φρέσκα ανέκδοτα

Πώς γλυτώνεις τα καρούμπαλα στο κεφάλι;
Εκεί που καθόταν ο σύζυγος στην πολυθρόνα του και διάβαζε προσηλωμένος την εφημερίδα του, πηγαίνει η γυναίκα του σιγά-σιγά πίσω του και του ρίχνει ένα δυνατό χτύπημα με το τηγάνι στο κεφάλι του! - Ο ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά τρελάθηκες; Τι με χτυπάς; - Η ΓΥΝΑΙΚΑ: Βρε αχαΐρευτε, τι είναι αυτό το χαρτάκι που βρήκα στην τσέπη του παντελονιού σου και γράφει ΜΑΡΙΛΟΥ; -Ο ΑΝΤΡΑΣ: Δεν θυμάσαι πριν από 2 βδομάδες που πήγα στον ιππόδρομο; ΜΑΡΙΛΟΥ είναι το όνομα του αλόγου που είχα ποντάρει.
- ΓΥΝΑΙΚΑ: Πω-πω, με συγχωρείς, ώρες-ώρες και γω δεν καταλαβαίνω πώς γίνομαι τόσο ζηλιάρα. Ελπίζω να μην σε πόνεσα πολύ. Μετά από 3 μέρες το ίδιο σκηνικό. Ο άντρας να διαβάζει αμέριμνος την εφημερίδα του στην πολυθρόνα και η γυναίκα του ρίχνει μια δυνατή με το τηγάνι στο κεφάλι. ΑΝΤΡΑΣ: Μα καλά, τι έπαθες πάλι; ΓΥΝΑΙΚΑ: Τηλεφώνησε το ΑΛΟΓΟ σου και σε θέλει!
Πως ανοίγουν τις κονσέρβες οι Μαθηματικοί;
Μάζεψαν αντιπροσώπους από τους Μαθηματικούς, τους Φυσικούς και τους Χημικούς και τους έδωσαν το εξής πρόβλημα. Πως θα μπορέσουν να ανοίξουν μια σφραγισμένη κονσέρβα; Πρώτοι είπαν θα ξεκινήσουν οι φυσικοί. Κλείστηκαν μέσα σ" ένα μεγάλο αμφιθέατρο και άρχισαν να ψάχνουν τη λύση. Ύστερα από ένα μισάωρο, βγήκαν όλοι χαρούμενοι και φώναζαν: Βρήκαμε τη λύση, βρήκαμε τη λύση! Τους ρώτησε τότε η επιτροπή ποια ήταν η λύση που έλεγαν, και οι φυσικοί απάντησαν:Θα θέσουμε την κονσέρβα σε περιστροφική κίνηση γωνιακής ταχύτητας 20m/sec. Καθώς θα στριφογυρίζει, θα τη βομβαρδίσουμε με σωματίδια ζήτα, με αποτέλεσμα να λιώσει το μέταλλο και να μην πάθει τίποτα απολύτως το περιεχόμενο της κονσέρβας. Πολύ ωραία, είπαν οι κριτές, ας δοκιμάσουν οι χημικοί τώρα. Πράγματι μπήκαν οι χημικοί στο αμφιθέατρο και προσπαθούσαν να λύσουν με τη σειρά τους κι αυτοί, αυτό το δύσκολο πρόβλημα. Όπως και οι φυσικοί, έτσι και οι χημικοί μετά από κάνα μισάωρο βγήκαν κι αυτοί με χαρές και πανηγύρια και φώναζαν:Το βρήκαμε! Το βρήκαμε! Τους ρώτησε κι αυτούς η επιτροπή για τη λύση. Και οι χημικοί έδωσαν την εξής απάντηση:Θα βάλουμε την κονσέρβα μέσα σ" ένα κουβά με νερό. Θα προσθέσουμε μια χημική ένωση του σιδήρου και θα βάλουμε και ηλεκτρόδια από βανάδιο. Θα εφαρμόσουμε τάση 200 μVolt ανάμεσα στα ηλεκτρόδια με αποτέλεσμα να διαλυθεί το μέταλλο. Στο μεταξύ θα έχει εξατμιστεί και το νερό, οπότε μας μένει μόνο το περιεχόμενο της κονσέρβας καθαρό και έτοιμο για φάγωμα. Πάρα πολύ ωραία, είπαν οι κριτές, για να δούμε όμως και τους μαθηματικούς. Μπήκαν και οι μαθηματικοί στο αμφιθέατρο και άρχισαν να συζητούν το πρόβλημα. Έμειναν μέσα στον αμφιθέατρο τρεις και μισή ώρες και οι κριτές είχαν αρχίσει να ανησυχούν. Ύστερα από τρεις και μισή ώρες συνεχόμενης σύσκεψης, βγήκαν επιτέλους οι μαθηματικοί καταϊδρωμένοι, κουρασμένοι, ξεθεωμένοι, φωνάζοντας: Επιτέλους το βρήκαμε! Επιτέλους! Και πριν προλάβει να τους ρωτήσει η επιτροπή, αυτοί άρχισαν να μιλάνε:Είχαμε τη λύση μπροστά μας και δεν τη βλέπαμε! Η λύση που βρήκαμε ήταν τόσο απλή στη χρήση αλλά και τόσο δύσκολη στη σύλληψη!, Λοιπόν; τους ρώτησαν οι κριτές, ποια είναι αυτή η λύση; Και οι μαθηματικοί είπαν:Έστω μια ανοιχτή κονσέρβα...
Μια φορά ήταν αποκριές, και ο Tοτός γύρισε ευτυχισμένος σπίτι. Μόλις τον είδε ο πατέρας του τον ρωτά:
- Τι έγινε Tοτό και είσαι τόσο χαρούμενος;
- Τα παιδιά στο σχολείο αποφασίσαμε να κάνουμε πάρτι μασκέ.
- Και εσύ, τι θέλεις να ντυθείς;
- Σταχτοπούτα! Μόλις το άκουσε αυτό ο πατέρας του, παίρνει μία βούρδουλα και τον σαπίζει στο ξύλο.
Τον επόμενο χρόνο, πάλι αποκριά, γυρίζει ο Tοτός χαρούμενος στο σπίτι. Tον βλέπει ο πατέρας του και τον ρωτάει:
- Τι συμβαίνει;
- Μπαμπά, είμαι χαρούμενος γιατί τα παιδιά στο σχολείο αποφασίσαμε να κάνουμε πάρτι μασκέ.
- Και εσύ, τι θέλεις να ντυθείς, ρωτάει ο πατέρας, σκεπτόμενος όσα είχαν συμβεί πέρσι.
- Χιονάτη! Μόλις το άκουσε αυτό ο πατέρας, ξαναπαίρνει μία βούρδουλα και τον σάπισε στο ξύλο.
Την επόμενη χρονιά, ξαναέρχεται ο Tοτός στο σπίτι χαρούμενος. Πάλι αποκριές.
Τον βλέπει ο πατέρας του και τον ρωτά, γιατί είναι χαρούμενος. Ο Tοτός του απαντά:
- Είμαι χαρούμενος γιατί αποφασίσαμε να κάνουμε ένα πάρτι μασκέ στο σχολείο.
- Αααα, λέει ο πατέρας του, καθώς θυμόταν τι είχε προηγηθεί τις δύο προηγούμενες χρονιές.
- Μπαμπά, μπορείς να μου πάρεις ένα σπαθί;
- Ναι, λέει χαρούμενος ο πατέρας του.
- Μπαμπά, μπορείς να μου πάρεις μία ασπίδα;
- Ναι αγορίνα μου, λέει ο πατέρας ανακουφισμένος.
- Επίσης, μπορείς να μου αγοράσεις και ένα θώρακα;
- Ναι αγόρι μου, λέει ο πατέρας του, νιώθοντας ο πιο ευτυχισμένος πατέρας του κόσμου. Αλλά, τι θέλεις να ντυθείς;
- Ζήνα!
Ήταν μια κοπέλα που είχε αρραβωνιαστεί πρόσφατα και ένα βράδυ θα πήγαινε να κοιμηθεί στο σπίτι του αρραβωνιαστικού της. Τη συμβούλεψε λοιπόν η μάνα της.
- Τώρα που θα πας στον αρραβωνιαστικό σου αυτός σίγουρα θα θελήσει να κοιμηθείτε μαζί. Αυτό, παιδί μου, δεν είναι και τόσο κακό. Αν όμως εκεί που θα σε φιλάει σου πιάσει το στήθος εσύ να του πεις:
"Μη εδώ έχει αγκάθια και τσιμπάει."
Αν σε πιάσει πιο κάτω να του πεις:
"Εδώ είναι φούρνος και καίει." Κατάλαβες τι θα κάνεις κόρη μου;
- Κατάλαβα, απάντησε η κόρη.
Το βράδυ λοιπόν πήγε η κοπέλα στο σπίτι του αρραβωνιαστικού της κι όταν εκεί που τη φιλούσε προχώρησε το χέρι του και της έπιασε το στήθος αυτή του είπε:
- Μην με πιάνεις εδώ. Εδώ έχει αγκάθια και θα τσιμπηθείς.
Όταν πήγε να την πιάσει πιο κάτω του είπε πάλι:
- Μην με πιάνεις ούτε εδώ. Εδώ είναι φούρνος και θα καείς.
Τότε της είπε αυτός:
- Ωραία, έχω ένα λουκάνικο να ψήσω.
Την άλλη μέρα πήγε η κοπέλα στην μαμά της κι εκείνη την ρώτησε:
- Τι έγινε κόρη μου; Έκανες ότι σου είπα;
- Ότι μου είπες έκανα μάνα. Αλλα όταν του είπα ότι εδώ είναι φούρνος και καίει μου είπε ότι είχε ένα λουκάνικο να ψήσει.
- Και τι έγινε κόρη μου; ρώτησε ταραγμένη η μάνα.
- Τι να σου πω, ρε μάνα. Έγινε κάτι πολύ παράξενο. Όλη νύχτα έψηνε το λουκάνικο και το πρωί μου το δώσε ωμό να το φάω.