Ήταν ένα νιόπαντρο ζευγάρι που είχε παντρευτεί με προξενιό. Μετά τη πρώτη νύχτα του γάμου λέει ο άντρας στην γυναίκα: - Ρε γυναίκα δε μου φέρνεις τα παπούτσια μου; Η γυναίκα πάει να φέρει τα παπούτσια και βλέπει κάτι παπούτσια 62 νούμερο. Απορημένη η γυναίκα ρωτάει τον άντρα της γιατί φοράει τόσο μεγάλα παπούτσια. Ο άντρας της απαντάει: - Όταν ήμουν μικρός στο χωριό ξυπόλητος γυρίζα και έτσι έκανα κάλους και αναγκάζομαι να φοράω νούμερο 62 παπούτσια. Τότε η γυναίκα του απαντάει: Φτώχια φτώχια αλλά σοβρακάκι είχαμε να φοράμε!
Ήταν ένα νιόπαντρο ζευγάρι που είχε παντρευτεί με προξενιό. Μετά τη πρώτη νύχτα του γάμου λέει ο άντρας στην γυναίκα:
- Ρε γυναίκα δε μου φέρνεις τα παπούτσια μου;
Η γυναίκα πάει να φέρει τα παπούτσια και βλέπει κάτι παπούτσια 62 νούμερο. Απορημένη η γυναίκα ρωτάει τον άντρα της γιατί φοράει τόσο μεγάλα παπούτσια.
Ο άντρας της απαντάει:
- Όταν ήμουν μικρός στο χωριό ξυπόλητος γυρίζα και έτσι έκανα κάλους και αναγκάζομαι να φοράω νούμερο 62 παπούτσια.
Τότε η γυναίκα του απαντάει:
Φτώχια φτώχια αλλά σοβρακάκι είχαμε να φοράμε!