά . Την επόμενη ασθενή θα την εξετάσεις εσύ να δούμε τι έμαθες .
Φτάνουν στην επόμενη ασθενή και την βρίσκουν κατάκοιτη στο κρεβάτι . Πάει ο μικρός γιατρός να γράψει τη συνταγή , αφήνει το στυλό να πέσει στο πάτωμα , τον μαζεύει και λέει :
Γιος : Κυρία μου , κουράζεστε πολύ . Κάνετε πάρα πολλές δουλειές για την ενορία αλλά θα πρέπει να τις μετριάσετε λίγο , γιατί θα σας τρέχουμε στο νοσοκομείο . Δεν λέω , ευλογία Κυρίου είναι να εργάζεστε για την ενορία αλλά " παν μέτρον άριστον ".
Γυναίκα : Αχ , ναι γιατρέ μου έχετε απόλυτο δίκιο . Θα πρέπει να δουλεύω λιγότερο για την ενορία .
Όταν βγήκαν λέει ο πατέρας γεμάτος απορία :
Πατέρας : Πώς κατάλαβες ότι εργάζεται για την ενορία ;
Γιος : Να , όταν έσκυψα να μαζέψω τον στυλό , είδα τον παπά κάτω απ το κρεβάτι .
The boss of a big company needed to call one of his employees about an urgent problem with one of the main computers. He dialled the employees home phone number and was greeted with a childs whispered, "Hello?".
Feeling put out at the inconvenience of having to talk to a youngster the boss asked, "Is your Daddy home?"
"Yes", whispered the small voice.
"May I talk with him?" the man asked.
To the surprise of the boss, the small voice whispered, "No."
Wanting to talk with an adult, the boss asked, "Is your Mommy there?"
"Yes", came the answer.
"May I talk with her?"
Again the small voice whispered, "No".
Knowing that it was not likely that a young child would be left home alone, the boss decided he would just leave a message with the person who should be there watching over the child. "Is there any one there besides you?" the boss asked the child.
"Yes" whispered the child, "A policeman".
Wondering what a cop would be doing at his employees home, the boss asked, "May I speak with the policeman"?
"No, hes busy", whispered the child.
"Busy doing what?, asked the boss.
"Talking to Daddy and Mommy and the Fireman", came the whispered answer.
Growing concerned and even worried as he heard what sounded like a helicopter through the ear piece on the phone the boss asked, "What is that noise?"
"A hello-copper", answered the whispering voice.
"What is going on there?", asked the boss, now alarmed.
In an awed whispering voice the child answered, "The search team just landed the hello-copper"
Alarmed, concerned and more than just a little frustrated the boss asked, "Why are they there"?
Still whispering, the young voice replied along with a muffled giggle:
"Theyre looking for me"