Ο Σήφης πάει σ ένα κρητικό γλέντι.
Μια στιγμή ακούγεται μια φωνή.
- Ε μωρέ Σήφη, πες μας δα κι εσύ μια μαντινάδα.
Ο Σήφης παίρνει ύφος.
- Μέσα στη χέρα μου κρατώ
Χώμα του Ψηλορείτη
Να το σκορπώ όπου πατώ
Για να μυρίζει Κρήτη, ανοξείδωτον.
- Ωραία μαντινάδα Σήφη αλλά γιάντα τό πες αυτό το τελευταίο ;
- Δε κατέχω, ετσά έγραφε στο μαχαίρι