Skip to main content
Ένας δημοσιογράφος κάνει μια έρευνα για τα μοναστήρια της χώρας του. Μετά λοιπόν από αρκετό χρόνο οδοιπορικού καταλήγει σε μια μόνη, σ` ένα απομακρυσμένο μέρος, όπου δεν πατάει ψυχή. Οι μοναχοί τον υποδέχονται θερμά και τον φιλοξενούν το βράδι.
Κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα ο δημοσιογράφος σηκώνεται για να πάει στην τουαλέτα. Στο δρόμο ακούει φωνές και βογκητά από ένα κτίριο. Πλησιάζει και μένει άφωνος απ` αυτό που βλέπει. Όλοι οι μοναχοί να στέκονται όρθιοι μπροστά από μια μεγάλη τραπεζαρία, να έχουν βγάλει τις πούτσες τους πάνω στο τραπέζι και ένα ποντίκι να τρέχει γύρω γύρω.
Οι φωνές όμως που άκουγε γίνονταν πιο έντονες στο διπλανό δωμάτιο. Μπαίνει μέσα και τι βλέπει. Έναν μοναχό να πηδάει μια θεογκόμενα. Ο δημοσιογράφος κουφαίνεται μ` αυτά που βλέπει.
Είναι δυνατό να γίνονται τέτοια πράγματα σ` ένα μοναστήρι, αναρωτιέται, μέχρι που μπαίνει και στο δίπλα δωμάτιο κι εκεί βγαίνει από τα ρούχα του. Βλέπει δύο μοναχούς να έχουν κρεμάσει ένα τρίτο και να τον μαστιγώνουν.
Την επόμενη μέρα πάει έξαλλος να βρει τον ηγούμενο και να του κάνει τα παράπονα του:
- "Καλά δε ντρέπεστε άγιοι άνθρωποι σαν και σας, που πρέπει να κατευθύνετε τον κόσμο, να κάνετε τέτοια αίσχη κάθε βράδι!"
Και ο ηγούμενος ήρεμα ήρεμα του απαντάει:
- "Τέκνον μου πρέπει να καταλάβεις ότι είμαστε κι εμείς άνθρωποι και έχουμε κάποιες ανάγκες. Έτσι λοιπόν έχουμε φτιάξει ένα παιχνίδι για τη διασκέδαση μας."
- "Δηλαδή; Γίνετε πιο κατανοητός."
- "Να, κάθε βράδι συγκεντρωνόμαστε όλοι στην τραπεζαρία, βγάζουμε τις πούτσες μας έξω και βάζουμε ένα ποντίκι να τρέχει γύρω. Σ` όποιον πάει και σταματήσει, ο τυχερός πάει στο διπλανό δωμάτιο και γαμάει την γκόμενα."
- "Καλά και στο τρίτο δωμάτιο τι κάνετε;"
- "Στο τρίτο δωμάτιο στέλνουμε εκείνον που έχει κάνει πουστιά και έχει βάλει τυρί πάνω στην πούτσα του."
Ο τύπος πάει στο γιατρό διότι τον πονάνε πολύ τα αχαμνά του. Τον κοιτάζει ο γιατρός και μετά τον ρωτάει για τη σεξουαλική του ζωή. "Κάνετε έρωτα συχνά;", τον ρωτάει. "Συνέχεια!", λέει αυτός.
"Δηλαδή, πόσο συχνά;".
"Να σας πω", αρχίζει αυτός. "Λοιπόν.
Έχουμε και λέμε: πηδάω κάθε μέρα από μια φορά τη γυναίκα μου, από τρεις φορές τη γραμματέα μου, από μία δύο φορές μια παντρεμένη που έχουμε στην πολυκατοικία και λείπει συνέχεια ο άντρας της και τουλάχιστον τέσσερις φορές την ημέρα μια χήρα στη διπλανή πολυκατοικία. Καλά, γιατρέ, ε; Μιλάμε για ΤΟ κρεβάτι τώρα!
Λοιπόν. Αυτά. Α, όχι. Μισό λεπτό. Ξεχάστηκα. Πέντ έξι φορές την εβδομάδα πηδάω κι έναν πούστη που μένει στο διπλανό τετράγωνο...". Ο γιατρός έχει μείνει με το στόμα ανοιχτό:
"Κάθε μέρα τα κάνετε όλα αυτά;", ρωτάει. "Μάλιστα. Κάθε μέρα!", λέει ο τύπος. "Ε, αυτό είναι", λέει άναυδος ο γιατρός. "
Τα έχετε κουράσει τα αρχίδια σας, είναι απλό. Όσο για θεραπεία, προσέξτε με καλά:
Κομμένη η παντρεμένη, η χήρα και ο πούστης. Μόνο τη γυναίκα σας και, άντε, το πολύ πολύ και τη γραμματέα σας στο εξής...".
"Γιατρέ", λέει αυτός. "Εντάξει ο πούστης. Εντάξει και η παντρεμένη. Αλλά τη χήρα τη γουστάρω πολύ. Σας το είπα! Μπορώ αντί για τη χήρα να κόψω... Την πρωινή μου μαλακία;".
1. Τα λήγοντα εις - χώσεως, - χύσεως, - μπήξεως, καθώς και ο αριθμός τρία (3) συντάσσονται:
- «Με το συμπάθιο».
2. Όλα τα εις - ούτσος λήγοντα, φανερώνουν ανδρεία ή Σοφία και συντάσσονται γενικώς με όλες τις λέξεις. Π. Χ: Ανδρούτσος (ανδρεία) , Πανούτσος (σοφία) . Εξαιρούνται τα: Γιούτσος και Πούτσος που ναι μεν φανερώνουν ανδρεία, αλλά συντάσσονται μόνο με το «έμπαινε».
3. Όλα τα εις - ανά λήγοντα, είναι ηδονής σημαντικά Π. Χ: πουτάνα, φακλάνα, νταρντάνα, γαγκλάνα κ. λ. π. Εξαιρούνται το καμπάνα ως κρούσεως σημαντικό και το Αλαμάνα ως ιστορικό τοπωνύμιο.
4. Όλα τα εις - αράς, είναι μεγέθους σημαντικά, όπως πουτσαράς, κοιλαράς, κωλαράς κ. λ. π. Εξαιρείται ο φουκαράς.
5. Όλα τα εις - ακας λήγοντα, δουλεύουν επί 8ώρου βάσεως π. Χ: δασοφύλακας, χωροφύλακας, νυχτοφύλακας κ. λ. π. Εξαιρείται ο μαλάκας που δουλεύει επί 24ώρου βάσεως.
6. Όλα τα εις - ίδι λήγοντα είναι χρήσεως και εργασίας σημαντικά, όπως ψαλίδι, κατσαβίδι, κ. λ. π. Εξαιρείται το αρχίδι το οποίο εμφανίζεται στις εξής μορφές: α) Ως βρώσεως σημαντικό:
- «Φάε ένα αρχίδι». Β) Ως κλάσεως σημαντικό (μόνο στον πληθυντικό) :
- «Κλάσε μας τα αρχίδια». Γ) Ως ορεκτικό:
- «Τσίμπα ένα αρχίδι». Δ) Και ως δηλωτικό ποιότητας ατόμων :
- Επαινετικά:
- «Διευθυντής με αρχίδια».
- Υποτιμητικά:
- «Αρχίδια διευθυντής».
Κάποτε στο δάσος το λιοντάρι αποφάσισε να μαζέψει όλα τα ζώα και σαν αρχηγός τους να τους αναγγείλει ότι θα φύγει για διακοπές ένα μήνα.
"Αγαπημένα μου ζώα όσο θα λείπω η καλή αλεπού θα είναι ο βασιλιάς σας, να την ακούτε και να την εμπιστεύεστε όλοι..." τους είπε κι αφού έδωσε οδηγίες στην πονηρή αλεπού έφυγε.
Ενώ είχαν περάσει 2-3 ημέρες η πονηρή αλεπού που είχε πάρει το ρόλο της σοβαρά, άρχισε να κάνει περιπολίες στο δάσος και κάπου-κάπου στη λίμνη. Βλέπει το λαγό.
"Λαγέ τι κάνεις εκεί;" τον ρωτάει.
"Να εδώ αλεπού μου" απαντάει αυτός... "ψαρεύω, ακούω μουσική, παίρνω καθαρό αέρα, γαμάω και την γκόμενα του λιονταριού την τίγρη...!
Ακούγοντας όλα αυτά η αλεπού έμεινε άφωνη. Αφού έγινε ακόμα 4-5 φορές, αποφάσισε να πάει να ειδοποιήσει το λιοντάρι και να του πει τα νέα.
Έτσι λοιπόν το λιοντάρι αποφάσισε να γυρίσει να ακούσει με τα ίδια τα αυτιά του τα λεγόμενα του λαγού. Πήγε λοιπόν στο δάσος συναντάει το λαγό και του λέει.
"Λαγέ τι κάνεις εδώ;"
"Τι να κάνω λιοντάρι μου" του απαντάει, "ψαρεύω, ακούω μουσική, παίρνω καθαρό αέρα, ε! λέω και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα...!